μανθάνω

μανθάνω, Pi. P. 3.80, etc.: fut. μᾰθήσομαι Thgn. 35, Parm. 1.31, A. Pr. 926, S. Aj. 667, OC 1527, Pl. Phlb. 53e, etc.; Dor. μᾰθεῦμαι dub. in Theoc. 11.60; late μαθήσω Gal. 13.450, Sect.Intr. 9 (cod. L): aor. ἔμᾰθον Pi. N. 7.18, etc.; Ep. ἔμμαθον Od. 17.226, μάθον (v. infr.): pf. μεμάθηκα Anacr. 74, Xenoph. 10, Emp. 17.9, Ar. Nu. 1148, Pl. Euthphr. 9c, etc.: plpf. ἐμεμαθήκη ib. 14c; 3 sg. ἐμεμαθήκει Id. Men. 86a; 3 pl. μεμαθήκεσαν Hp. VM 10:—Pass., used by good writers only in pres., as Pl. Ti. 87b, Men. 88b.—Hom. uses only the Ep. aor. forms μάθον, ἔμμαθες, ἔμμαθε:—

• learn, esp. by study (but also, by practice, Simon. 147, Arist. EN 1103a32, Metaph. 1049b31, 980b24; by experience, A. Ag. 251 (lyr.), Arist. APo. 81a40), thrice in Hom., ἔργα κακά Od. 17.226, 18.362: c. inf., μάθον ἔμμεναι ἐσθλός Il. 6.444: freq. later, οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν Heraclit. 17; ἀεὶ γὰρ ἡβᾷ τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν A. Ag. 584; ταλάντου τοῦτʼ ἔμαθεν for a talent, Ar. Nu. 876; οἱ μανθάνοντες learners, pupils, X. Mem. 1.2.17; μ. τὰ Ὁμήρου ἔπη learn by heart, Id. Smp. 3.5; μ. βέμβικα Ar. Av. 1461; μ. τί τινος learn from . ., Pi. P. 3.80, A. Pr. 701, S. OT 575, etc.: with Preps., ἐσθλῶν ἄπʼ ἐσθλὰ μαθήσεαι Thgn. l.c.; μ. καθʼ Ὅμηρον Xenoph. l.c.; τι ἔκ τινος S. El. 352; ἐκ ποίων ὀνομάτων μεμαθηκὼς ἦν τὰ πράγματα Pl. Cra. 438a; παρά τινος A. Ag. 859, S. Ant. 1012, etc.; παρά τινος ὅτι . . Isoc. 8.67; πρός τινος S. OC 12; πρὶν μάθοιμʼ εἰ . . Id. Ph. 961: c. inf., learn to . ., or how to . ., Il. l.c., Pi. P. 4.284, A. Pr. 1068 (anap.), S. Aj. 667; μ. σεαυτὸν αἰσχύνεσθαι Democr. 244.
• • II acquire a habit of, and in past tenses, to be accustomed to . ., c. inf., Emp. 17.9, Hp. VM 10; τοὺς μεμαθηκότας ἀριστᾶν Id. Acut. 28; τὸ μεμαθηκός that which is usual, πρότερον ἢ ὕστερον τοῦ μ. Id. Mul. 2.128; ἀργαὶ μανθάνουσι acquire a habit of idleness, 1 Ep.Ti. 5.13.
  • III perceive, remark, notice, τὸ πλῆθος Hdt. 7.208; ἀλλήλους μ. ὁπόσοι εἴησαν X. HG 2.1.1.
  • • 2 freq. c. part., μ. τὴν νέα ἐμβαλοῦσαν Hdt. 8.88; ἔμαθον ταῦτα πρησσόμενα Id. 1.160; ἵνα μάθῃ σοφιστὴς ὤν A. Pr. 62; μὴ μάθῃ μʼ ἥκοντα S. Ph. 13, cf. E. Ba. 1113; μάνθανε ὤν know that you are, S. El. 1342; διαβεβλημένος οὐ μανθάνεις Hdt. 3.1; εἰ μὴ μανθάνετε κακὰ σπεύδοντες Th. 6.39.
    • 3 with ὅτι, Pl. R. 394b; with ὡς, Th. 1.34, etc.
  • IV understand (cf. Pl. Euthd. 277e), ὡς μάθω σαφέστερον A. Ch. 767; ὄψʼ ἐμάθεθʼ ἡμᾶς E. Ba. 1345; τὰ λεγόμενα Lys. 10.15, etc.: c. dat. pers., εἴ μοι μανθάνεις if you take me, Pl. R. 394c: freq. in Dialogue, μανθάνεις; dʼye see? Answ., πάνυ μανθάνω perfectly! Ar. Ra. 195, cf. Pl. Men. 84d. Tht. 174b; εἶεν, μανθάνω Id. R. 372e, cf. Phd. 117b, etc.
  • V τί μαθών . .; freq. in questions, lit. under what persuasion, with what idea? hence ironically for why on earth? τί δὴ μ. φαίνεις ἄνευ θρυαλλίδος; Ar. Ach. 826, cf. Nu. 402, 1506, Lys. 599, Pl. 908; τί τοῦτο μ. προσέγραψεν; D. 20.127 (sts. with v.l. τί παθών; what possessed you to . . ? cf. πάσχω); imitated in later Greek, Ael. Fr. 67; also indirectly, because (with a sense of disapprobation), ὅ τι μαθόντες τοὺς ξένους μὲν λέγετε ποιητὰς σοφούς Eup. 357; ὅ τι μαθὼν . . οὐχ ἡσυχίαν ἦγον Pl. Ap. 36b; σοὶ εἰς κεφαλήν, ὅ τι μαθών μου καὶ τῶν ἄλλων καταψεύδη τοιοῦτο πρᾶγμα Id. Euthd. 283e, cf. 299a: even with neut. subject, ὅμως δʼ ἂν κακὰ ἦν, ὅ τι μαθόντα χαίρειν ποιεῖ Id. Prt. 353d.

