About
Menu

sangulentus

SANGULENTUS
, pro Sanguinolentus, in Capitul. ad Legem Alamannor. cap. 26. edit. Baluzianæ. Ita Galli Sanglant dicunt.
Gallica voce Sanglant, injuriæ aut blasphemiæ loco nostri sæpissime usi sunt : unde Sanglanter dicebant, pro Aliquem eo nomine appellare. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 4 : La femme et le suppliant se facherent,... elle l'appella Sanglant sourt, et lui l'appella Sanglante ordure. Aliæ ibid. ch. 51 : De quoy icellui Denisot se courrouça, dit par le poitron Dieu Sanglant, etc. Rursum aliæ ann. 1407. in Reg. 161. ch. 272 : Le supliant dist que lui Perrinot et autres avoient autrefoiz despité ou Sanglanté Dieu et sa mere.

Saved

Recent