ἡμεδαπός
ἡμεδαπός, of our land
Could not find ἡμεδαπὸν in Logeion dictionaries.
ἡμεδαπὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἡμεδαπός
ἡμεδᾰπός, ή, όν, (ἡυεῖς)
- of our land or country, native, opp. ἀλλοδαπός, χαρακτήρ Ar. Pax 220; νόμισμα ἡ. IG 1(2).91.4; στρατιή Call. Fr. 152: of a person, Pl. Thg. 124d, Luc. Phal. 1.11; ἡ ἡμεδαπή (sc. γῆ) IG 1(2).115.30; of the Roman empire, opp. to barbarian lands, Hdn. 1.1.4. (ἡμεδ- = Skt. asmad-, stem of 1st pers. pl. pron.; for the termin. -απος, cf. ἀλλοδαπός.)
ἡμε·δαπός, ή, όν [ᾰ] de notre pays, Ar. Pax 220 ; Plat. Theag. 124d.
Étym. th. ἡμε- de ἡμεῖς, δάπεδον.
ἡμεδαπός, (ἡμεῖς, Korrelativ zu ποδαπός), der Unsere, inländisch, einheimisch, Ggstz ἀλλοδαπός ; Ar. ὁ γοῦν χαρακτὴρ ἡμεδαπὸς τῶν ῥημάτων, Pax 220 ; ὁ ἡμ., unser Landsmann, Plat. Theag. 124d ; Sp., wie Luc. Phal. 1.11. Bei Hdn. praef. I. heißt ἡ ἡμεδαπή das römische Reich im Ggstz gegen die Barbaren ; νόμισμα Inscr. 76.
ἡμεδαπός
ἡμεδᾰπός, ή, όν
ἡμεῖς
- of our land or country, native, Lat. nostras, Ar.