Logeion | παρακαλέω

παρακᾰλέω, Att. fut. -καλῶ, later -καλέσω LXX Jb. 7.13, al.:—

call to one, X. An. 3.1.32.
- II call in, send for, summon, Hdt. 1.77, Ar. V. 215, etc.; σύμμαχον π. τινά Hdt. 7.158, cf. Th. 1.119, Pl. Phd. 89c, etc.; π. ἑταίρους And. 4.14; π. τινὰ ἐς τὸν πόλεμον Hdt. 7.205, cf. D. 18.24; π. τινὰ σύμβουλον X. An. 1.6.5; τινὰς εἰς συμβουλήν Pl. La. 186a; συνήγορον Aeschin. 2.184; invoke the gods, τοὺς θεούς D. 18.8; περὶ τούτου τὸν θεόν (as medical adviser) IG 42(1).126.31 (Epid., ii A. D.); τὸν Ἐνυάλιον X. HG 2.4.17; Διόνυσον εἰς τὴν τελετήν Pl. Lg. 666b; [τοὺς θεοὺς] π. βοηθούς Arr. Epict. 3.21.12:—Pass., παρακαλούμενος καὶ ἄκλητος, ‘vocatus atque non vocatus’, Th. 1.118; -κληθέντες ἐς ξυμμαχίαν Id. 5.31; παρακαλουμένη ἀμύνειν being called upon to ward off, Pl. Lg. 692e; -κληθεὶς γυμνασιαρχῆσαι OGI 339.53 (Sestos, ii B. C.).
- - 2 summon oneʼs friends to attend one in a trial, π. τοὺς φίλους Is. 1.7, etc.; π. τινάς call them as witnesses, Lys. 14.28; π. πάντας ἀνθρώπους D. 34.29:—Med., dub. in Lycurg. 28:—Pass., παρακεκλημένοι summoned to attend at a trial, Aeschin. 1.173.
  - - b summon a defendant into court, in Pass., PTeb. 297.5 (ii A. D.), Mitteis Chr. 71.5 (v A. D.).
  - 3 invite, ἐπὶ δαῖτα E. Ba. 1247; εἰς (v.l. ἐπὶ) θήραν X. Cyr. 4.6.3; ἐπὶ τὸ βῆμα π. invite him to mount the tribune, Aeschin. 3.72.
  - 4 appeal to, τινὰ περὶ γῆς App. Pun. 136.
- III exhort, encourage, τάξις τάξιν παρεκάλει A. Pers. 380, cf. Plb. 1.60.5; π. τινὰ εἰς μάχην E. Ph. 1254; τινὰ ἐπὶ τὰ κάλλιστα ἔργα X. An. 3.1.24; π. τὴν νόησιν εἰς ἐπίσκεψιν Pl. R. 523b; πρὸς τὸ μνημονεύειν Isoc. 3.12: c. inf., E. Cyc. 156, X. An. 5.6.19, Decr. ap. D. 18.185:—Pass., Isoc. 2.14; παρακέκληται ἡ διάνοια Arist. EN 1175a7.
- - 2 comfort, console, τοὺς πενθοῦντας LXX Si. 48.24:—Pass., Ev.Matt. 2.18, 5.4.
  - 3 excite, τινὰ ἐς φόβον E. Or. 1583; ἐς δάκρυα Id. IA 497; incite, π. καὶ παροξύνειν ἐπί . . Epicur. Nat. 54 G.; of things, foment, φλόγα X. Cyr. 7.5.23.
- IV demand, require, ὁ θάλαμος σκεύη π. Id. Oec. 9.3:—Pass., τὰ παρακαλούμενα proposals, demands, Philipp. ap. D. 18.166 sq., Plb. 4.29.3.
- V beseech, entreat, Id. 4.82.8, PTeb. 24.46 (ii B. C.), etc.; π. τινὰ ἵνα . . Aristeas 318, Ev.Marc. 8.22, Arr. Epict. 2.7.11, etc.; ὅπως . . Ev.Matt. 8.34: but ἐρωτῶ καὶ π. for δέομαι is condemned by Hermog. Meth. 3.
- VI Pass., relent, πρός, ἐπί τινι, towards a person, LXX Jd. 21.6, 15, cf. 2 Ki. 24.16.
- - 2 repent, regret, παρακέκλημαι ὅτι . . ib. 1 Ki. 15.11.

παρα·καλέω-ῶ [κᾰ]

I appeler auprès de soi, d’où :

1 mander : τινα, Xén. An. 3, 1, 32, qqn ; τινα σύμβουλον, Xén. An. 1, 6, 5 ; ou τινα εἰς συμβουλήν, Plat. Lach. 186a, appeler qqn pour lui demander conseil ||

2 appeler à son secours : τινα, Hdt. 7, 158, qqn ; τινα περί τινος, App. Lib. 136, s’adresser à qqn pour obtenir qqe chose ; au pass. τὰ παρακαλούμενα, Philipp. (Dém. 283, 22, etc.) ; Pol. 4, 29, 3, les propositions, les demandes ||

