About Report a problem

Menu

μυέω

μυέω, to initiate into the mysteries

Could not find μυησόμενος in Logeion dictionaries.

μυησόμενος future middle participle masculine nominative singular of μυέω

See μυησόμενος in Morpho

μῠέω, (μύω, q. v.)
  • initiate into the mysteries, μυῶν . . ἄλλους ξένους And. 1.132, cf. IG 1(2).6.113; ἐκ τοῦ μυεῖν καὶ ἐποπτεύειν Pl. Ep. 333e, cf. D. 59.21; ἐμύησε καὶ μυεῖ τοὺς Ἕλληνας Plu. Exil. 2.607b: c. acc. cogn., ξένους ἐμύει θεούς J. Ap. 2.37:—more freq. in Pass., to be initiated, ὁ βουλόμενος μυεῖται Hdt. 8.65; ὅσοι μεμυήμεθα Ar. Ra. 456; οἱ μεμυημένοι ib. 158, And. 1.28; δεῖ γὰρ μυηθῆναί με πρὶν τεθνηκέναι Ar. Pax 375; μυηθῆναι ἀφʼ ἑστίας, v. ἑστία; τοῦ ἀφʼ ἑστίας μυουμένου prob. in IG 1(2).6.108; μυηθεῖσαν ἀφʼ ἑστίας SIG 853 (Eleusis, i A. D.); θεοπρόποι ἦλθον . ., οἵτινες μυηθέντες ἐνεβάτευσαν OGI 530.15 (Notium, ii A. D.): c. acc. cogn., to be initiated in a thing, τὰ μυστήρια μυεῦνται Heraclit. 14; ὅστις τὰ Καβείρων ὄργια μεμύηται in the mysteries of the Cabiri, Hdt. 2.51; τὰ μεγάλα (sc. μυστήρια) μεμύησαι, πρὶν τὰ σμικρά Pl. Grg. 497c; τὰ ἐρωτικὰ μυηθῆναι Id. Smp. 209e, cf. Phdr. 250c; τὰ λεοντικὰ μ. Porph. Antr. 15: also c. dat., ἐμυήθην θεοῖς Theophil. 1.4; μυεῖσθαι γάμῳ Alciphr. 1.4.
    • II generally, teach, instruct, c. inf., ἐμύησάς τινα ἰδεῖν AP 7.385 (Phil.); ἀλλά μʼ ἀνὴρ ἐμύησʼ Ἑλικωνίδα (sc. εἶναι) ib. 9.162:—Pass., μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν Ep.Phil. 4.12; κυβερνᾶν μυηθήσομαι Alciphr. 2.4.21.

Saved

Recent