About Report a problem

Menu

συκοφαντέω

συκοφαντέω, to accuse falsely, slander, calumniate

Could not find συκοφαντηθείς in Logeion dictionaries.

συκοφαντηθείς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of συκοφαντέω

See συκοφαντηθείς in Morpho

σῡκοφαντ-έω,
  • to be a συκοφάντης 1, παππῷος ὁ βίος συκοφαντεῖν ἐστί μοι Ar. Av. 1452, cf. Ach. 828, Ec. 562, al., Lys. 22.1, Isoc. 15.23, 21.5, al., D. 53.1, 55.1, al., Men. Epit. 1, al.; ς κατʼ ἀγοράν Diph. 32.16: c. acc. pers., prosecute vexatiously, blackmail, συκοφαντεῖς τοὺς ξένους; Ar. Av. 1431, cf. V. 1096 (lyr.); τοὺς συμμάχους Isoc. 15.318; ἑτέρους ἔσειε καὶ ἐσυκοφάντει Antipho 6.43; σ. τοὺς τὰς οὐσίας ἔχοντας Arist. Pol. 1304b22, cf. Lys. 19.9 (Pass.); συκοφαντοῦμαι νῦν ὑπʼ αὐτῶν ἀδίκως Id. Fr. 43, cf. X. Oec. 11.21, Thphr. Char. 23.4; ἰδόντες . . σε ὑπὸ Δημέου συκοφαντούμενον PMich.Zen. 57.2 (iii B.C.), cf. PCair.Zen. 212.4, 628.3 (iii B.C.), CPR 232.3 (ii/iii A.D.); freq. of blackmail by officials, PTeb. 43.26, 789.21 (ii B.C.), UPZ 112i4, 113.10, 16 (ii B.C.); συκοφαντῆσαι ἡμᾶς καὶ διασεῖσαι BGU 1756.11 (i B.C.); μηδένα διασείσητε μηδὲ συκοφαντήσητε Ev.Luc. 3.14, cf. CPR 238.6 (ii A.D.), PFlor. 382.57 (iii A.D.); τοῦ συκοφαντῆσαι ἡμᾶς to seek occasion against us, oppress us, LXX Ge. 43.18; ὁ συκοφαντῶν πένητα ib. Pr. 14.31; accuse falsely, ταυτὶ γὰρ συκοφαντεῖσθαι τὸν Ἕκτορα ὑπὸ τοῦ Ὁμήρου that is a false charge brought against Hector by Homer, Philostr. Her. 12b; κύριε Γάϊε, συκοφαντούμεθα Ph. 2.598, cf. 1.145, D.C. 38.28, al.: c. acc. et gen., τὸν θεὸν ὀλιγωρίας Ael. Fr. 40: c. acc. rei, denounce as contraband, Μεγαρέων τὰ χλανίσκια Ar. Ach. 519; extort by false charges or threats, τριάκοντα μνᾶς Lys. 26.24; εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν Ev.Luc. 19.8: abs., Isoc. 18.10.
      • 2 criticize in a pettifogging way, τοὺς ποιητάς Arist. Po. 1456a5, cf. D.H. Th. 52, Dem. 34, D.S. 26.1; lay verbal traps for one, τὸν ῥήτορα βουλόμενος δικαίως ἐξετάζειν καὶ μὴ σ. D. 18.232; σ. Θρασύμαχον Pl. R. 341c; ὑποσκελίζειν καὶ σ. D. 18.138: c. acc. rei, quibble about, μὴ τὰ συμβάντα συκοφάντει ib. 192; σ. τὸ πρᾶγμα Id. 23.61, D.H. Dem. 25; carp at, stint, τὸν ἐπὶ τοῖς καλλίστοις ἔργοις ἔπαινον D.S. 4.8: abs., quibble, Pl. R. 341b, Arist. Top. 139b26, 157a32, D. 20.62.
    • II = κνίζω ἐρωτικῶς, Pl.Com. 255, Men. 1071.

Saved

Recent