3 prier, invoquer, acc. Xén. Hell. 2, 4, 17 ; Plat. Leg. 917b, etc. ; Plut. Them. 15 ||

4 inviter, convier : ἐπὶ θήραν, Xén. Cyr. 4, 6, 3, à une chasse ; ἐπὶ δαῖτα, Eur. Bacch. 1247 ; ἐπὶ τὴν ἑστίασιν, Plut. M. 666d ; ou abs. Plut. M. 156d, inviter à un repas ; avec un inf. π. δειπνεῖν, Plut. M. 123f, m. sign. ||

II exhorter, d’où :

1 exciter : τινα, Eschl. Pers. 380, qqn ; ἀλλήλους ὀνομαστί, Xén. An. 6, 3, 24, s’exhorter les uns les autres en s’appelant par son nom ; τινα ἐπί τι, Xén. An. 3, 1, 24, etc. ; εἴς τι, Plat. Rsp. 523a, etc. ; πρός τι, Isocr. 29a, qqn à qqe ch. ; ἀλλήλους ἕπεσθαι, Xén. Cyr. 3, 3, 59, s’exhorter les uns les autres à suivre ; avec un rég. de ch. : π. τὰ πρέποντα, Pol. 1, 60, 5, conseiller ce qui convient ||

2 consoler, acc. Spt. Sir. 48, 24 ; au pass. NT. Matth. 2, 18 ; Luc. 6, 26 ||

III provoquer, exciter, faire naître : φλόγα, Xén. Cyr. 7, 5, 23, une flamme ||

Moy. appeler à son secours, acc. Lycurg. 151, 32.

παρα-καλέω, Ion. imperf. 3 sing. παρεκάλεε
1. erbij roepen, te hulp roepen, oproepen: ἐμὲ σύμμαχον ... παρακαλέοντες mij als bondgenoot erbij roepend Hdt. 7.158.1; παρακαλέσας ... Αἰγυπτίους κατὰ τὸ ὅρκιον na de Egyptenaren overeenkomstig het verdrag te hulp geroepen te hebben Hdt. 1.77.1; met inf.: παρακαλουμένη ἀμύνειν τὸν βάρβαρον opgeroepen om de Perzen af te weren Plat. Lg. 692e; subst. ptc.: τὰ παρακαλούμενα het verzoek Dem. 18.166; πολλοὺς παρακαλέσας ἐξέπεμψε τὴν αὑτοῦ γυναῖκα nadat hij velen (als getuigen) had opgeroepen stuurde hij zijn vrouw de deur uit Lys. 14.28; uitnodigen: ἐπὶ δαῖτα π. voor de maaltijd uitnodigen Eur. Ba. 1247.
2. aansporen, opwekken, dringend verzoeken, smeken: π. ἐς δάκρυα tot tranen roeren Eur. IA 497; τὰ ... ἐν ταῖς αἰσθήσεσιν οὐ παρακαλοῦντα τὴν νόησιν εἰς ἐπίσκεψιν waarnemingen die het denkvermogen niet aanzetten tot onderzoek Plat. Resp. 523b; παρακαλοῦντες ἐπὶ τὰ κάλλιστα ἔργα ons tot de grootste prestaties stimulerend Xen. An. 3.1.24; met acc. en inf.: παρεκάλουν ἀλλήλους ἕπεσθαι zij spoorden elkaar aan te volgen Xen. Cyr. 3.3.59; παρακαλεῖ φλόγα het zal het vuur doen oplaaien Xen. Cyr. 7.5.23; met ὅπως: παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν zij verzochten hem dringend hun gebied te verlaten NT Mt. 8.34.
3. later troosten: ἵνα ... παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν opdat hij uw hart vertroosting biedt NT Eph. 6.22.

παρακαλέω, (καλέω), hinzu, herbei rufen ; τάξις δὲ τάξιν παρεκάλει, zu Hilfe, Aesch. Pers. 372 ; ἐκεῖθεν, Eur. Hec. 587 ; Ar. Vesp. 214 ; ἐμὲ σύμμαχον, Her. 7.158 ; ἐς συμμαχίαν, Thuc. 5.31 ; εἰς συμβουλήν τινα, Plat. Lach. 186a, wie τινὰ σύμβουλον, Xen. An. 1.6.5 ; einladen, παρακαλούμενος καὶ ἄκλητος, Thuc. 1.118 ; verleiten, ὁ πλοῦτος παρακαλεῖ τοὺς νέους ἐπὶ τὰς ἡδονάς, Isocr. 1.6 ; παρακαλεῖν ἐπὶ τὴν σκέψιν, Plat. Prot. 349a ; ἐπὶ θήραν, Xen. Cyr. 4.6.3 ; auch ἐπὶ τὴν βασιλείαν, Plut. Num. 5 ; vgl. Eur. I.A. 497, ἐς δάκρυα, u. εἰς φόβον, Or. 1583, anregen ; καὶ κελεύειν, Plat. Lys. 223a, ermuntern, auffordern ; παρεκάλουν ἀλλήλους ἕπεσθαι, Xen. Cyr. 3.3.59 ; Folgde : παρακαλέσας τὰ πρέποντα, Pol. 1.60.5, öfter.
Med. zu oder für sich rufen, fordern, Pol. 4.29.3 ; trösten, Plut. Otho 16.

