μεγαλόδοξος
μεγαλόδοξος, very glorious
μεγᾰλό-δοξος, ον,
- very glorious, Εὐνομία Pi. O. 9.16; κύριος OGI 90.1 (Rosetta, ii B.C.); Ῥώμη Plu. Thes. 1, cf. Herm. ap. Stob. 1.49.44. Adv. -ξως LXX 3 Ma. 6.39.
μεγαλό·δοξος, ος, ον [ᾰ] de grande réputation, illustre, Pd. O. 9, 26 ; Plut. Thes. 1.
Étym. μ. δόξα.
μεγαλόδοξος, von großem Ruhme, sehr ruhmvoll ; Pind. Ol. 9.17 ; Plut. Thes. 1 u. Sp., auch adv.
μεγᾰλόδοξος, -ον
- 1of great fame σώτειρα μεγαλόδοξος Εὐνομία O. 9.16
te saludo, diosa gloriosísima
ya, ya, cúmplelo, actúa dentro de esta hora, gloriosísima Providencia
os invoco a vosotros, que tenéis gran poder, gloriosísimos, que tenéis gran fuerza
μεγαλόδοξος
μεγᾰλό-δοξος, ον
δόξα
- very glorious, Pind., Plut.