ἀνιαρός
ἀνιαρός, grievous, troublesome, annoying
- grievous, troublesome, annoying, of persons, πτωχὸν ἀνιηρόν Od. 17.220; ἐχθροῖς ἀνιαροί Ar. Pl. 561, cf. Lys. 25.20 (Sup.):—of animals, σχέτλια καὶ ἀ. Hdt. 3.108. Adv. ἀνιαρῶς, λέγειν S. Ant. 316.
- 2 mostly of things, painful, grievous, πτωχεύειν πάντων ἔστʼ ἀνιηρότατον Tyrt. 10.4, cf. Thgn. 124; πόλλʼ ἀνιηρὰ παθών Id. 276; πᾶν γὰρ ἀναγκαῖον χρῆμʼ ἀ. ἔφυ Id. 472 (= Even. 8); opp. ἡδύ, E. Med. 1095 (lyr.), cf. Pl. Prt. 355e; τοῖς γεγενημένοις ἀνιαροῖς D. 18.291: Comp. ἀνιαρότερος Lys. 10.28; irreg. Comp. ἀνιηρέστερος Od. 2.190: Sup. -ότατος Pl. Grg. 477d.
- II Pass., grieved, distressed, X. Cyr. 1.4.14. Adv. -ρῶς wretchedly, ξῆν Id. Mem. 1.6.4; ἔχειν Sor. 1.53. [ῑ Hom. and S., ῐ Eleg., E., Com.]
I
1 de pers. molesto, nocivo, que causa daño
πτωχὸν ἀνιηρόν
τοῖς ἐχθροῖς
ξείνοισιν
• de anim.
σχέτλια καὶ ἀνιηρά
2 de abstr. doloroso, funesto
πτωχεύειν πάντων ἔστ' ἀνιηρότατον
πόλλ' ἀνιηρὰ παθών
πᾶν γὰρ ἀναγκαῖον χρῆμ' ἀνιηρὸν ἔφυ
λύπην ἀνιαροτάτην
• c. dat.
καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἀνιαρότατα
• op. ἡδύ:
εἴθ' ἡδὺ βροτοῖς εἴτ' ἀνιαρόν
οὕτως ἡδύ ἐστι τὸ ἔχειν χρήματα ὡς ἀνιαρὸν τὸ ἀποβάλλειν
• neutr. plu. subst.
τοῖς γεγενημένοις ἀνιαροῖς
II afligido
ἀνιαρὸς ... ὢν σιωπῇ διῆγεν
III adv. -ῶς
1 causando dolor
οὐκ οἶσθα καὶ νῦν ὡς ἀνιαρῶς λέγεις;
2 miserablemente
ζῆν
νοσεῖν
ἀ. ἔχειν
estar en una situación penosa
1. act. lastig, vervelend, irritant:
2. pass. gekwetst:
[ι ist bei Hom. u. Soph. lang, bei Eur. u. Ar. (Pl. 561 ἀνιαρὸς τοῖς ἐχθροῖς) kurz, bei Späteren anceps.]
- 1grievous, distressing ἀνιαραῖς ἀντικύρσαντες ζάλαις O. 12.11 φαντὶ δʼ ἔμμεν τοῦτʼ ἀνιαρότατον P. 4.288 ζώει κάματον προφυγὼν ἀνιαρόν Παρθ. 1. 19.
- Igrievous, troublesome, annoying, of persons, Od.; ἐχθροῖς ἀνιαροί Ar., of animals, Hdt.:—adv. ἀνιαρῶς Soph.
- 2of things,
- Ipainful, grievous, distressing, Theogn., etc.; irreg. comp. ἀνιηρέστερος Od.
- IIpass. grieved, distressed, Xen.:—adv. -ρῶς wretchedly, Od.
