μεγακυδής
μεγακυδής, much renowned
μεγᾰ-κῡδής, ές,
- much renowned, IG 3.1335, 12(5).677 (Syros), Man. 2.150.
μεγα·κυδής, ής, ές [ᾰῡ] très glorieux, Anth. App. 328 ; Man. 2, 150.
Étym. μ. κῦδος.
μεγακυδής, [ῡ], ές, sehr ruhmvoll ; ἀστοί, Ep.adesp. 120 (APP 328); ἄνδρες, Man. 2.150.