κηρύσσω

κηρύσσω, Att. κηρύττω, Dor. κᾱρύσσω: impf. ἐκήρυσσον Il. 2.444, Th. 1.27, -υττον And. 1.112: fut. -ύξω Ar. Ec. 684, Dor. καρυξῶ Id. Ach. 748: aor. ἐκήρυξα Hdt. 1.194 (ἀπο-), etc., Aeol. part. καρύξαισα Pi. I. 4(3).25: pf. κεκήρῡχα (ἐπι-) D. 19.35:—Pass., fut. κηρυχθήσομαι X. Cyr. 8.4.4, Aeschin. 3.230, κηρύξομαι E. Ph. 1631: aor. ἐκηρύχθην S. OT 737, etc.: pf. κεκήρυγμαι E. Fr. 1, Th. 4.38:—

• to be a herald, officiate as herald, κηρύσσων γήρασκε Il. 17.325.
• • • • b to be an auctioneer, D. 44.4.
    • 2 make proclamation as a herald, λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων let them convene the people by voice of herald, Il. 2.438, cf. 444, Od. 2.8; κήρυσσε, κῆρυξ A. Eu. 566, etc.: impers., ἐκήρυξε (sc. ὁ κῆρυξ) τοῖς Ἕλλησι συσκευάζεσθαι proclamation was made . ., X. An. 3.4.36; κηρυξάτω Id. Cyr. 4.5.42.
  • II c. acc. pers., summon by herald, κ. ἀγορήνδε . . Ἀχαιούς Il. 2.51, Od. 2.7; πόλεμόνδε Il. 2.443; κ. τινά summon one to a place, Ar. Ach. 748:—Pass., τίς ἐκηρύχθη πρώτην φυλακήν; who was summoned to the first watch? E. Rh. 538 (anap.).
  • • 2 proclaim as conqueror, Plu. Apophth.reg. 2.185a; Φαβωρῖνον ἡ εὐγλωττία ἐν σοφισταῖς ἐκήρυττεν Philostr. VS 1.8.1:—Pass., μήτε κηρυχθήσεσθαι μήτε ἆθλα λήψεσθαι X. Cyr. 8.4.4; ὥστε τὴν πόλιν κηρυχθῆναι καὶ αὐτὸν στεφανωθῆναι Lys. 19.63; proclaim as a criminal, D. 25.56, cf. S. El. 606; κηρύσσω τὸν Ἔρωτα AP 5.176 (Mel.):—Pass., of a country, to be proclaimed, extolled, στεφάνοις ἀρετᾶς E. Tr. 223 (lyr.).
    • 3 call upon, invoke, θεούς Id. Hec. 146 (anap.); κηρύξας δαίμονας κλύειν A. Ch. 124a:—Pass., to be called, τοῦ κεκήρυξαι πατρός; E. Fr. 1; κηρυσσομένοισι . . ἀπʼ ἐσθλῶν δωμάτων Id. Andr. 772 (lyr.).
  • III c. acc. rei, proclaim, announce, τινί τι A. Ag. 1349, Ch. 4, 1026; αὐδάν E. Ion 911 (lyr.); ἀγῶνας Ἀργείοισι S. Aj. 1240; proclaim or advertise for sale, etc., Hdt. 6.121 (Pass.), Plu. Apophth.reg. 2.207a, etc.; κ. ἀποικίαν proclaim a colony, i.e. invite people to join as colonists, Th. 1.27; κ. ὃς βούλοιτο . . make proclamation for some one who would . ., Hdt. 2.134:— Pass., of a crime, to be proclaimed, Antipho 2.3.2; τὰ κεκηρυγμένα Th. 4.38.
  • • 2 declare, tell, τοῦτʼ ἐκηρύχθη πόλει this news was spread in . ., S. OT l.c.; τοῦτο κ. πόθι παῖς ναίει Id. Tr. 97 (lyr.); ὃ εἰς τὸ οὖς ἀκούετε, κηρύξατε ἐπὶ τῶν δωμάτων Ev.Matt. 10.27: abs., S. El. 1105.
    • 3 proclaim, command publicly, τινί τι A. Th. 1048, S. Ant. 32, 450, etc.; εὐφημίαν, σιγὴν κ., Id. Fr. 893, E. Hec. 530: c. dat. pers. et inf., κ. αὐτοῖς ἐμβαλεῖν κώπαισι Pi. P. 4.200; ἐκήρυξαν, εἰ βούλονται, τὰ ὅπλα παραδοῦναι Th. 4.37:—Pass., ᾔδησθα κηρυχθέντα μὴ πράσσειν τάδε; S. Ant. 447.
    • 4 of a cock, crow, AP 5.2 (Antip. Thess.).
  • IV preach, teach publicly, Ev.Matt. 3.1, al.

