δυσφιλής
δυσφιλής, hateful
δυσ-φῐλής, ές,
- hateful, δάκος A. Ag. 1232; γαμήλευμα Id. Ch. 624; γέρων S. OC 1258, etc.
odioso
δάκος
λιμός
γαμήλευμα
ἐκ δ' ὀμμάτων λείβουσι δυσφιλῆ λίβα
sus ojos destilan un flujo odioso ref. la sangre, de las Harpíasπίνος
δυσ·φιλής, ής, ές [ῐ] odieux, Eschl. Ag. 1232, 1641 ; Eum. 54 ; Soph. O.C. 1258.
Étym. δ. φιλέω.
δυσφιλής, ές, schlecht geliebt, d.i. gehaßt, verabscheut ; Aesch. Ch. 615 u. öfter ; θεοῖς 628 ; βία Eum. 54 ; πίνος Soph. O.C. 1260.
δυσφιλής
δυσ-φῐλής, ές
φιλέω
- hateful, Aesch., Soph.