μανθάνω, (ΜΑΘ, viell. mit *μάω zusammenhangend), fut. μαθήσομαι, dor. μαθεῦμαι, Theocr. 11.62, aor. ἔμαθον, ep. ἔμμαθον, μαθεῖν, perf. μεμάθηκα,
lernen, u. aor. gelernt haben, verstehen ; ἔργα κάκʼ ἔμμαθεν, Od. 17.226, 18.362, u. c. inf., μάθον ἔμμεναι ἐσθλός, Il. 6.444, wie ἔμαθε μισεῖν, Pind. P. 4.284 ; auch μέλλοντʼ ἄνεμον ἔμαθον, N. 7.18 ; οἷος ἐσσὶ μαθών P. 2.72 ; ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν, Aesch. Prom. 273 ; ὡς μάθῃ τί χρὴ δρῶντʼ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράττειν φίλα, 662 ; ἀγγέλου λόγου μαθεῖν, vernehmen, erfahren, Spt. 355 ; παρά τινος, Ag. 833, Ch. 169, wie Soph. O.R. 704 u. öfter ; Eur. Rhes. 206 ; Plat. Euthyphr. 14c, u. so gewöhnlich ; – πρός τινος, Soph. Phil. 959, O.C. 12 ; ἔκ τινος, Trach. 449 ; vgl. Plat. Theaet. 192c, Ion 541c ; mit dem bloßen gen., Soph. El. 877 ; τί βούλει μαθεῖν ἐμοῦ, Eur. Hec. 991 ; τί μου μανθάνεις, Plat. Phil. 51c ; ἴσως οὐ μανθάνετέ μου ὅτι λέγω, Lach. 189e, vgl. Gorg. 488c ; μάθε δέ μου καὶ ταῦτα, Xen. Cyr. 1.6.44, An. 4.8.5 u. sonst ; λέγʼ αὖθις ὡς μᾶλλον μάθω, Soph. O.R. 359 ; μαθησόμεσθα δʼ Ἀτρείδας σέβειν, Aj. 652 ; erfahren, hören, c. partic., μὴ καὶ μάθῃ μʼ ἥκοντα, phil. 13 ; πρὶν μαθεῖν ἐμοῦ, ehe ihr von mir gehört habt, 370 ; auch vom Wahrnehmen durch das Gesicht, Aj. 1025 ; – c. partic., ἵνα μάθῃ σοφιστὴς ὢν Διὸς νωθέστερος, Aesch. Prom. 62 ; ἐπεί σε μανθάνω θνητὴν φρονοῦσαν θνητά, Soph. Trach. 472, da ich merke, daß du… ; vgl. Her. 1.5, 68, 4.164 u. öfter, bei dem es auch »zu erlernen« od. »zu erfahren suchen«, »sich wonach erkundigen« bedeutet, τί, Her. 7.208. – Absol. μανθάνω, ich verstehe, Plat. Gorg. 447d, u. oft bei Ar.; auch oft gebraucht wie audio, wenn man auf das von dem Andern Gesagte eingeht, εἶεν, μανθάνω, gut, das wohl, Plat. Rep. II.372c, vgl. Gorg. 490d, Phaed. 117c ; εἰ δʼ ἀληθὲς οὐκ ἔμαθεν, das weiß er nicht, Epinom. 975c. Auch im pass., ὅταν μαθήματα ἰατικὰ ἐκ νέων μανθάνηται, Plat. Tim. 87b. Adj. verb. μαθητέον, Crat. 439b. – Οἱ μανθάνοντες, die Schüler, Xen. Mem. 1.2.17 u. bes. Sp. – Häufig fängt bei den Attikern τί μαθών ; einen Fragesatz an, eigtl. aus welchem vernünftigen Grunde konntest du so handeln ? d.i. geradezu : wie konntest du so unverständig, so unklug handeln, immer mit einem Vorwurf gesagt, vgl. unter πάσχω, τί παθών ; so sagt Ar. Vesp. 251 τί δὴ μαθὼν τῷ δακτύλῳ τὴν θρυαλλίδʼ ὠθεῖς – ὦ ʼνόητε ; was fiel dir ein ? wie konntest du das tun ? vgl. bes. Wolf zu Dem. Lept. p. 348 ff. Aehnl. ist bei Plat. Apol. 36b τί ἄξιός εἰμι παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι ὅτι μαθὼν ἐν τῷ βίῳ οὐχ ἡσυχίαν ἦγον, daß ich, obwohl ich es doch gelernt hatte, hätte einsehen sollen, fast = zur Strafe dafür, daß ich nicht Ruhe hielt ; vgl. Euthyd. 283e, εἶπον ἂν σοὶ εἰς κεφαλὴν ὅτι μαθών μου καὶ τῶν ἄλλων καταψεύδει τοιοῦτο πρᾶγμα, komme es auf deinen Kopf darum, daß du (so unverständiger Weise) mir u. Anderen solche Dinge angedichtet hast, wo Heindorf zu vgl., s. auch 299a.