-
…δʼ οὗτοι γεγόνασιν, οἰκτείρω, ὅτι πρεσβύτεροι ἢ ὥστε ἐπιλαθέσθαι τῆς δυστυχίας τῆς ἑαυτῶν. τί γὰρ ἂν τούτων ἀνιαρότερον γένοιτο, ἢ τεκεῖν μὲν καὶ θρέψαι καὶ θάψαι τοὺς αὑτῶν, ἐν δὲ τῷ γήρᾳ ἀδυνάτους μὲν εἶναι τῷ…
Lysias, Speeches
-
…ἔσται · αἴ κε νεώτερον ἄνδρα παλαιά τε πολλά τε εἰδὼς παρφάμενος ἐπέεσσιν ἐποτρύνῃς χαλεπαίνειν, αὐτῷ μέν οἱ πρῶτον ἀνιηρέστερον ἔσται, πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεται εἵνεκα τῶνδε · σοὶ δέ, γέρον, θωὴν ἐπιθήσομεν, ἥν…
Homer, Odyssey
-
…ἀρίγνωτε συβῶτα, τίη δὲ σὺ τόνδε πόλινδε ἤγαγες ; ἦ οὐχ ἅλις ἧμιν ἀλήμονές εἰσι καὶ ἄλλοι, πτωχοὶ ἀνιηροί, δαιτῶν ἀπολυμαντῆρες ; ἦ ὄνοσαι ὅτι τοι βίοτον κατέδουσιν ἄνακτος ἐνθάδʼ ἀγειρόμενοι, σὺ δὲ καὶ προτὶ τόνδʼ ἐκάλεσσας…
Homer, Odyssey
-
…ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον. πῇ δὴ τόνδε μολοβρὸν ἄγεις, ἀμέγαρτε συβῶτα, πτωχὸν ἀνιηρόν δαιτῶν ἀπολυμαντῆρα ; ὃς πολλῇς φλιῇσι παραστὰς θλίψεται ὤμους, αἰτίζων ἀκόλους, οὐκ ἄορας οὐδὲ λέβητας · τόν κʼ…
Homer, Odyssey
-
…πλείονας ἀτωμένους ἴδοις ἂν ἢ σεσωσμένους. εἰπεῖν τι δώσεις ἢ στραφεὶς οὕτως ἴω ; οὐκ οἶσθα καὶ νῦν ὡς ἀνιαρῶς λέγεις ; ἐν τοῖσιν ὠσὶν ἢ ʼπὶ τῇ ψυχῇ δάκνει ; τί δὲ ῥυθμίζεις τὴν ἐμὴν λύπην ὅπου ; ὁ…
Sophocles, Antigone
-
…μὲν πρῶτον ἀγγέλλειν κακά · ὅμως δʼ ἀνάγκη πᾶν ἀναπτύξαι πάθος, Πέρσαι · στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων. ἄνιʼ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάιʼ ·. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδʼ ἄχος κλύοντες. ὡς πάντα γʼ…
Aeschylus, Persians
-
…πρῶτον ἀγγέλλειν κακά · ὅμως δʼ ἀνάγκη πᾶν ἀναπτύξαι πάθος, Πέρσαι · στρατὸς γὰρ πᾶς ὄλωλε βαρβάρων. ἄνιʼ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάιʼ ·. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδʼ ἄχος κλύοντες. ὡς πάντα γʼ ἔστʼ…
Aeschylus, Persians
-
…ἄπριγδʼ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. ἀύτει δʼ ὀξύ. καὶ τάδʼ ἔρξω. πέπλον δʼ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν. ἄνιʼ ἄνια. καὶ ψάλλʼ ἔθειραν καὶ κατοίκτισαι στρατόν. ἄπριγδʼ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. διαίνου δʼ ὄσσε. τέγγομαί τοι…
Aeschylus, Persians
-
…ἄπριγδα μάλα γοεδνά. ἀύτει δʼ ὀξύ. καὶ τάδʼ ἔρξω. πέπλον δʼ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν. ἄνιʼ ἄνια. καὶ ψάλλʼ ἔθειραν καὶ κατοίκτισαι στρατόν. ἄπριγδʼ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. διαίνου δʼ ὄσσε. τέγγομαί τοι .…
Aeschylus, Persians
-
…γόοις. ὀτοτοτοτοῖ. μέλαινα δʼ ἀμμεμείξεται, οἴ, στονόεσσα πλαγά. καὶ στέρνʼ ἄρασσε κἀπιβόα τὸ Μύσιον. ἄνιʼ ἄνια. καί μοι γενείου πέρθε λευκήρη τρίχα. ἄπριγδʼ ἄπριγδα μάλα γοεδνά. ἀύτει δʼ ὀξύ. καὶ τάδʼ…
Aeschylus, Persians