ζωή
ζωή, a living
- living, i.e. oneʼs substance, property, ἦ γάρ οἱ ζ. γʼ ἦν ἄσπετος Od. 14.96; τοὶ δὲ ζωὴν ἐδάσαντο ib. 208; κατὰ ζωὴν φαγέειν 16.429; τὴν ζόην ποιέεσθαι or καταστήσασθαι ἀπὸ or ἐκ . . to get oneʼs living by . ., Hdt. 8.105, cf. 2.36, Arist. HA 608b21; ἐξ ἁλός Theoc. Beren. 2.
- 2 after Hom., life, existence, opp. death, Tyrt. 15.5, Pi. N. 8.36, etc.; θανάτου πέρι καὶ ζωᾶς ib. 9.29; οὐδὲν γὰρ ἄλγος οἷον ἡ πολλὴ ζόη S. Fr. 556; ζόας (ζωᾶς codd.) βιοτά E. HF 664 (lyr.); τοῦ βίου ζωή Pl. Ti. 44c; ὁ τῆς ζ. χρόνος SIG 1210 (Calymna), etc.: as a term of affection, ζωή my life! Juv. 6.195: pl., ζόαι A. Fr. 99.13; ζωαί LXX Ps. 62(63).3(4); μετὰ τὴν μίαν ζ. πολλαὶ ζ. Dam. Pr. 100; αἱ τῆς ψυχῆς ζ. καὶ δυνάμεις Iamb. Comm.Math. 3.
- 3 way of life, ζόην ἔζωον τὴν αὐτήν Hdt. 4.112, cf. 114.
- II ζωή,= γραῦς II, the scum on milk, Eust. 906.52; ζόη· τὸ ἐπάνω τοῦ μέλιτος, Hsch. [The form ζόη (paroxyt.) is required by the metre in trimeters in S. Fr. 556, E. Hec. 1108, and in lyrics S. Fr. 592, E. Med. 976, al., ζωή never: ζόη in other Poets, Call. Fr. 114, Theoc. Ep. 18.9, Herod. 10.4.] (For the root, cf. ζῶ: fancifully connected with ζέω and ζητέω, Dam. Pr. 81: in signf. II ζόη prob. fr. ζέω.)
1. leven, bestaan, alg.:
2. manier van leven
3. middelen van bestaan, levensonderhoud, vermogen:
-ῆς, ἡ
[ζώω.]
Life; hence, the means of living, means, substance Od. 14.96, 208, Od. 16.429.
Strong 2222
life (in Hom., Hdt., = βίος, q.v.; later, existence,
1. of natural life: Lk 16:25, Ac 8:33, I Co 15:19, I Ti 4:8, He 7:3, Ja 4:14; πνεῦμα ζωῆς, Re 11:11; ψυχὴ ζωῆς (Ge 1:30), Re 16:3; of the life of one risen from the dead, Ro 5:10, He 7:16.
2. Of the life of the kingdom of God, the present life of grace and the life of glory which is to follow (Dalman, Words, 156 ff.; Westc, Epp. Jo., 214 ff.; Cremer, 272 ff.): Jo 6:51, 53, Ro 7:10 8:6, 10, Phl 2:16, Col 3:4, II Pe 1:3; αἰώνος (reff. supr.; DCG, i, 538a, ii, 30 f.), Jo 4:36 12:50 17:3, I Jo 1:2, al.; τ. φῶς τῆς ζ., Jo 8:12; ὁ Λόγος τ. ζ., I Jo 1:1; ὁ ἄρτος τ. ζ., Jo6:35, 48; δικαίωσις ζωῆς, Ro 5:18; μετάνοια εἰς ζ., Ac 11:18; ἐν αὐτῷ ζ. ἦν,
- 1a living, i. e. oneʼs means of life, substance, Od.; τὴν ζόην ποιεῖσθαι ἀπό or ἔκ τινος to get oneʼs living by . ., Hdt., etc.
- 2life, existence, Tyrtae., Trag., etc.
- 3a way of life, Hdt.
