sanguisuga
sanguĭsūga, ae, f. [sanguis-sugo],
- a blood-sucker, leech (called also hirudo), Cels. 5, 27, 16; Plin. 8, 10, 10, § 29; 32, 10, 42, § 123; Vulg. Prov. 30, 15.
sanguisūga, ae, f. (sanguis u. sugo), der Blutegel, Cels. 5, 27, 16. Colum. 6, 18, 2. Plin. 29, 62 u. 92. Cael. Aur. de morb. acut. 3, 3, 21. Marc. Emp. 16 extr.: übtr., Vulg. prov. 30, 15. – ➳ sanguisuga ist Ausdr. des gemeinen Lebens für das später außer Gebrauch gekommene hirudo, s. Plin. 8, 29. Porphyr. Hor. de art. poët. 476. Gloss. II, 78, 28. Vgl. Archiv f. lat. Lexikogr. 1, 323. – Nbf. sanguisugia, Acro Hor. de art. poët. 476.
~a: lurida per latices cenosas lustro paludes / ‥ / corpora vulneribus sed mordeo dira trisulcis / atque salutiferis sic curam praesto labellis
hirudo, -nis, i. ~a que carni adheret
evacuatio ‥ fit cum scarificatione et fricationibus et ~is
~a, A.(leche
sanguissugum,samseu
Neapolis cum letali peste sanguissugarum vexaretur liberata est a Virgilio cum sanguissuga aurea, projecta in puteum
hec sanguissuga,a horsleche
he [sc. opes ] sunt sanguisuge sitientes nec saturantur / quoque magis potant, acrius hoc stimulant
et pari devotione suos ~as [sc. Judeos ] cum sanguine transmiserunt ad inferos
isti [officiales ] enim sunt episcoporum ~e, evomentes alienum sanguinem, quem biberunt
officiales prelatorum ‥ sunt ~e eorum, qui intumescunt ut detumescant
studio scientie in officium sanguissuge commutato omnia sc. in desiderium revocando que Dei Filius vilefecit verbo et exemplo?
hec est enim alia / sanguissuge filia / quam venalis curia / duxit in uxorem
sunt autem in clero duodecim filie ~e cum suis complicibus: sc., papa, cardinales, episcopi
sanguĭsūga, æ, f. (sanguis, sugo), sangsue : Plin. 8, 29 ; Cels. Med. 5, 27, 16 || -sūgĭa Acr. Hor. P. 476.
Vermis est aquatilis, ceno alitur. Gloss. MSS. Sangerm. num. 501. Gall.
Sanguisuga,