κηρύσσω, att. κηρύττω (κηρύξομαι pass. Eur. Phoen. 1631), ein Herold sein, das Amt des Herolds verwalten ; κηρύσσων γήρασκε, er wurde alt im Heroldsdienste, Il. 17.325 ; als Herold ausrufen, 2.438, Od. 2.8 u. öfter ; λαὸν ἀγορήνδε, das Volk zur Versammlung rufen, Il. 2.51, Od. 2.7 ; πόλεμόνδε II. 2.443 ; daher κηρύσσειν τινά, Einen herbeirufen, Ar. Ach. 756 ; – verkündigen, melden, befehlen ; αὐτοῖς ἐμβαλεῖν κώπαις Pind. P. 4.200 ; Tragg. oft, οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε Soph. Ant. 446, ἀγῶνας Ἀργείοις κηρῦξαι Aj. 1240, ταῦτʼ ἐκηρύχθη πόλει, dies wurde gemeldet, O.R. 937 ; auch in Prosa, κεκηρυγμένα μήνυτρα Andoc. 1.40 ; ἡ πόλις ἐκηρύχθη Lys. 19.63, u. sonst, wo es auch impers. heißt κηρύσσει, sc. ὁ κῆρυξ, man ruft öffentlich aus, verkündet durch Heroldsruf, Xen. An. 3.4.36 ; – laut ausrufen, öffentlich feilbieten lassen, Plut. Galb. 5 u. a.Sp.; pass. so, Her. 6.121 χρήματα αὐτοῦ κηρυσσόμενα ὑπὸ τοῦ δημίου ; κηρύσσω τὸν Ἔρωτα Mel. 91 (V.177), wie einen entlaufenen Sklaven bekannt machen ; – θεούς, laut anrufen, Eur. Hec. 148. – Vom Hahn, krähen, Antip.Sid. 5 (V.3), vgl. κῆρυξ. – Im NT u. bei K.S. predigen, öffentlich lehren, absol., Matth. 3.1.

κηρύσσω

[κῆρυξ.]

• • 1

    To discharge the various duties of a κῆρυξ : ὃς κηρύσσων γήρασκεν Il. 17.325.

  • 2

    To summon to the assembly : ἀγορήνδε Ἀχαιούς Il. 2.51 : = Od. 2.7.

    Absol. Il. 2.52 : = Od. 2.8.

  • 3

    To summon to the field : πόλεμόνδʼ Ἀχαιούς Il. 2.443. Cf. Il. 2.438.

    Absol. Il. 2.444.

κηρύσσω : proclaim as herald, summon, order, πόλεμόνδε, ἀγορήνδε. ‘In the office of herald,’ Il. 17.325.

κηρύσσω

• • Ito be a herald, officiate as herald, Il.; λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων let them convene the people by voice of herald, Il.; κήρυσσε, κῆρυξ Aesch., etc.:—impers., κηρύσσει (sc. ὁ κῆρυξ) he gives notice, proclamation is made, Xen.
  • IIc. acc. pers. to summon by voice of herald, Hom., Ar.
  • • 2to proclaim as conqueror, Xen., etc.: to extol, Eur.
    • 3to call upon, invoke, Aesch., Eur.
  • IIIc. acc. rei, to proclaim, announce, τί τινι Trag.:— to proclaim or advertise for sale, Hdt.; κ. ἀποικίαν to proclaim a colony, i. e. to invite people to join as colonists, Thuc.
  • • 2to proclaim or command publicly, Lat. indicere, Aesch., Soph., etc.; τὰ κηρυχθέντα the public orders, Soph.