ἄρουρα

ἄρουρα [ᾰρ] (ἀρωραῖος in Ar. Ach. 762 is hyperdor., as shown by Aeol. ἄρουρα Sapph. 96.11 L.-P., Cypr. a ro u ra i (dat. sg.) Inscr.Cypr. 135.20H.), ἡ, (ἀρόω)

• tilled or arable land, Il. 11.68, etc.; φυταλιῆς καὶ ἀρούρης 6.195; οὖθαρ ἀρούρης 9.141, al.; τέλσον ἀρούρης 18.544: in pl., corn-lands, fields, 14.122, 23.599: rare in Prose, Pl. Ti. 22e, Arist. Pol. 1284a30, Inscr.Cypr. l.c.
• • • 2 generally, earth, ground, ὀλίγη δʼ ἦν ἀμφὶς ἄ. Il. 3.115; σέο δʼ ὀστέα πύσει ἄ. 4.174.
    • 3 land, generally, = γῆ; πατρὶς ἄ. father-land, Od. 1.407; ἄ. πατρία, πατρῴα, Pi. O. 2.14, I. 1.35.
    • 4 the earth, ἐπὶ ζείδωρον ἄ. Il. 8.486, Od. 7.332; ἄχθος ἀρούρης Il. 18.104. al.
    • 5 metaph. of a woman as receiving seed and bearing fruit, Thgn. 582, A. Th. 754 (lyr.), S. OT 1257, cf. Tr. 32; ἄ. θήλεια Pl. Lg. 839a, cf. Ti. 91d.
  • II measure of land in Egypt, 100 cubits square, Hdt. 2.168, cf. 141, OGI 90.30, POxy. 45.12, Hecat. Abd. ap. J. Ap. 1.22, PRyl. 143.17 (i A.D.), etc.
  • III = σωρὸς σίτου σὺν ἀχύροις (Cypr.), Hsch.

ἄρουρα, ἡ (ἀρόω), mehr poet.,
1) Ackerland ; τέμενος, καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης Il. 6.195 ; vgl. 18.541 ; im plur., ἄρουραι πυροφόροι 14.122 ; vgl. 23.599, 22.489, Od. 6.10 ; ἀρούρης καρπὸν ἔδειν Il. 6.142 ; ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν u. ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης entgegengesetzt 20.226 ; allgemeiner, οἶνον, καρπὸν ἀρούρης 3.246, Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα οἶνον Od. 9.357 ; ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ, auf einem Grenzraine, Il. 12.422 ; πατρὶς ἄρουρα, das Vaterland, Od. 1.407 ; τοῦ μέν κεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν ἄσβεστον κλέος εἴη, die ganze Erde, 7.332 ; ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης Il. 18.104 ; αὔτως ἄχθος ἀρούρης Od. 20.379 ; personifiziert, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα, den Erechtheus, Il. 2.548 ; οὓς μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα καὶ πολὺ καλλίστους μετὰ Ὠρίωνα, den Otos u. Ephialtes, Od. 11.309. Uebertr., der Mutterschoß, Aesch. Spt. 736 ; Soph. O.R. 1257 ; Plat. Legg. VIII.839a.
2) als bestimmtes Feld- u. Flächenmaß, eine Hufe : die ägyptische, Her. 2.168, enthält 22500 ägypt. Quadratfuß ; die griech. 2500 griech. Quadratfuß, u. ist der vierte Teil des Plethrums, 16.7 preuß. Quadratruten.

ἄρουρα

-ης, ἡ

[ἀρόω.]

• • 1

    Arable land Il. 6.195, Il. 12.314, Il. 20.185.

  • 2

    A field: πυρῶν Il. 11.68. Cf. Il. 11.558, Il. 12.422, Il. 13.707, Il. 14.122, Il. 18.541, 544, Il. 21.405, Il. 22.489, Il. 23.599: ἐδάσσαιτʼ ἀρούρας Od. 6.10.

  • 3

    Ground, space: ὀλίγη ἦν ἀμφὶς ἀ. Il. 3.115.

  • 4

    In pl., the fields, the land: ὅτε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας Il. 10.7. Cf. Il. 7.421: = Od. 19.433.

  • 5

    The earth, the soil: καρπὸν ἀρούρης Il. 3.246, Il. 6.142, Il. 21.465. Cf. Il. 2.548, Il. 4.174, Il. 8.486, Il. 9.141 = 283, Il. 18.104, Il. 21.232: Od. 3.3 = Od. 12.386, Od. 4.229, Od. 5.463, Od. 7.332, Od. 9.357, Od. 11.309, Od. 13.354, Od. 19.593, Od. 20.379.

  • 6

    The land as opposed to the sea Il. 20.226.

  • 7

    A particular country: πατρὶς ἀ. Od. 1.407, Od. 10.29, Od. 20.193. Cf. Od. 2.328, Od. 23.311.

ἄ˘ρουρα (-α, -ας, -αν; -αι, -αις, -αισι(ν))

• • a soil, earth pl. fields “ἂν δʼ εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευε δοῦναι” (= βώλακα v. 37) P. 4.34 τεκμαίρει καί νυν Ἀλκιμίδας τὸ συγγενὲς ἰδεῖν ἄγχι καρποφόροις ἀρούραισιν N. 6.9 ἐν σχερῷ δʼ οὔτʼ ὦν μέλαιναι καρπὸν ἔδωκαν ἄρουραι N. 11.39 εἰ καί τι Διωνύσου ἄρο[υρ]α φέρει βιόδωρον ἀμαχανίας ἄκος Pae. 4.25
  • b generally, lands, estates εὔφρων ἄρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον λοιπῷ γένει i. e. the land of Akragas O. 2.14 ὁμιλέων παρʼ οἰκείαις ἀρούραις O. 12.19 καὶ ἐν ἀλλοδαπαῖς σπέρμʼ ἀρούραις τουτάκις ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον ἆμαρ ἢ νύκτες (Hermann: -αισι codd.) P. 4.255 ἐν ἀφνεαῖς ἀρούραισι Πυλάδα νικῶν ξένου Λάκωνος Ὀρέστα (ἐν τοῖς Πυθίοις. Σ.) P. 11.15 Αἰακίδας ἐγέραιρεν ματρόπολίν τε, φίλαν ξένων ἄρουραν Aigina N. 5.8 γαρύσομαι τὰν Ἀσωποδώρου πατρὸς αἶσαν Ἐρχομενοῖό τε πατρῴαν ἄρουραν I. 1.35 ἔιδεν οὔτε πατρωίαις ἐν ἀρού[ραις] ἵππους Μυρμιδόνων in Phthia Pae. 6.106
  • c met. ἦ γὰρ ἑλικώπιδος Ἀφροδίτας ἄρουραν ἢ Χαρίτων ἀναπολίζομεν P. 6.2

ἄρουρα (ἀρόω): cultivated land (pl., fields), ground, the earth; τέμει δέ τε τέλσον ἀρούρης (sc. ἄροτρον), Il. 13.707; ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι, Il. 23.599; πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δʼ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα, Il. 3.115; ζείδωρος ἄρουρα, Od. 4.229, Od. 19.593 (personified, Il. 2.548).

ἄρουρα ἀρόω

• • Itilled or arable land, seed-land, cornland, Lat. arvum, and in pl. corn-lands, fields, Il.: then, generally, land, earth, Il.; πατρὶς ἄρουρα father land, Od.
  • • 2metaph. of a woman as bearing children, Aesch., Soph.
  • IIa measure of land in Egypt, nearly = the Roman jugerum, Hdt.