ἐπιτρίβω
ἐπιτρίβω, to rub on the surface, to crush
Could not find ἐπιτρίψας in Logeion dictionaries.
ἐπιτρίψας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐπιτρίβω
ἐπιτρίβω [τρῑ], fut. -ψω Hsch.: pf. -τέτρῐφα Ar. Lys. 952: aor. 2 Pass. ἐπετρίβην [ῐ] Id. Th. 557, al.: fut. Med. in pass. sense, Luc. Icar. 33 (v.l. ἐπιτετρίψονται, as in Ar. Pax 246):
- —rub on the surface, crush, κἄπνιγε κἀπέτριβεν v.l. in Id. Nu. 1376, cf. Ra. 571:—Pass., τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι Id. Nu. 1408; ἐπιτριβόμενος τὸν ὦμον galled by the weight, Id. Ra. 88.
- 2 metaph., afflict, destroy, [ἥλιος] καίων ἐ. τούς τε ἀνθρώπους καὶ τὴν χώρην Hdt. 4.184; γάμον ὅς μʼ ἐπέτριψεν Ar. Nu. 438, cf. 243; ταῦτά με ἐ. πόθῳ Id. Lys. 888; ὀδύναις τινὰ ἐ. X. Mem. 1.3.12; ἐ. τοὺς ἀπόρους D. 18.104; opp. σῴζειν, Men. Epit. 550; of an actor, murder a part, D. 18.180; ἐ. Μένανδρον Plu. Vit.pud. 2.531b:—Pass., to be utterly destroyed or undone, Sol. 33.7, Ar. Ach. 1022, Pax 246, 369; ἐπιτριβείης damn you ! Id. Av. 1530, Th. 557; ἐπιτριβείην εἴ τι ἐψευσάμην Luc. DMeretr. 2.3; to be worried, Phld. Ir. p.27 W; to be burdened, POxy. 1252v32 (iii A.D.), etc.
- 3 c. dat., waste time over, στοχαστικοῖς Gal. 15.172.
- II Med., rub paint on oneʼs cheeks, of women, Phryn. PS p.71 B. (cod.), cf. Sch. Ar. Th. 396 (Act.).
- III inflame by friction, ἐ. τὴν νόσον aggravate it, App. BC 5.59, cf. Gal. 19.680; irritate, excite, τινά Plb. 4.84.8; τινὰ ἐς πόλεμον App. Mac. 11.7, cf. PSI 5.452.15 (iv A.D.).
ἐπι·τρίβω, user par le frottement, d’où :
1 broyer, écraser : τινά, Ar. Nub. 1376, etc. qqn ; ἐπιτριβόμενος τὸν ὦμον, Ar. Ran. 88, qui a l’épaule écrasée (par une charge) ||
2 fig. user, abîmer, détruire : ἐπ. τούς τε ἀνθρώπους καὶ τὴν χώρην, Hdt. 4, 184, consumer les hommes et le pays, en parl. d’un soleil torride ; ἐπ. τινὰ ὀδύναις Xén. Mem. 1, 3, 12, épuiser qqn par la souffrance ; ἐπιτριβείην, Luc. D. mer. 2, 3 ; ἐπιτριβείης, Ar. Av. 1530, Th. 557, formules d’imprécation, puissé-je, puisses-tu périr ! abs. faire périr, tuer, Lys. 135, 17 ||
3 irriter ou enflammer par le frottement, νόσον, App. Civ. 5, 59, irriter ou aggraver une maladie ; fig. ἐπ. τινά, Pol. 4, 84, 8, irriter ou exciter qqn ; τινὰ ἐς πόλεμον, App. Mac. 4, pousser qqn à une guerre ||
➳ Fut. moy. au sens pass. ἐπιτρίψομαι (ἐπιτετρίψονται Cobet) ; Luc. Ic. 33.
ἐπιτρίβω, darauf reiben, einreiben ; Med. sich schminken, B.A. p. 40.28, – abreiben, bereiben, περὶ ἐμοῦ – ἐπιτριβομένου τὸν ὦμον, dem die Schultern abgerieben sind, Ar. Ran. 88 ; aufreiben, erschöpfen, ἐπετρίβετο τυπτόμενος Nub. 972 ; Pax 368 u. öfter ; ἐπιτριβείης, Verwünschungsformel, Th. 557 ; ἐπιτριβείην εἴ τι ἐψευσάμην Luc. D.meretr. 2 ; von der Sonne, ὅτι σφέας καίων ἐπιτρίβει Her. 4.184 ; ταῖς ὀδύναις ἐπιτρίβει τοὺς ἀνθρώπους τὰ φαλάγγια Xen. Mem. 1.3.12 ; töten, Lys. 13.59 ; Οἰνόμαον κακῶς ὑποκρινόμενος ἐπέτριψας, du hast das Stück verhunzt, Dem. 18.180 ; vgl. Plut. vit. pud. 6 ; – aufreizen, τὴν νόσον, heftiger machen, App. B.C. 5.59 ; – ἐπιτρίψομαι pass., Luc. Icarom. 33.
ἐπιτρίβω
fut. ψω
aor2 pass. ἐπετρίβην
- 1to rub on the surface, to crush, Ar.:—Pass. to be galled, Ar.
- 2metaph. to afflict, distress, destroy, ruin, Hdt., Ar.; of an actor, to murder a character, Dem.: —Pass. to be utterly destroyed or undone, Solon., Ar.; ἐπιτριβείης be hung! Ar.