μεγαλόδωρος
μεγαλόδωρος, making great presents, munificent
μεγᾰλό-δωρος, ον,
- munificent, τύχη Democr. 176, cf. Max.Tyr. 17.2; μεγαλοδωρότατε δαιμόνων Ar. Pax 393 (lyr.), cf. Plb. 10.5.6, CPHerm. 119 viii 2 (iii A.D.): τὸ μ., = foreg., Plu. Ant. 4, 43. Adv. -ρως Poll. 3.119, Jul. Or. 6.194d.
μεγαλό·δωρος, ος, ον [ᾰ] qui fait de grands présents, généreux, magnifique, Pol. 10, 5, 6, Plut. M. 618e ; Luc. Tim. 21 ; τὸ μεγαλόδωρον, Plut. Ant. 4, etc. la munificence ||
Sup. -ότατος, Ar. Pax 393.
Étym. μ. δῶρον.
μεγαλόδωρος, große, prächtige Geschenke machend, im superl. μεγαλοδωρότατος, Ar. Pax 388 ; Pol. 10.5.6 ; Luc. Tim. 21 ; τὸ μεγαλόδωρον, = μεγαλοδωρία, Plut. Ant. 4.43.
μεγαλόδωρος
μεγᾰλό-δωρος, ον
δῶρον
- making great presents, munificent, Ar.