ἐξορμάω
ἐξορμάω, to send forth, send to war
ἐξορμάω,
- send forth, send to war, A. Pers. 46, E. IT 1437; πάλιν ἐ. bring quickly back, Id. IA 151 codd. (anap.); ἐ. τὴν ναῦν start the ship, set it agoing, Th. 7.14; κοῦφον ἐ. πόδα Ar. Th. 659:—Pass., set out, start, Hdt. 9.51, etc.; πρὸς ἔργον E. Or. 1240; ἐπʼ ἔργον Men. Epit. 162; of arrows, dart from the bow, γλυφίδες τόξων ἐξορμώμεναι E. Or. 274, cf. A. Eu. 182; move rapidly, rush, S. OC 30; τὸ κεῖσε δεῦρό τʼ ἐ. Id. Tr. 929.
- 2 excite to action, urge on, E. Rh. 788, Th. 6.6, 88; ἐ. τινὰ ἐπὶ τὴν ἀρετήν X. An. 3.1.24.
- II intr., like Pass., set out, start, esp. in haste, μή σε λάθῃσιν κεῖσʼ ἐξορμήσασα (sc. νηῦς) Od. 12.221; δεῦρο ἐξωρμῶμεν πεζῇ X. An. 5.7.17: c. gen., set out from, χθονός E. Tr. 1131, etc.: metaph., break out, ἤνθηκεν, ἐξώρμηκεν [ἡ νόσος] S. Tr. 1089.
ἐξ·ορμάω-ῶ (impf. ἐξώρμων, ao. ἐξώρμησα, pf. ἐξώρμηκα)
I tr. pousser en avant : ῥεῦμα στρατοῦ, Eur. I.T. 1437, le courant d’une armée ; ναῦν, Thc. 7, 14, faire avancer vivement un navire ; τὸν πόδα, Ar. Th. 659, aller vivement (litt. mouvoir vivement le pied) ; fig. τινα, Eur. Rhes. 788 ; Thc. 6, 6 et 88, pousser, exciter qqn ; ἐπί τι, Xén. An. 3, 1, 24, à qqe ch. ; au pass. s’élancer, Hdt. 9, 51 ; πρὸς ἔργον, Eur. Or. 1240, se mettre vivement à l’œuvre ; en parl. de traits, s’élancer, Eur. Or. 273 ||
II intr.
1 s’élancer hors de, gén. Eur. Tr. 1131 ||
2 s’élancer, se précipiter, Od. 12, 221 ; d’où se diriger vivement sur, Xén. An. 5, 7, 17 ; avec εἰς et l’acc. Plut. Dem. 17 ||
3 arriver au terme de sa course, c. à d. à son plus haut point, à son paroxysme, en parl. d’une maladie, Soph. Tr. 1089.
1. met acc. wegsturen, uitzenden, laten uitrukken:
2. intrans. act. en med. haastig vertrekken;
ἐξορμάω, heraustreiben, -schicken ; Σάρδεις ἐπόχους ἅρμασιν ἐξορμῶσι Aesch. Pers. 46 ; πόδα, den Fuß herausbewegen, Ar. Th. 659 ; χαλινούς Eur. I.A. 151 ; ἅμα μὲν ἐξορμῶσιν, ἅμα δὲ καταπαύουσι δρόμου Plat. Polit. 294e ; καὶ παροξύνειν Thuc. 6.88 ; ναῦν, auslaufen lassen, 7.14 ; ἐπὶ τὴν ἀρετήν, ermuntern, antreiben, Xen. An. 3.1.24 u. Sp.; εἰς Εὔβοιαν, nach Euböa aussenden, Plut. Dem. 17. – Pass. herauseilen, hervorstürmen, πτηνὸν ὄφιν θώμιγγος ἐξορμώμενον Aesch. Eum. 173 ; δεῦρο Soph. O.C. 30 u. öfter ; von den Pfeilen, Eur. Or. 273 ; πρὸς ἔργον 1240 ; Her. 9.51 u. Folgde oft, aufbrechen, ausrücken. – Das act. in intr. Bdtg, wie das pass., Od. 12.221 ; ἐξόρμα κλῃθρων, komm heraus, Eur. I.A. 149 ; χθονός Troad. 1131 ; die Krankheit ἤνθηκε, ἐξώρμηκε, ist ausgebrochen, Soph. Tr. 1079 ; in Prosa, δεῦρο ἐξωρμῶμεν πεζῇ, wir brachen auf, Xen. An. 5.7.17 ; Cyr. 5.5.23 ; Sp.
ἐξορμάω
[ἐξ- 1.]
Of a ship, to sheer off from her course: κεῖσʼ ἐξορμήσασα Od. 12.221.
ἐξορμάω : only aor. part. intrans., ἐξορμήσᾱσα, starting away (from the direction intended), Od. 12.221†.
ἐξορμάω
fut. ήσω
- Ito send forth, send to war, Aesch., Eur.; ἐξ. τὴν ναῦν to start the ship, set it agoing, Thuc.:—Pass. to set out, start, Hdt., Eur., etc.; of arrows, to spring from the bow, Eur.
- 2to excite to action, urge on, Eur., Thuc.
- IIintr., like Pass., to set out, start, of a ship, Od., Xen.: c. gen. to set out from, Eur.:—metaph. to break out, of a disease, Soph.; σφοδρὸς ἐφʼ ὅ τι ἐφορμήσειε eager in all that he attempted, Plat.