†μανθάνω

Aor. μάθον Il. 6.444.

2 sing. ἔμμαθες Od. 18.362.

3 sing. ἔμμαθε Od. 17.226.

To learn.

In aor., to have learned, know : ἔργα κακά Od. 17.226, Od. 18.362.

With infin., to have been brought up or trained to be : ἐπεὶ μάθον ἔμμεναι ἐσθλός Il. 6.444.

μανθᾰνω (μανθάνων: aor. ἔμᾰθε, ἔμᾰθον; μᾰθών, -όντος, -όντες; μᾰθεῖν.)

• 1learn (of) σοφὸς ὁ πολλὰ εἰδὼς φυᾷ· μαθόντες δὲ ἄκραντα γαρύετον i. e. those who are without natural ability O. 2.86 ὥστʼ ἔμφρονι δεῖξαι μαθεῖν Πατρόκλου βιατὰν νόον O. 9.75 ἔμαθε δὲ σαφές (sc. Ἰξίων, τὸν εὐεργέταν ἀγαναῖς ἀμοιβαῖς ἐποιχομένους τίνεσθαι) P. 2.25 γένοιʼ οἷος ἐσσι μαθών (i. e. οἷον ἔμαθες σεαυτὸν ὄντα, what you have learned that you are) P. 2.72 τὰν (sc. Ἡσυχίαν) οὐδὲ Πορφυρίων μάθεν (ἔγνω Σ.) P. 8.12 μαθὼν δέ τις ἀνερεῖ, εἰ πὰρ μέλος ἔρχομαι ψάγιον ὄαρον ἐννέπων i. e. one who has learned, knows my ways N. 7.68 c. gen., μανθάνων οἶσθα προτέρων· ἓν παρʼ ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς ἀθάνατοι i. e. having learned from earlier poets P. 3.80 c. inf., ἔμαθε δʼ ὑβρίζοντα μισεῖν P. 4.284 c. acc. & part., σοφοὶ δὲ μέλλοντα τριταῖον ἄνεμον ἔμαθον N. 7.17 fragg. ἔμαθον δʼ ὅτι μοῖραν[ Πα. 13c. 5. ]μαθοντʼ[ P. Oxy. 2442, fr. 103.

μανθάνω , only aor. μάθον, ἔμμαθες: learn, come to know, τὶ, and w. inf., Il. 6.444.

μανθάνω from Root !μαθ

• • Ito learn, esp. by inquiry; and in aor. to have learnt, i. e. to understand, know, Od., Attic; ἀεὶ γὰρ ἡβᾶι τοῖς γέρουσιν εὖ μαθεῖν Aesch.; οἱ μανθάνοντες, learners, pupils, Xen.: —c. inf. to learn to do, learn how to do, Il., Aesch., etc.
  • IIto perceive by the senses, remark, notice, Hdt., Xen.:—with a part., μάνθανε ὤν, like ἴσθι ὤν, know that you are, Soph., etc.
  • IIIto understand, comprehend, Aesch., etc.:—often in Dialogue, μανθάνεις; Lat. tenes? dʼye see?— Answ., πάνυ μανθάνω, perfectly! Ar.
  • IVin Attic, τί μαθών; often begins a question, having learnt what? for what new reason? wherefore? Ar., etc.