Logeion | βοάω

βοάω, Ep. 3sg. βοάᾳ, 3pl. βοόωσιν, part. βοόων, Il. 14.394, 17.265, 15.687: Ion. impf. βοάασκε A.R. 2.588: fut. βοήσομαι Th. 7.48, etc.; Dor. βοάσομαι Ar. Nu. 1154 (lyr.); later βοήσω A.R. 3.792, AP 7.32 (Jul.), etc. (βοάσω E. Ion 1447 (lyr.) is aor. subj.): aor. ἐβόησα Il. 11.15, S. Tr. 772, etc.; Ep. βόησα Il. 23.847; Dor. βόασα B. 16.14; Ion. ἔβωσα Il. 12.337, Hdt. 1.146, Hippon. 1, Herod. 3.23; sts. in Com., Cratin. 396, Ar. Pax 1155: pf. βεβόηκα Philostr. VS 2.1.11:—Med., βοώμενος Ar. V. 1228 (perh. Pass.): Ep. aor. βοήσατο Q.S. 10.465, Ion. ἐβώσατο Theoc. 17.60; part. βοησάμενος Ant.Lib. 25.3:—Pass., Ion. aor. ἐβώσθην Hdt. 6.131: pf. βεβόημαι AP 7.138 (Aceratus), Ion. part. βεβωμένος Hdt. 3.39: plpf. ἐβεβόητο Paus. 6.11.3:—

Αcry aloud, shout, ὀξὺ βοήσας Il. 17.89; ὅσσον τε γέγωνε βοήσας Od. 6.294; πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ A. Ag. 1106 (lyr.); ὡς δράκων β. Id. Th. 381; β. γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς ib. 468; οἱ βοησόμενοι men ready to shout (in the ἐκκλησία), D. 13.20; ὁ δῆμος ἐβόησεν . ., of acclamations, POxy. 41.19 (iii/iv A. D.), cf. Charito 1.1, al., IG 12(9).906 (Chalcis, iii A. D.).
- - 2 of things, roar, howl, as the wind and waves, οὔτε . . κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον Il. 14.394; resound, echo, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν 17.265; βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων A. Pr. 431 (lyr.), etc.; βοᾷ δʼ ἐν ὠσὶ κέλαδος rings, Id. Pers. 605; τὸ πρᾶγμα φανερόν ἐστιν, αὐτὸ γὰρ βοᾷ it proclaims itself, Ar. V. 921; φαίνεται αὐτὰ τὰ στοιχεῖα βοᾶν ὡς ἑλκόμενα Arist. Metaph. 1091a10.
- II c. acc. pers., call to one, call on, Pi. P. 6.36, E. Med. 205 (lyr.), Hdt. 8.92, X. Cyr. 7.2.5, Herod. 4.41:— Med. βοησάμενοι δαίμονας Ant.Lib. l.c.
- - 2 c. acc., call for, shout out for, S. Tr. 772; β. τὴν βοήθειαν Hell.Oxy. 10.2.
  - 3 c. acc. cogn., β. βοάν Ar. Nu. 1153 (lyr.); β. μέλος, ἰωάν, S. Aj. 976, Ph. 216 (lyr.); β. λοιγόν A. Ch. 402 (lyr.); ἄλγος E. Tr. 1310 (lyr.): c. dupl. acc., βοάσαθʼ ὑμέναιον ἀοιδαῖς ἰαχαῖς τε νύμφαν sound aloud the bridal hymn in honour of the bride, ib. 335 (lyr.); ἔλεγον ἰήϊον ἐβόα κίθαρις E. Hyps. Fr. 3(1).iii 10.
  - 4 noise abroad, celebrate, ἡ ῥάφανος ἣν ἐβοᾶτε Alex. 15.7; πρήγματα βεβωμένα ἀνὰ Ἰωνίην Hdt. 3.39; ἐβώσθησαν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα Id. 6.131; οἱ βοηθέντες ἐπὶ χρήμασι Lib. Or. 59.155; βεβοῆσθαι ἀπὸ τοῦ Μαραθῶνος, ἐκ τῶν ἀδικημάτων, Id. Decl. 11.18, 5.53.
  - 5 c. inf., cry aloud or command in a loud voice to do a thing, S. OT 1287, E. Andr. 297 (lyr.); βοᾶν τινι ἄγειν X. An. 1.8.12; ἐβόων ἀλλήλοις μὴ θεῖν ib. 19; also, cry aloud that . ., Epicrat. 11.31 (anap.); β. ὅτι . . X. An. 1.8.1, Antiph. 125.5.
  - 6 Pass., to be filled with sound, πᾶσαν δὲ χρὴ γαῖαν βοᾶσθαι ὑμνῳδίαις E. Hel. 1434; to be deafened, Ar. V. 1228. (Cf. βοή.)

