καταράομαι
καταράομαι, to call down curses upon, imprecate upon
Could not find κατηραμένοι in Logeion dictionaries.
κατηραμένοι perfect middle participle masculine nominative plural, perfect middle participle masculine vocative plural of καταράομαι
- call down curses upon, τῷ δὲ κατᾱρῶνται πάντες βροτοὶ ἄλγεʼ ὀπίσσω Od. 19.330; πολλὰ κατηρᾶτο he called down many curses, Il. 9.454; κεφαλῇ πολλὰ κ. Hdt. 2.39; κ. ὁ κῆρυξ εἴ τις ἐξαπατᾷ λέγων D. 23.97; κ. τὴν Ἶσίν τινι AP 11.115 (Nicarch.): c. inf., καταρῶνται δʼ ἀπολέσθαι they pray that he may perish, Thgn. 277; κ. μήτε πλοῖα στεγανὰ γενέσθαι Arist. Fr. 554, cf. 148: c. dat., curse, execrate, τῷ ἡλίῳ Hdt. 4.184, cf. Ar. Nu. 871, Ra. 746, D. 19.292 codd., etc.: c. acc., LXX Ge. 12.3, al., Ev.Marc. 11.21, Plu. Cat.Mi. 32 codd., Luc. Asin. 27: abs., Ar. V. 614, D. 18.283:—Pass., aor. κατηράθην [ᾱ] LXX Jb. 3.5: pf. part. κατηραμένος accursed, ib. 4 Ki. 9.34, Ev.Matt. 25.41, Plu. Luc. 18: also pf. κεκατήραμαι with double redupl., LXX Nu. 22.6; part. κεκατηραμένος ib. Si. 3.18, al.
[κατ-, κατα- 1.]
- 1
To call down (evil upon one) : τῷ καταρῶνται ἄλγεα Od. 19.330.
- 2
to pray for a curse upon a person.
With fut. infin. indicating the nature of the curse: μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα Il. 9.454.
- 1
- Dep.
- 1to call down curses upon, imprecate upon, τί τινι Hom., Hdt.:—c. inf., καταρῶνται ἀπολέσθαι they pray that he may perish, Theogn.:—c. dat. pers. only, to curse, execrate, Hdt., Ar., etc.; later, c. acc. pers., Plut., NTest.
- 2absol. to utter imprecations, Ar.
- 3perf. pass. part. κατ-ηρᾱμένος in pass. sense, accursed, Ar.
-
…τοῦτο μέντοι δουλικὸν εὐθὺς πεποίηκας, ὅπερ ἐγὼ χαίρω ποιῶν. χαίρεις, ἱκετεύω ; μἀλλʼ ἐποπτεύειν δοκῶ, ὅταν καταράσωμαι λάθρᾳ τῷ δεσπότῃ. τί δὲ τονθορύζων, ἡνίκʼ ἂν πληγὰς λαβὼν πολλὰς ἀπίῃς θύραζε ; καὶ τοῦθʼ ἥδομαι .…
Aristophanes, Frogs
-
…λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα. τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα · πατὴρ δʼ ἐμὸς αὐτίκʼ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα · θεοὶ δʼ ἐτέλειον…
Homer, Iliad
-
…ἐν μεγάροισιν δαινύῃ ; ἄνθρωποι δὲ μινυνθάδιοι τελέθουσιν. ὃς μὲν ἀπηνὴς αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀπηνέα εἰδῇ, τῷ δὲ καταρῶνται πάντες βροτοὶ ἄλγεʼ ὀπίσσω ζωῷ, ἀτὰρ τεθνεῶτί γʼ ἐφεψιόωνται ἅπαντες · ὃς δʼ ἂν ἀμύμων αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀμύμονα…
Homer, Odyssey
-
…θεοὺς νομίζομεν καὶ θεραπεύοντες καὶ ἁγνεύοντες θύομεν καὶ προσευχόμεθα, τούτους περιέκοψε. καὶ ἐπὶ τούτοις ἱέρειαι καὶ ἱερεῖς στάντες κατηράσαντο πρὸς ἑσπέραν καὶ φοινικίδας ἀνέσεισαν, κατὰ τὸ νόμιμον τὸ παλαιὸν καὶ ἀρχαῖον. ὡμολόγησε δὲ οὗτος ποιῆσαι. ἔτι…
Lysias, Speeches
-
…παρʼ αὐτόν, ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ἀρχόντων. σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ…
Plato, Phaedo
-
…διελέσθαι τὰ πατρῷα τοὺς ὑεῖς · ἐξὸν αὐτῷ τῶν παρόντων αὐτῷ κακῶν ἀποτροπήν τινα εὔξασθαι, ἕτερα πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν κατηρᾶτο · τοιγαροῦν ταῦτά τε ἐξετελέσθη, καὶ ἐκ τούτων ἄλλα πολλὰ καὶ δεινά, ἃ τί δεῖ καθʼ ἕκαστα λέγειν…
Plato, Alcibiades 2
-
…ὁμοίως κόρας πρέσβεις Λακεδαιμονίων ἐβιάσαντο · αἱ δὲ ὑβρισθεῖσαι τὴν συμφορὰν οὐκ ἐνέγκασαι, τῇ πατρίδι τῇ πεμψάσῃ τοὺς ὑβριστὰς καταρασάμεναι τὸν βίον αὐτοχειρίᾳ κατέστρεψαν. πολλῶν δὲ καὶ ἄλλων τοιούτων λεγομένων, καὶ τοῦ Ἐπαμεινώνδου συναγαγόντος ἐκκλησίαν καὶ τοὺς στρατιώτας…
Diodorus Siculus, Library
-
…. πρὸς ταῦτα τοῦ δήμου μὲν ἦν κατήφεια καὶ σιγή, πολλὰ δʼ ὁ τύραννος λοιδορηθείς τε τῷ Ἰωσήπῳ καὶ καταρασάμενος τὸ τελευταῖον προσέθηκεν, ὡς οὐκ ἄν ποτε δείσειεν ἅλωσιν · θεοῦ γὰρ ὑπάρχειν τὴν πόλιν. καὶ ὁ Ἰώσηπος…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…τῷ καταπεπλῆχθαι τοὺς πολεμίους τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἔκλασεν ἡ τῶν οἰκείων προδοσία. πέρας ἔθνησκον οὐ Ῥωμαίοις ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις καταρώμενοι, μέχρι πάντες ἀπώλοντο μύριοι καὶ δισχίλιοι τὸν ἀριθμὸν ὄντες. κενὴν δὲ μαχίμων λογιζόμενος εἶναι τὴν πόλιν ὁ Τραϊανός…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…ἦσαν κύριοι, ἐπειδὴ δὲ φίλον αὐτὸν νομίσαντες αὑτοῖς ὑπάρχειν περὶ τῶν πρὸς ἑαυτοὺς διηνέχθησαν διαφόρων, ὅσʼ ἂν οὐδὲ καταρώμενος εὗρέ τις αὐτοῖς, τοσαῦτα πεπόνθασι κακά ; εἶθʼ ὃν ἡ τύχη καὶ τὸ δαιμόνιον φίλον μὲν ἀλυσιτελῆ, συμφέροντα…
Demosthenes, Speeches