μεγαλόβρομος
μεγαλόβρομος, loud-roaring
μεγᾰλό-βρομος, ον,
- loud-roaring, ὕδωρ Orph. A. 463.
μεγαλό·βρομος, ος, ον [ᾰ] c. le préc. Orph. Arg. 461.
μεγαλόβρομος, der laut Tosende, Orph. Arg. 461, ὕδωρ.