A intr.

I de pers., gener.

1 gritar en la batalla σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευε Il.15.687, cf. 8.92, 11.15, Od.8.305, 24.537, ὀξὺ βοήσας Il.17.89, μέγα δ' ... εἶπε βοήσας Il.17.334, cf. 607, Τυδεὺς ... ὡς δράκων βοᾷ A.Th.381, cf. 392

• por parte de heraldos κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον Il.2.97, cf. 9.12, Thgn.887, Plu.Cor.25, en la asamblea μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ a grandes gritos injuriaba a Agamenón de palabra Tersites Il.2.224, cf. Hes.Fr.75.12, para pedir ayuda ἀλλ' οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν Il.12.337, cf. Od.9.403, h.Cer.432, Hdt.3.78, ἐβόησα φωνῇ μεγάλῃ la mujer de Putifar, LXX Ge.39.14, cf. Hierocl.Facet.52

• como límite de la voz humana y medida espacial ὅτε τόσσον ἀπῆν ὅσσον τε γέγωνε βοήσας cuando llegó tan cerca cuanto alcanza la voz, Od.5.400, 9.473, 12.181.

2 aclamar en espectáculos y agrupaciones de masas τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε· τοὶ δὲ βόησαν tanto superó a toda la competición; y ellos aclamaron, Il.23.847, cf. A.Fr.289, ὁ δῆμος ἐβόησεν POxy.41.19 (III/IV d.C.), cf. IG 12(9).906.21 (Cálcide III d.C.)

• peyor. alborotar por parte del pueblo ὃν δ' αὖ δήμου τ' ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ' ἐφεύροι como quiera que viera o encontrara a un hombre del pueblo armando alboroto, Il.2.198

• en v. med. gritar, chillar παραπολεῖ βοώμενος te va a matar a gritos Ar.V.1228, οἱ βοησόμενοι personas dispuestas a alborotar (en la ἐκκλησία), D.13.20, cf. 18.132, βοῶν καὶ κεκραγώς D.18.199, en fiestas, Hdt.2.60.

3 clamar, plañir por sufrimiento físico o psicológico αἱ δὲ γυναῖκες ... ἐπὶ πύργων ... ὀξὺ βόων contemplando la batalla, Hes.Sc.243, βοᾷ δ' ἐκκενουμένα πόλις A.Th.329, βοᾷ βοᾷ ... ἔντοσθεν ἦτορ A.Pers.991, cf. S.Ph.11, Tr.787, LXX Is.54.1, βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους S.OT 1252, cf. Fr.61, Hdt.3.117, Ael.VH 1.13, Colluth.329, como síntoma de enfermedades βοᾷ καὶ κέκραγεν Hp.Morb.Sacr.15, βοᾷν καὶ φλυηρεῖν gritar y decir incoherencias Hp.Coac.355, cf. Ael.NA 14.18.

II de pers., acompañado de series lingüísticas

1 que indican lo gritado llamar a gritos, clamar pronunciando nombres (ὀνομακλήδην) ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας Od.4.281, cf. 10.311, Olymp.in Alc.24, ὀνομαστί Hdt.5.1, c. dat. οὐνόματι Hdt.1.146, c. voc. o prep. Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ S.Ai.340

• para orar πρὸς αὐτόν (Θεόν) 1Ep.Clem.34.7, c. dat. τῶν βοώντων αὐτῷ (Θεῷ) Eu.Luc.18.7.

