μεγαλοκοίλιος
μεγαλοκοίλιος, with large ventricles
μεγᾰλο-κοίλιος, ον,
- with large ventricles, Arist. PA 667a29; with large intestinal canal, Mnesith. ap. Orib. 21.7.6, 7 (Sup.):—written μεγᾰλό-κοιλος ( = προγάστωρ) in Gal. 6.467.
μεγαλο·κοίλιος, ος, ον [ᾰ] à gros ventre, Arstt. P.A. 4, 4, 30.
Étym. μ. κοιλία.
μεγαλοκοίλιος, mit großer Höhlung, großem Bauche ; Arist. p. an. 4.4 ; Schol. Luc. Bacch. 2.