About Report a problem

Menu

στέρομαι

στέρομαι, to be wanting in, to lack, want

Could not find στερομένοις in Logeion dictionaries.

στερομένοις present middle participle masculine dative plural, present middle participle neuter dative plural of στέρομαι

See στερομένοις in Morpho

στέρομαι, Dor. imper. 3 sg. σταρέστω BCH 50.15 (Delph., iv B.C.); only used in pres. and impf., the other tenses being derived from στερέομαι (v. στερέω):—
  • to be without, lack, lose, νίκης τε στέρεται Hes. Op. 211; στέρεσθαι τῆς χώρης Hdt. 8.140.αʹ, cf. Th. 1.70, al.; στερομέναν φίλων A. Ag. 1429 (lyr.), cf. E. IA 889 (troch.); στέρεσθαι κρατός A. Pers. 371; στέρομαι δʼ οἴκων, σ. παίδων E. Ion 865 (anap.); φίλτρων στέρομαι Id. El. 1309 (anap.); στερόμενος ὧν ὁ θεὸς ἔδωκεν Antipho 4.1.3; στερέσθω τῆς ἀρχῆς Pl. Lg. 948a; ὅπως ἂν . . τῶν αὑτῶν στέρωνται Id. R. 433e; στερέσθω τοῦ βοσκήματος IG 12(9).90.12 (Eretria, iv B.C.), cf. PHib. 1.29.20 (iii B.C.), PRev.Laws 49.22, al. (iii B.C.); τῶν ὑπαρχόντων στέρεσθαι BGU 1812.6 (i B.C.), cf. στερέω: abs., χαίρειν τε καὶ στέρεσθαι S. Tr. 136 (lyr.); ὑπὸ Ἀγησιλάου στέρεσθαι οὐδεὶς οὐδὲν πώποτε ἐνεκάλεσε X. Ages. 4.1.

Saved

Recent