ἀνείρομαι
ἀνείρομαι, inquire of, question
Could not find κἀνήρετʼ in Logeion dictionaries.
κἀνήρετʼ aorist middle indicative 3rd singular of ἀνείρομαι
- 1 c. acc. pers., inquire of, question, ὅτε κεν δή σʼ αὐτὸς ἀνείρηται ἐπέεσσι Od. 4.420; so μή μʼ ἀνέρῃ τίς εἰμι S. OC 210, cf. Aj. 314, Pl. Ap. 20a, etc.
- 2 c. acc. rei, ask about, τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι Od. 13.238: in Prose also περί τινος Pl. Men. 74c.
- 3 c. dupl. acc., ὅ μʼ ἀνείρεαι what thou inquirest of me, Il. 3.177; ἀνήρετʼ . . Χαιρεφῶντα Σωκράτης ψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο . . πόδας Ar. Nu. 145, cf. Pl. Smp. 173b, etc.
preguntar c. ac. de pers.
με
Σωκράτη
τοῦτον
Πιττακὸν ... τὸν Μυτιληναῖον
• c. ac. de cosa
τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι
preguntas por esta tierraὅσσα
• c. ac. de pers. y de cosa
ὅ μ' ἀνείρεαι
lo que tú me preguntas
• c. ac. e interr. indir.
μή μ' ἀνέρῃ τίς εἰμι
ἀνήρετ' ... Χαιρεφῶντα Σωκράτης ψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο ... πόδας
andaba Sócrates preguntando a Querefonte cuántos pies saltaba una pulga
• c. interr. indir.
κἀνήρετ' ἐν τῷ πράγματος κυροῖ ποτε
y me preguntó en qué trance estabaκαὶ αὖ εἰ περὶ χρώματος ὡσαύτως ἀνήρετο ὅτι ἐστίν
• abs. A.R.3.1158.
[ἀν-, ἀνα- (6)].
- 1
To ask, inquire, make inquiry Il. 21.508: Od. 7.21, Od. 23.99.
- 2
To inquire, about: τήνδε γαῖαν Od. 13.238.
- 3
To question (a person): σε Od. 4.420. Cf. Od. 4.461, 631.
- 4
With double acc.: ὅ μʼ ἀνείρεαι Il. 3.177: = Od. 7.243 = Od. 15.402, Od. 19.171. Cf. Od. 1.231 = Od. 15.390.
- 1
- 1c. acc. pers. to enquire of, question, Od., Soph.
- 2c. acc. rei, to ask about, Od., Plat.
- 3c. dupl. acc. to ask a person about a thing, Il., Soph.
-
…ἔτυχον γὰρ προσελθὼν ἀνδρὶ ὃς τετέλεκε χρήματα σοφισταῖς πλείω ἢ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, Καλλίᾳ τῷ Ἱππονίκου · τοῦτον οὖν ἀνηρόμην ἐστὸν γὰρ αὐτῷ δύο ὑεῖ ὦ Καλλία, ἦν δʼ ἐγώ, εἰ μέν σου τὼ ὑεῖ πώλω ἢ μόσχω…
Plato, Apology
-
…ἄλγεσι τέρπεται ἀνήρ, ὅς τις δὴ μάλα πολλὰ πάθῃ καὶ πόλλʼ ἐπαληθῇ. τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς. νῆσός τις Συρίη κικλήσκεται, εἴ που ἀκούεις, Ὀρτυγίης καθύπερθεν, ὅθι τροπαὶ ἠελίοιο, οὔ…
Homer, Odyssey
-
…ἧστο πλεῖστον ἄφθογγος χρόνον · ἔπειτʼ ἐμοὶ τὰ δείνʼ ἐπηπείλησʼ ἔπη, εἰ μὴ φανοίην πᾶν τὸ συντυχὸν πάθος, κἀνήρετʼ ἐν τῷ πράγματος κυροῖ ποτέ. κἀγώ, φίλοι, δείσασα τοὐξειργασμένον ἔλεξα πᾶν ὅσονπερ ἐξηπιστάμην. ὁ δʼ εὐθὺς…
Sophocles, Ajax
-
…προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · νήπιός εἰς, ὦ ξεῖνʼ, ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας, εἰ δὴ τήνδε τε γαῖαν ἀνείρεαι. οὐδέ τι λίην οὕτω νώνυμός ἐστιν · ἴσασι δέ μιν μάλα πολλοί, ἠμὲν ὅσοι ναίουσι πρὸς ἠῶ τʼ…
Homer, Odyssey
-
…δὲ ἄφθιτοι ἠγερέθοντο μετὰ χρυσόθρονον Ἠῶ. ἔστησαν δʼ Ἑρμῆς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων πρόσθε Διὸς γούνων · ὃ δʼ ἀνείρετο φαίδιμον υἱὸν Ζεὺς ὑψιβρεμέτης καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε · Φοῖβε, πόθεν ταύτην μενοεικέα ληίδʼ ἐλαύνεις, παῖδα νέον…
NA, Homeric Hymns
-
…ἄξιον ὦνον ἔδωκε. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν · ξεῖνʼ, ἐπεὶ ἂρ δὴ ταῦτά μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς, σιγῇ νῦν ξυνίει καὶ τέρπεο, πῖνέ τε οἶνον ἥμενος. αἵδε δὲ νύκτες ἀθέσφατοι · ἔστι…
Homer, Odyssey
-
…τῶν μακίστων πρὸς σῇ δυσδαίμονι μοίρᾳ ; φεῦ φεῦ, δύστανʼ · ἀλλʼ οὐδʼ ἐσιδεῖν δύναμαί σε, θέλων πόλλʼ ἀνερέσθαι, πολλὰ πυθέσθαι, πολλὰ δʼ ἀθρῆσαι · τοίαν φρίκην παρέχεις μοι. αἰαῖ αἰαῖ, δύστανος ἐγώ, ποῖ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…· δεῖξε δʼ ἄγων ἄδυτον ζάθεον καὶ πίονα νηόν. τῶν δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι · τὸν καὶ ἀνειρόμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα · ὦ ἄνʼ, ἐπεὶ δὴ τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης ἤγαγες · οὕτω που τῷ…
NA, Homeric Hymns
-
…· μῆτερ ἐμή, δύσμητερ, ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα, τίφθʼ οὕτω πατρὸς νοσφίζεαι, οὐδὲ παρʼ αὐτὸν ἑζομένη μύθοισιν ἀνείρεαι οὐδὲ μεταλλᾷς ; οὐ μέν κʼ ἄλλη γʼ ὧδε γυνὴ τετληότι θυμῷ ἀνδρὸς ἀφεσταίη, ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας…
Homer, Odyssey
-
…τις πινυτός γε μετέλθοι. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα · ξεῖνʼ, ἐπεὶ ἂρ δὴ ταῦτά μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς, μέλλεν μέν ποτε οἶκος ὅδʼ ἀφνειὸς καὶ ἀμύμων ἔμμεναι, ὄφρʼ ἔτι κεῖνος ἀνὴρ ἐπιδήμιος ἦεν ·…
Homer, Odyssey