προσθήκη

προσθήκη, ἡ, (προστίθημι)

• addition, appendage, supplement, προσθήκας . . μοι ὁ λόγος ἐξ ἀρχῆς ἐδίζητο Hdt. 4.30, cf. Arist. Rh. 1354a14; εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι π. πέλοι A. Ag. 500; σμικρὰ π. Pl. R. 339b, cf. La. 182c; ἐν προσθήκης μέρει by way of appendage, D. 11.8 (but ἐν προσθήκῃ μερίς shd. be read in Id. 2.14); ἐν ὑπηρέτου καὶ π. μέρει Id. 3.31; ἐν π. μοίρᾳ Luc. Zeux. 2; προσθήκης μοῖραν ἐπέχειν serve as auxiliaries, D.H. 5.67; [Ἀντώνιος] π. τῆς γυναικὸς ἦν Plu. Ant. 62.
• • • • b additional payment, PTeb. 296.3 (ii A.D.), etc.
    • 2 qualification, ἡ τῆς ἀξίας π. the additional qualification of merit, D. Ep. 3.12; πᾶσίν εἰσι πράγμασι καὶ λόγοις προσθῆκαι δύο, ἡ τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου Id. 23.75: hence, adjective, Gal. 11.74, Dosith.p.398 K.
    • 3 accident, circumstance, τὰ δʼ ἄλλα προσθήκας ἅπαντα χρὴ καλεῖν Alex. 271.5.
  • II aid, assistance, προσθήκῃ θεοῦ S. OT 38; ἡ τῶν νόμων π. D. 25.24; αἱ λαχάνων π., prov. of what gives no help, Diogenian. 2.52.
  • III particle, Longin. 21.2; of expletives, π. κεναί Demetr. Eloc. 55.

προσθήκη, ἡ, Zusatz, Zugabe, Anhang ; εὖ γὰρ πρὸς εὖ φανεῖσι προσθήκη πέλοι, möge der Schluß gut sein, Aesch. Ag. 496 ; θεοῦ, das Dazutun des Gottes, die Hilfe, Soph. O.R. 38, Schol. ἐπικουρία ; – προσθήσομεν αὐτῷ οὐ σμικρὰν προσθήκην, Plat. Lach. 182c. Anders Dem. 23.75, πᾶσίν εἰσι πράγμασι καὶ λόγοις δύο προσθῆκαι, ἡ τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου, Alles hat zwei Seiten ; – Vermehrung ; dah. bei Her. 4.30 Einschiebsel in eine Erzählung ; Beiwerk, neben ἔντεχνον Arist. rhet. 1.1, u. oft ; Abschweifung von der Hauptsache, Sp.; – Dem. vrbdt oft ἐν προσθήκης μέρει, z.B. 2.14 ; auch ἐν ὑπηρέτου καὶ προσθήκης μέρει, 13.31, wie wir auch »Nebensache« brauchen ; nachgeahmt von Luc. Zeux. 2.
Bei den Gramm. die Partikel, vgl. Longin. sublim. 21.2.

προσθήκη, ἡ, προστίθημι

• • Ian addition, appendage, appendix, Hdt., Aesch.; ἐν προσθήκης μέρει by way of appendage, Dem.
  • • 2something added, an accident, Dem.
  • IIassistance, προσθήκῃ θεοῦ Soph.