Number of occurrences in NT: 109
Strong 3870

παρα-καλέω, -ῶ, [in LXX chiefly for נחם ni., pi.;]

1. to call to one, call for, summon: Ac 28:20 (R, mg.; R, txt., entreat); hence (of the gods: Dem., Xen., al.), to invoke, call on, beseech, entreat: τ. πατέρα μου, Mt 26:53; τ. κύριον, II Co 12:8; in late writers (Polyb., Diod., al.; rarely in LXX; in π., v. Deiss., LAE, 17614), also of men: absol., Phm 9; c. acc., Mt 8:5, Mk 1:40, Ac 16:9, al.; c. inf., Mk 5:17, Lk 8:41, Ac 8:31, al.; seq. ἵνα (v. M, Pr., 205, 208), Mt 14:36, Mk 5:18, Lk 8:31, al.

2. to admonish, exhort: absol., Lk 3:18, Ro 12:8, II Ti 4:2, al.; c. acc., Ac 15:32, I Th 2:11, He 3:13, al.; id. seq. inf., Ac 11:23, Ro 12:1, Phl 4:2, I Th 4:10, al.; seq. ἵνα (v. M, Pr., 205, 208), I Co 1:10, II Co 8:6, I Th 4:1, al.

3. to cheer, encourage, comfort (Plut., LXX: Jb 4:3, Is 35:3, Si 43:24, al.): c. acc., II Co 1:6, Eph 6:22, Col 2:2, al.; id. seq. ἐν, I Th 4:18; διά, II Co 1:4; pass., Mt 5:4, Lk 16:25, Ac 20:12.

SYN.: παραμυθέω (cf. M, Th., 25).

1 suplicar, pedir

παρακαλῶ, κύριε, ἐμοὶ σχολασάτω ὁ τῆς ἄρκτου τόπος καὶ κύριος
te suplico, señor, que el lugar y el señor de la Osa me dediquen su tiempo P IV 1292

1.a c. ac.

ἀξιῶ καὶ παρακαλῶ τὴν δύναμιν σου
pido y suplico tu poder SM 41 7

1.b c. ac. e inf.

ἱκετεύων καὶ παρακαλῶν τὸν θεὸν εἰς εὐμένειαν ἥκειν
suplicando y exhortando al dios a venir con buena intención P II 147

π]αρακαλῶ σε, νεκύδαιμον ... ἀκοῦσαι τοῦ ἐμοῦ ἀξιώματος
te suplico, demon de muerto, que escuches mi petición P LI 1

1.c c. or. inf.

ἀνασπᾷ τὸ φυτὸν ἐξ ὀνόματος ἐπικαλούμενος τὸν δαίμονα, ... παρακαλῶν ἐνεργεστέραν γενέσθαι
arranca la planta invocando por su nombre al demon, pidiéndole que sea muy eficaz P IV 2976

1.d c. or. sub.

διὸ παρακαλῶ, ἵνα τάχει ἔλθητε ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ
por ello os suplico, para que vengáis en esta noche P VII 834 P VII 839 P XXXV 24 P XXXV 35

αἰτῶν καὶ παρακαλῶν ὅπως διώξῃς ἀπ' ἐμοῦ ... τὸν δαίμονα
pidiendo y suplicando que alejes de mí al demonio C 9 7

2 c. ac. invocar a divinidades y seres superiores en general

παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τὸ μέγα ὄνομα τοῦ δεσπότου θεοῦ
os invoco a vosotros, por el gran nombre del Señor Dios C 8a 2 C 24 2

τὴν ἀθάνατον καὶ ἄπτωτον ἰσχὺν τοῦ θεοῦ παρακαλῶ
invoco la fuerza inmortal e infalible del dios P IV 1821

παρακαλέω Attic fut. -καλῶ later -καλέσω

- Ito call to one, Xen.
- IIto call to aid, call in, send for Lat. arcessere, Hdt., Ar., etc.; π. τινα σύμβουλον Xen.:— to call on, invoke the Gods, Xen., etc.:—Pass., παρακαλούμενος καὶ ἄκλητος, "vocatus atque non vocatus, " Thuc.
- - 2to summon oneʼs friends to attend one in a trial (cf. παράκλησις 1. 1):—Pass., παρακεκλημένοι summoned to attend at a trial, Aeschin.
  - 3to invite, ἐπὶ δαῖτα Eur.; ἐπὶ θήραν Xen.; π. τινὰ ἐπὶ τὸ βῆμα to invite him to mount the tribune, Aeschin.
- IIIto call to, exhort, cheer, encourage, τινά Aesch., Xen.
- - 2to comfort, console: in Pass., NTest.
  - 3to excite, τινὰ ἐς φόβον, ἐς δάκρυα Eur.: —of things, to foment, φλόγα Xen.
  - 4π. τινά, c. inf., to exhort one to do, Eur., Xen.
- IVto demand, require, ὁ θάλαμος σκεύη π. Xen.

Menu

Word wheel

παρακαλέω

Saved

Recent