2 decir a gritos, gritar expresando a continuación lo gritado οἰοιοῖ βόα grita ayayay A.Pers.955, cf. S.El.1406, πᾶσα βοᾷ χθών «φυσιζόου γένος τόδε Ζηνός ἐστιν ἀληθῶς» A.Supp.583, cf. S.El.295, E.HF 975, Call.Lau.Pall.85, Epigr.42.5, Fr.228.55, φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἐτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου LXX Is.40.3, ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ, Ελωι Ελωι Eu.Marc.15.34, Nonn.D.21.304, c. part. σιωπῶ μὲν λαβών, βοῶ δ' ἀναλώσας D.18.82, cf. 122, c. prep. οἱ ... νεανίσκοι ... ἐβόων ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν los jóvenes daban vivas a la libertad Plb.8.31.2.

III fig.

1 decir a gritos, e.e. ser evidente τὸ πρᾶγμα βοᾷ la cosa es evidente Ar.V.921, cf. D.19.119, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα βοᾶν ὡς ἑλκόμενα que los mismos elementos gritan como si se les arrastrara Arist.Metaph.1091^a10.

2 hablar en voz alta, expresarse a gritos, con toda claridad de textos escritos βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς A.Th.468, βοᾷ βοᾷ δέλτος ἄλαστα E.Hipp.877, el alma, Porph.Marc.30, ἡ στήλη βοάᾳ πᾶσι παρερχομένοις la estela llama la atención de todos los que pasan, IMEG.60.2 (IV/V d.C.)

• por parte de autores literarios decir expresamente περὶ αὐτοῦ Syrian.p.87, τοῦ Πλάτωνος ... βοῶντος Procl.in Ti.1.76.13, ἡ τραγῳδία βοᾷ Ael.VH 3.42.

IV de sonidos emitidos por anim. graznar de aves ὄρνιθος ... βοώσης Thgn.1197

• silbar de serpientes, Pi.O.8.40

• zumbar de los mosquitos, Ael.NA 14.22.

V de inanimados

1 retumbar, resonar del mar o elementos naturales θαλάσσης κῦμα ... βοάᾳ ποτὶ χέρσον Il.14.394, cf. 17.265, A.Pr.431, Σκάμανδρος E.Tr.29, πᾶσα βοᾷ ... ὕλη cuando sopla el Bóreas, Hes.Op.511, βοᾷ δ' ἐν ὠσὶ κέλαδος retumba en los oídos un clamor A.Pers.605, boat caelum Plaut.Amph.232, βοᾷ ... ἄκμων retumba el yunque Euph.81.10

• en v. med. mismo sent. πᾶσαν δὲ χρὴ γαῖαν βοᾶσθαι ... ὑμνῳδίαις E.Hel.1434.

2 sonar, resonar de instrumentos musicales, en v. med. λωτὸς βοάσθω resuene la flauta E.IA 438.

B tr.

I c. ac. que significan nombres o palabras

1 clamar llamando, llamar Αἴαντα B.13.104, cf. 17.14, Pi.P.6.36, A.Ch.402, S.Tr.772, E.Tr.588, X.Cyr.7.2.5, Εἰλείθυιαν Theoc.17.60, δεσπότην πόσιν Lyc.1118, τὸ οὔνομα τοῦ Φιλιππίδεω Hdt.6.105

• invocar con gritos rituales a un dios ἔβωσε Μαίης παῖδα Hippon.1, τὰν ... Ἄρτεμιν S.Tr.212, cf. Apul.Met.9.20

• en v. med. mismo sent. τρὶς βοησάμεναι χθονίους δαίμονας Ant.Lib.25.3.

