μεγαλαύχημα
μεγαλαύχημα, matter for boasting
μεγᾰλ-αύχημα, ατος, τό,
- matter for boasting, τὸ μ. καὶ ἀξίωμα Ph. 2.434, cf. Sm. Ez. 32.12.
μεγαλαύχημα, ατος (τὸ) [γᾰ] sujet d’orgueil, Phil. 2, 434.
Étym. μεγαλαυχέω.
μεγαλαύχημα, τό, der Gegenstand des Prahlens, Philo.