-
…εἴτε ἄλλως ἔχει ; ἢ σμικρὸν οἴει ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα διορίζεσθαι ὅλου βίου διαγωγήν, ᾗ ἂν διαγόμενος ἕκαστος ἡμῶν λυσιτελεστάτην ζωὴν ζῴη ; ἐγὼ γὰρ οἶμαι, ἔφη ὁ Θρασύμαχος, τουτὶ ἄλλως ἔχειν ; ἔοικας, ἦν δʼ ἐγώ ἤτοι…
Plato, Republic
-
…πολλὰ μὲν ἐστὶ ἰδεῖν τὰ μή τις ἐθέλει, πολλὰ δὲ καὶ παθεῖν. ἐς γὰρ ἑβδομήκοντα ἔτεα οὖρον τῆς ζόης ἀνθρώπῳ προτίθημι. οὗτοι ἐόντες ἐνιαυτοὶ ἑβδομήκοντα παρέχονται ἡμέρας διηκοσίας καὶ πεντακισχιλίας καὶ δισμυρίας, ἐμβολίμου μηνὸς μὴ γινομένου ·…
Herodotus, The Histories
-
…μεγάλας ἀτυχίας, μὴ διʼ ἀναλγησίαν, ἀλλὰ γεννάδας ὢν καὶ μεγαλόψυχος. εἰ δʼ εἰσὶν αἱ ἐνέργειαι κύριαι τῆς ζωῆς, καθάπερ εἴπομεν, οὐδεὶς ἂν γένοιτο τῶν μακαρίων ἄθλιος · οὐδέποτε γὰρ πράξει τὰ μισητὰ καὶ τὰ φαῦλα .…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…, πρῶτα μὲν τοὺς Λυδοὺς ἠνάγκασε τὰς Κύρου ἐντολὰς ἐπιτελέειν, ἐκ τούτου δὲ κελευσμοσύνης Λυδοὶ τὴν πᾶσαν δίαιταν τῆς ζόης μετέβαλον. Μαζάρης δὲ μετὰ τοῦτο ἔπεμπε ἐς τὴν Κύμην ἀγγέλους ἐκδιδόναι κελεύων Πακτύην. οἱ δὲ Κυμαῖοι ἔγνωσαν συμβουλῆς…
Herodotus, The Histories
-
…κοινὸν εἶναι φαίνεται καὶ τοῖς φυτοῖς, ζητεῖται δὲ τὸ ἴδιον. ἀφοριστέον ἄρα τήν τε θρεπτικὴν καὶ τὴν αὐξητικὴν ζωήν. ἑπομένη δὲ αἰσθητική τις ἂν εἴη, φαίνεται δὲ καὶ αὐτὴ κοινὴ καὶ ἵππῳ καὶ βοῒ καὶ παντὶ ζῴῳ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…δὴ αἴσχιστος τῶν νόμων ἐστὶ τοῖσι Βαβυλωνίοισι ὅδε · δεῖ πᾶσαν γυναῖκα ἐπιχωρίην ἱζομένην ἐς ἱρὸν Ἀφροδίτης ἅπαξ ἐν τῇ ζόῃ μιχθῆναι ἀνδρὶ ξείνῳ. πολλαὶ δὲ καὶ οὐκ ἀξιούμεναι ἀναμίσγεσθαι τῇσι ἄλλῃσι, οἷα πλούτῳ ὑπερφρονέουσαι, ἐπὶ ζευγέων ἐν…
Herodotus, The Histories
-
…, οὔ ποθʼ ἓν ἱρεύουσʼ ἱερήϊον, οὐδὲ δύʼ οἴω · οἶνον δὲ φθινύθουσιν ὑπέρβιον ἐξαφύοντες. ἦ γάρ οἱ ζωή γʼ ἦν ἄσπετος · οὔ τινι τόσση ἀνδρῶν ἡρώων, οὔτʼ ἠπείροιο μελαίνης οὔτʼ αὐτῆς Ἰθάκης · οὐδὲ ξυνεείκοσι φωτῶν…
Homer, Odyssey
-
…Ταφίοισιν ἤκαχε Θεσπρωτούς · οἱ δʼ ἡμῖν ἄρθμιοι ἦσαν · τόν ῥʼ ἔθελον φθῖσαι καὶ ἀπορραῖσαι φίλον ἦτορ ἠδὲ κατὰ ζωὴν φαγέειν μενοεικέα πολλήν · ἀλλʼ Ὀδυσεὺς κατέρυκε καὶ ἔσχεθεν ἱεμένους περ. τοῦ νῦν οἶκον ἄτιμον ἔδεις, μνάᾳ δὲ…
Homer, Odyssey
-
…μικρότητι, τὰ μὲν μικρὰ τῶν εὐτυχημάτων, ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀντικειμένων, δῆλον ὡς οὐ ποιεῖ ῥοπὴν τῆς ζωῆς, τὰ δὲ μεγάλα καὶ πολλὰ γινόμενα μὲν εὖ μακαριώτερον τὸν βίον ποιήσει καὶ γὰρ αὐτὰ συνεπικοσμεῖν πέφυκεν, καὶ…
Aristotle, Nicomachean Ethics
-
…πανώλεθροι, διατομαῖς οὐ φίλαις, ἔριδι μαινομένᾳ, νείκεος ἐν τελευτᾷ. πέπαυται δʼ ἔχθος, ἐν δὲ γαίᾳ ζόα φονορύτῳ μέμεικται · κάρτα δʼ εἴσʼ ὅμαιμοι. πικρὸς λυτὴρ νεικέων ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς θακτὸς σίδαρος ·…
Aeschylus, Seven Against Thebes