2 gritar, clamar c. ac. int. ref. a palabras o gritos ἀντίδουπά μοι A.Pers.1040, 1066, ἰωάν S.Ph.216, cf. Ai.976, βόασον οἰκτρὰν ὄπα τοῖς ἔνερθ' Ἀτρείδαις S.El.1067, cf. E.Hel.1596, βοάν E.Fr.623, IA 1346, Ar.Nu.1153, τίνα βοᾷς λόγον; E.Hipp.571, τί βοᾷς E.Hec.177, c. rel. al canto ὑμέναιον E.Tr.335, κ]αλλίνικον βοάσω μέλος E.Fr.65.6Au., Ἀρχιλόχου νικαῖον ἐφύμνιον Call.Fr.384.37, cf. Herod.3.23

• gener. gritar, clamar c. complet. μεγάλα βοῶντα ὡς ... Hdt.2.121δ, ἐβόα λέγων ὡς ... Th.4.11, cf. Ar.Pax 1155, ἐβόα καὶ βαρβαρικῶς καὶ ἑλληνικῶς ὅτι ... X.An.1.8.1, cf. Hdt.8.118, Antiph.123.5, Act.Ap.17.6, c. inf. βοᾷ διοίγειν κλῇθρα S.OT 1287, ἀποκτείνειν ἐβόων τοὺς τὸν δῆμον καταλύοντας gritaban que matarían a los destructores de la democracia Th.8.86, τῷ Κλεάρχῳ ἐβόα ἄγειν τὸ στράτευμα X.An.1.8.12, ἀλλήλοις μὴ θεῖν X.An.1.8.19, cf. 4.3.22, Plb.15.32.5, 6.55.1, I.AI 13.376, χλευάζεσθαί τ' ἐβόησαν Epicr.10.30.

II c. ac. no de palabras

1 clamar por τά θ' αὑτῆς καὶ τὰ τῶν φίλων κακά S.El.802, ἄλγος E.Tr.1310, πᾶσα γὰρ πόλις βοᾷ (ἐκεῖνα) toda la ciudad lo grita, e.d. toda la ciudad lo sabe A.A.1106, ὅρκους E.Med.21, cf. 206, πῦρ E.Ph.1154, τὴν βοήθειαν Hell.Oxy.15.2, cf. E.IA 1346

• fig. ταῦτα οὐ φωναῖς ἐξακούστοις ἡ φύσις βοᾷ la naturaleza no grita eso (sus enseñanzas) con sonidos audibles Porph.Abst.2.53.

2 celebrar ἡ ῥάφανος, ἣν ἐβοᾶτε Alex.15.7, en v. pas. πρήγματα ... βεβωμένα ἀνά τε τὴν Ἰωνίην Hdt.3.39, cf. 6.131, οἱ βοηθέντες ἐπὶ χρήμασι los celebrados por sus riquezas Lib.Or.59.155, ἀπὸ τοῦ Μαραθῶνος Lib.Decl.11.18, ἐκ τῶν ἀδικημάτων Lib.Decl.5.53, ὑπὲρ τῶν ἑαυτοῦ συστρατιωτῶν Philostr.Her.18.15.

3 de instrumentos musicales hacer sonar, emitir ἔλεγον ἰήιον ἐβόα κίθαρις E.Fr.1.3.10 Bond, οἱ σαλπικταὶ ... τὸ πολεμικὸν ... ἐβόησαν D.C.36.49.1.
•V. βοή.

βοάω-βοῶ (impf. ἐβόων, f. βοήσομαι, postér. βοήσω, ao. ἐβόησα, pf. réc. βεβόηκα ; pass. ao. ἐβοήθην, pf. βεβόημαι) crier, d’où :

I intr.

1 pousser un cri ou des cris ; ὀξὺ βοᾶν, Il. 17, 89 ; μακρὰ β. Il. 2, 224 ; etc. pousser un cri aigu, un cri prolongé, etc. ; οἱ βοησόμενοι, Dém. 172, 4, les hommes tout prêts à pousser des cris, à faire du bruit (dans l’assemblée) ||

2 p. ext. avec un suj. de chose, en parl. de tout bruit retentissant (bruit des vagues, Il. 14, 394 ; Eschl. Pr. 431, etc. ; de l’écho, Il. 17, 265 ; etc.) ; fig. τὸ πρᾶγμα βοᾷ, Ar. Vesp. 921, la chose crie d’elle-même, c. à d. est évidente ||

II tr.

