μοχθέω
μοχθέω, to be weary with toil, to be sore distressed
Could not find μοχθήσαντες in Logeion dictionaries.
μοχθήσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of μοχθέω
μοχθ-έω,
- to be weary or worn with toil, to be sore distressed, ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν Il. 10.106; χείμωνι μόχθεντες (prob.) μεγάλῳ μάλα Alc. 18.5; ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι S. OC 351; πόνοις E. Ion 135 (lyr.): abs., work hard, labour, κάματός ἐστι τοῖς αὐτοῖς μοχθεῖν καὶ ἄρχεσθαι Heraclit. 84, cf. E. Fr. 461, Ar. Pl. 556, Th. 2.39, etc.; χρημάτων ὕπερ E. Fr. 580.5; ἐπὶ χρηστοῖς (sc. τέκνοις) Id. Med. 1104 (anap.): c. acc. cogn., μ. μόχθους undergo hardships, Id. Hel. 1446; execute painful tasks, μ. πόνους Id. Ion 103 (anap.); πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ χερσὶ καὶ νώτοισι μ. S. Tr. 1047; πολλὰ μ. Ar. Pl. 281; πολλὰ περὶ τὴν στρατιὰν ἐμοχθησάτην X. An. 6.6.31; τάδε, ταῦτα μ., E. El. 64, Ar. Pl. 518, etc.; ἀνήνυτα μ. Epicur. Fr. 470; μαθήματα μ. toil at learning, E. Hec. 815; μ. ἅπαντʼ ἐν οἰκίᾳ Pherecr. 10.
- 2 c. acc. objecti, τέκνα . . ἁμόχθησα the children over whom I toiled, E. HF 281; μ. πόδα σὸν θεραπεύμασιν, = θεραπεύειν, Id. Ph. 1549 (lyr.).—Cf. μόχθος.
μοχθέω-ῶ :
I intr.
1 se fatiguer, se donner de la peine, Thc. 2, 39 ; περί τινα, Xén. An. 6, 6, 31, pour qqn ; ὑπέρ τινος, Eur. fr. 584, 5, pour qqe ch. ||
2 souffrir : τινι, Il. 10, 106 ; Soph. O.C. 351 ; Eur. Ion 134, de qqe ch. ||
II tr.
1 supporter avec peine, souffrir, acc. Xén. Œc. 18, 2, etc. ; Soph. Tr. 1047 ; Eur. Hipp. 301, etc. ; abs. Thc. 2, 39 ||
2 faire avec peine, acc. Eur. H.f. 281, Ph. 1549.
Étym. μόχθος.
μοχθέω, wie μογέω, sich anstrengen, bes. durch Anstrengung sich erschöpfen, abmühen ; ἀλλά μιν οἴω κήδεσι μοχθήσειν ἔτι πλείοσιν, Il. 10.106, er wird noch mehr Kummer leiden ; ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι μοχθοῦσα, Soph. O.C. 352 ; öfter Eur., ἅλις μόχθων, οὓς ἐμοχθοῦμεν πάρος, Hel. 1462, ἄλλως, μάτην ἐμόχθουν, Med. 1030 ; auch c. acc., erleiden, ertragen, πολλά, Phoen. 555, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους, Hipp. 301 ; Ion 103 ; Ar. Plut. 282, 518 ; Thuc. 2.39 ; ταῦτα, 1.70 ; ἄλλα πάντα μοχθήσουσι, Xen. Mem. 2.1.17 ; = πονεῖν, Cyr. 1.6.25, wie Ages. 5.3 ; auch πολλὰ περὶ τὴν στρατιὰν ἐμοχθησάτην, An. 6.4.31 ; einzeln bei Sp. – Aber auch = Etwas mit Anstrengung machen, vollbringen, πολλὰ δὴ καὶ θερμὰ κοὐ λόγῳ κακὰ μοχθήσας sagt Herakles von seinen Arbeiten Soph. Tr. 1036 ; ταὖτα οἱ θεράποντες μοχθήσουσι, Ar. Plut. 517. – μοχθητέον, Eur. Herc.Fur. 1254.
μοχθέω
[μόχθος, toil.]
To be afflicted, be troubled or vexed Il. 10.106.
μοχθέω (μόχθος), fut. inf. μοχθήσειν: toil, suffer, ‘be worn with suffering,’ Il. 10.106†.
μοχθέω,
fut. -ήσω
μόχθος
- 1to be weary with toil, to be sore distressed, Il., Soph.:— to work hard, labour, Eur., etc.; c. acc. cogn., μ. μόχθους, πόνους to undergo hardships, or to execute painful tasks, Eur.; μ. μαθήματα to toil at learning, Eur.
- 2c. acc. objecti, τέκνα ἁμόχθησα the children whom I toiled for, Eur.; μ. τινά θεραπεύμασιν θεραπεύειν, Eur.; cf. μόχθος.