ὑλήεις
ὑλήεις, woody, wooded
ὑλήεις [ῡ], εσσα, εν, but ὑλήεις as fem. in Od. 1.246; ὑλήειν as neut., Choerob. in Theod. 2.214 H., cj. in Archil. 74.9; Dor. ὑλάεις (v. infr.): (ὕλη):—
- woody, wooded, πρών Il. 17.748; Ζάκυνθος, Νήϊον, Od. 1.246, 186; ὄρος, Ἴδη, Hes. Th. 484, 1010; ὑλᾶεν πόντου πρόβλημα S. Aj. 1218 (lyr.); ἀνʼ ὑλάεντα νάπη E. Hel. 1303 (lyr.); πλόος, ἀταρπὸς ὑ., through the wood or dense growth, Antim. 62, AP 10.22 (Bianor).
- 2 dwelling in the woods, ib. 9.524.21.
ὑλήεις, ήεσσα, ῆεν [ῡ]
1 couvert de bois, boisé, Il. 17, 248 ; Od. 1, 186, 246 ; Soph. Aj. 1218 ; Eur. Hel. 1303, etc. ||
2 qui vit dans les bois, Anth. 9, 524 ||
➳ Fém. ὑλήεις, Orph. Arg. 263 ; dat. fém. ὑλήεντι, Od. 1, 246 ; dor. ὑλάεις [ᾱ] Soph. l. c. ; Anth. 6, 219 ; 10, 22 ; acc. plur. neutre contr. ὑλᾶντα, p. ὑλάεντα, Eur. l. c.
Étym. ὕλη.
ὑλήεις, εσσα, εν, holzig, waldig, waldreich ; Hom. öfters, der es auch 2 Endgn braucht, Od. 1.246 ; ἵνʼ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου πρόβλημα, Soph. Aj. 1197 ; ἀνʼ ὑλάεντα νάπη, Eur. Hel. 1319. Auch Bacchus heißt so, Hymn. (IX.524.21).
ὑλήεις
-εντος.
Fem. -εσσα
[ὕλη.]
Covered with woods, woody, (well) wooded : ὑπὸ πλάκῳ ὑληέσσῃ Il. 6.396, 425, Il. 22.479. Cf. Il. 10.362, Il. 13.12, Il. 17.748, Il. 21.449 : Od. 1.186, 246 = Od. 16.123 = Od. 19.131, Od. 9.24, 118, 191, Od. 10.308, Od. 14.2.
ὑλήεις , εσσα, εν: woody, wooded; also as two endings, Od. 1.246, Od. 16.123.
ὑλήεις, εσσα, εν
ὕλη
- 1woody, wooded, Hom., Soph., Eur.; ἀταρπὸς ὑλ. a path through the wood, Anth.
- 2dwelling in the woods, Anth.