1 dire en criant, émettre en criant : βοᾶν βοάν, Ar. Nub. 1153, pousser un cri ; β. μέλος, Soph. Aj. 976, faire résonner un chant ; β. ἄλγος, Eur. Tr. 1310, pousser des cris de douleur ; avec double acc. β. τὸν ὑμέναιον νύμφαν, Eur. Tr. 335, faire résonner le chant de l’hymen en l’honneur de la jeune épousée ||

2 appeler en criant : τινα, Pd. P. 6, 36 ; Soph. Tr. 212 ; Xén. Cyr. 7, 2, 5, appeler à grands cris qqn (à son secours) ||

3 prier à haute voix, invoquer, Thcr. Idyl. 17, 60 ||

4 ordonner à haute voix, avec l’inf. Soph. O.R. 1287 ; Eur. Andr. 298 ; avec un dat. et l’inf. β. τινι ἄγειν τὸ στράτευμα, Xén. An. 1, 8, 12, crier à un commandant d’amener son corps de troupes ; avec ὅτι, ὡς, etc. Xén. An. 1, 8, 1 ; etc. crier à qqn de ou que, etc. ; avec un acc. β. τι, Eur. Ph. 1154, etc. crier à qqn d’apporter qqe ch. (du feu, du vin, etc.) ||

5 proclamer, vanter, πρήγματα βεβωμένα (v. ci-dessous) ἀνὰ Ἰωνίην, Hdt. 3, 39, hauts faits célébrés à travers l’Ionie ; cf. Hdt. 6, 131 ; βοᾶν βίβλοις, Anth. 7, 438, célébrer par des livres ||

Moy. (seul. prés. βοάομαι-βοῶμαι, fut. βοήσομαι, ao. ἐβοησάμην) crier, Eur. Hel. 1434 ; Ar. Vesp. 1228, etc. ||

➳ Impf. poét. βόων, Hés. Sc. 243. Impf. itér. 3 sg. βοάασκεν, A. Rh. 2, 588. Fut. βοήσομαι, Att. (Thc. 7, 48 ; Plat. Dém. etc.); postér. βοήσω, Anth. 7, 32 ; 9, 100 ; A. Rh. 3, 792. Ao. poét. βόησα (sel. d’autres ἐβόησα), Il. 23, 847. Pf. réc. part. plur. βεβοηκότες, Philstr. V. soph. 561. Moy. prés. inf. βοᾶσθαι, Eur. Hel. 1434 ; part. βοώμενος, Ar. Vesp. 1228 ; etc. Fut. βοήσομαι (v. ci-dessus). Ao. 3 sg. βοήσατο, Q. Sm. 10, 465 (vulg. γοήσατο). — Formes épq. et dialect. : Formes épq. avec extension du radic. : prés. ind. 3 sg. βοάᾳ (p. βοάει) Il. 14, 394 ; 3 pl. βοόωσι (p. βοάουσι, βοῶσι) Il. 17, 265 ; part. βοόων (p. βοάων, βοῶν) Il. 15, 687. Formes épq. ion. et dor. contractes : ao. act. ἔβωσα, Hippon. fr. 1 ; d’où impér. 2 sg. βῶσον, Crat. (Com. fr. 2, 299) ; 3 sg. βωσάτω, Ar. Pax 1155 ; inf. βῶσαι, Hdt. 1, 146 ; part. βώσας, Il. 12, 337 ; Hdt. 5, 1 ; 6, 105, etc. ; ao. pass. ἐβώσθην, Hdt. 6, 131 ; 8, 124 ; pf. part. βεβωμένα, Hdt. 3, 39 ; ao. moy. 3 sg. ἐβώσατο, Thcr. Idyl. 17, 60. Formes dor. avec rad. en βοᾱ- (au lieu de βοη-) : fut. βοάσομαι, Ar. Nub. 1154 ; Phryn. com. 2-1, 598 Mein. ; Anth. App. 200 ; rar. βοάσω, Eur. Ion 1446. Ao. 3 sg. ἐβόασε, Eur. Tr. 522 ; ou sans augm. βόασε, Pd. P. 6, 36 ; Eur. Andr. 298 ; inf. βοᾶσαι, Æsion (Arstt. Rhet. 3, 10, 7) ; part. βοάσαις, Pd. O. 8, 40. Pf. pass. βεβόαμαι, Anth. 15, 4.

Étym. βοή.

βοάω [βοή] Att. contr. βοῶ; praes. ep. 3 sing. βοάᾳ, 3 plur. βοόωσιν, ptc. act. βοόων, med. βοώμενος, imperf. Ion. βόων, iter. βοάασκε; aor. poët. βόησα, ep. en Ion. ἔβωσα, Dor. βόασα, med. ep. βοήσατο, Ion. ἐβώσατο, Dor. conj. βοάσω, Ion. imperat. βῶσον, 3 sing. βωσάτω, Ion. inf. βῶσαι, Ion. ptc. βώσας, Dor. ptc. βοάσας, Ion. ptc. med. βοησάμενος; aor. pass. Ion. ἐβώσθην; perf. med. Ion. βεβωμένος, fut. Att. βοήσομαι, Dor. βοάσομαι
1. intrans. schreeuwen: τοὶ δὲ βόησαν en zij juichten Il. 23.847; ὅσσον τε γέγωνε βοήσας zo ver als men zijn schreeuw kan laten dragen Od. 6.294; met acc. v.h. inw. obj.: ὀξὺ βοήσας met een schelle kreet Il. 17.89; βοάσομαι ... τὰν ὑπέρτονον βοάν ik zal het allesoverstemmende geschreeuw laten horen Aristoph. Nub. 1154; van zaken: ἀμφὶ δέ τ’ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν rondom echoën de kapen van het strand Il. 17.265; βοᾷ δ’ ἐν ὠσὶ κέλαδος het lawaai dreunt in mijn oren Aeschl. Pers. 605; overdr.: τὸ πρᾶγμα ... βοᾷ de zaak spreekt vanzelf Aristoph. Ve. 921.
2. met acc. roepen, aanroepen: βοᾷς τὸν παρ’ Ἅιδᾳ παῖδ(α); roep je om je kind in de Hades? Eur. Tr. 588; met inf.: βοᾷ διοίγειν κλῇθρα hij schreeuwde de deur open te maken Soph. OT 1287; pass. bejubeld worden: πρήγματα ... ἦν βεβωμένα ἀνὰ Ἰωνίην zijn positie werd in heel Ionië bejubeld Hdt. 3.39.3.

βοάω, fut. βοήσομαι, Sp. wie Ap.Rh. 3.792 u. Nonn. βοήσω, von den Atticisten verworfen ; aor. ἐβόησα ; ion. βώσομαι u. ἔβωσα ; βώσαντι Il. 12.337 (vgl. ἐπιβοάω); ἐβώσατο Theocr. 17.60 ; βωσάτω Ar. Pax 1121 ; aor. pass. ἐβοήθην, perf. βεβόημαι ; ion. ἐβώσθην Her. 8.124, βέβωμαι;
1) schreien, von Hom. an überall, μακρὰ βοῶν Il. 2.224 ; σμερδνὸν βοόων 15.687 ; von leblosen Dingen, brausen, laut ertönen, οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον Il. 14.394, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι ἠιόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω 17.265 ; πόντιος κλύδων Aesch. Pers. 429 ; κῦμα στρατοῦ Sept. 64 ; τὸ πρᾶγμα βοᾷ Ar. Vesp. 921, die Sache spricht für sich ; mit acc., μέλος, ἰωήν, Soph. Aj. 976, 216, laut ertönen lassen ; βοάν Ar. Nub. 1138.
2) Mit Geschrei fordern, befehlen, βοᾷ διοίγειν κλῇθρα Soph. O.R. 1287 ; vgl. Eur. Andr. 297 ; Prosa, τῷ Κλεάρχῳ – ἄγειν τὸ στράτευμα Xen. An. 1.8.12 ; βοᾷ πῦρ καὶ δικέλλας Eur. Phoen. 1154 ; λοιγόν Aesch. Ch. 396 ; ἄκρατον, reinen Wein fordern, Menand. bei Ath. XI.502 f. Aehnl. τινά, laut anrufen, herbeirufen, παῖδα Pind. P. 6.36 ; Soph. Tr. 212 ; Xen. Cyr. 7.2.5 ; Luc. D.Mar. 6.3 ; Sp. πρός τινα, zu Jemand rufen, NT.
3) laut preisen, bes. βεβοημένος, bekannt, berühmt u. berüchtigt, πρήγματα βεβ. ἀνὰ Ἰωνίην Her. 3.39 ; öfter bei Sp.; βίβλοις Aceratus ep. (VII.438).

βοάω

[βοή.]

3 sing. βοάᾳ Il. 14.394.

3 pl. βοόωσι Il. 17.265.

Pple. βοόων, -ωντος Il. 2.97, 198, Il. 15.687, 732.

Contr. βοῶν Il. 2.224.

Dat. sing. masc. aor. pple. βώσαντι Il. 12.337.

(ἐπι-, προ-.)

- 1
  To cry aloud, shout: κήρυκες βοόωντες ἐρήτυον Il. 2.97. Cf. Il. 2.198, 224, Il. 8.92, Il. 9.12, Il. 11.15, Il. 12.337, Il. 15.687 = 732, Il. 17.89, 334, 607 (app. for joy on seeing Hector unharmed), Il. 23.847: στὰς ἐβόησα Od. 10.311. Cf. Od. 4.281, Od. 5.400 = Od. 9.473 = Od. 12.181, Od. 6.294, Od. 8.305, Od. 9.403, Od. 24.537.
- 2
  Of things, to roar, resound: θαλάσσης κῦμα Il. 14.394, ἠϊόνες Il. 17.265.

βοάω

1shout, cry εἷς δʼ (sc. δράκων) ἐσόρουσε βοάσαις O. 8.40 c. acc., Μεσσανίου δὲ γέροντος δονηθεῖσα φρὴν βόασε παῖδα ὅν (i. e. cried, ‘my son’. cf. Fraenkel on Ag. 48) P. 6.36 ]εβοα με[ P. Oxy. 1792 fr. 41. 3.

Number of occurrences in NT: 12
Strong 994

βοάω, -ῶ (< βοή), [in LXX chiefly for זעק, צעק, קרא ;]

1. absol., to cry, call out: Mt 3:3, 27:46, Mk 1:3, 15:34, Lk 3:4, 9:38 18:38, Jo 1:23, Ac 8:7, 17:6 25:24, Ga 4:27.

2. C. dat., to call on for help (Heb. זעק על, Ho 7:14, al.), Lk 18:7.†

SYN.: καλέω, to call, invite, summon; κράζω, to cry, harshly or inarticulately, as animals; κραυγάζω, intensive of κράζω. βοάω expresses emotion, whether joy, fear, etc.

βοάω (βοή), βοάᾳ, βοόωσιν, inf. βοᾶν, part. βοόων, aor. (ἐ)βόησα, part. βοήσᾱς, βώσαντι: shout; μέγα, μακρά (‘afar’), σμερδνόν, σμερδαλέον, ὀξύ, etc.; of things, κῦμα, ἠιόνες, ‘resound,’ ‘roar,’ Il. 14.394, Il. 17.265.

βοάω βοή a later form βοάσω in Eur. is aor1 subj

- Ito cry aloud, to shout, Hom., Aesch.; οἱ βοησόμενοι men ready to shout (in the ἐκκλησία), Dem.
- - 2of things, to sound, resound, roar, howl, as the wind and waves, Il., Aesch.; αὐτὸ βοᾶι it proclaims itself, Ar.
- IIc. acc. pers. to call to one, call on, Eur., Xen.
- - 2to call for, shout out for, Soph.
  - 3c. acc. cogn., β. βοάν, μέλος, etc., Ar., Soph.
  - 4to noise abroad, βεβωμένα ἀνὰ Ἰωνίην Hdt.; ἐβώσθησαν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα Hdt.
  - 5c. inf. to cry aloud or command in a loud voice to do a thing, Soph., Eur., Xen.

βοάω

Saved

Recent