πτοέω
πτοέω, to terrify, scare
Could not find πτοηθέντες in Logeion dictionaries.
πτοηθέντες aorist passive participle masculine nominative plural, aorist passive participle masculine vocative plural of πτοέω
πτοέω and πτοιέω, fut. -ήσω AP 7.214 (Arch.): Ep. aor. ἐπτοίησα, Aeol. ἐπτόαισα (v. infr.):—Pass., Ep. aor. ἐπτοιήθην Call. Dian. 191: pf. ἐπτόημαι, Ep. ἐπτοίημαι (v. infr.):—
- terrify, scare, AP l.c.:—Pass., to be scared, dismayed, φρένες ἐπτοίηθεν Od. 22.298; ἐξ ὕπνου κέκραγεν ἐπτοημένη A. Ch. 535; ἐπτοημένας δεινοῖς δράκουσιν by serpents, E. El. 1255 (s. v.l.); ἔβαλλε χεῖρας ἐπτοημένας Id. Tr. 559 (lyr.); πτοηθεὶς ἐπὶ τοῖς ἠγγελμένοις Plb. 31.11.4, cf. LXX Ex. 19.16, al., Ev.Luc. 21.9, 24.37; περὶ ὃ ἂν τύχῃ Polystr. p.29 W.; of animals, Q.S. 11.48, 13.457.
- II metaph., flutter, excite by any passion, τό μοι καρδίαν . . ἐπτόαισεν Sapph. 2.6, cf. eand. Supp. 14.6; τὴν δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις A.R. 1.1232; Κύπρις ἐπʼ Αἰακίδῃ κούρῃ φρένας ἐπτοίησεν Poet. ap. Parth. 21.2:—Pass., to be passionately excited, Mimn. 5.2 (= Thgn. 1018); ἐπτοημένοι φρένας A. Pr. 856; ὡς ἐπτόηται E. Ba. 214, cf. IA 1029; ἔρωτι ἐπτοάθης ib. 586 (lyr.); πτοιηθεὶς ὑπʼ ἔρωτι Call. l.c.; τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι Pl. Phd. 68c, cf. R. 439d, Epicur. Fr. 465; περὶ τὴν ὀχείαν Arist. HA 614a26, cf. 571b10; περὶ τὰ ὄψα Plu. Lat.viv. 2.1128b; περὶ τὸ κέρδος Onos. 1.20; ἐς γυναῖκας Luc. Am. 5; ἐπὶ τὸ νέον ib. 23; ἐπὶ γυναικί Parth. 4.2; πρὸς τὰς αἶγας Plu. Bruta anim. 2.989a; τῇ γνώμῃ πρὸς τὸν πόλεμον Id. Sull. 7; to be distraught, μεθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται he gapes like one distraught after his fellows, Hes. Op. 447; τὸ πτοηθέν distraction, E. Ba. 1268. (πτοι- only in dactylic verse, perh. metri gr.; the -άω inflexion only in Thgn. l.c., E. IA 586 (lyr.); Lesb. -αις (ε) may have -αι- for -η- as αἰμίονος, etc.)
πτοέω-οῶ :
1 frapper d’effroi, terrifier, Call. Del. 191 ; Anth. 7, 214 ; au pass. être frappé d’effroi, Od. 22, 298 ; Eschl. Ch. 535 ; Eur. El. 1255, etc. ; ἐπί τινι, Pol. 31, 19, 4, par suite de qqe ch. ||
2 frapper de démence, Geop. 16, 1 ||
3 frapper d’un transport de passion, acc. Sapph. fr. 2, 6 Bgk ; A. Rh. 1, 1232 ; au pass. être saisi d’un transport de passion, Thgn. 1012 ; Eur. I.A. 587, etc. ; μετά τινα, Hés. O. 449 ; εἴς τινα, Luc. Am. 5, pour qqn ; πρός τι, Plut. M. 989a ; περί τι, Plut. M. 1128b ; ἐπί τι, Luc. Am. 23 ; ἐπί τινι, Parth. 4, 2, pour qqn ou qqe ch. ||
➳ Épq. πτοιέω, Hés. A. Rh. ll. cc. ; ao. pass. 3 pl. épq. ἐπτοίηθεν, Od. l. c. Dor. ao. 3 sg. ἐπτόασεν [ᾱ] Sapph. l. c. ; ao. pass. 2 sg. ἐπτοάθης [ᾱ] Eur. I.A. 587.
Étym. πτόα ; cf. πτήσσω, πτώσσω.
1. met acc. verwarren, verbijsteren; opwinden:
2. meestal pass. verbijsterd zijn:
πτοέω, auch πτοιέω u. πτοιάω, scheuchen, in Furcht u. Schrecken setzen, und dadurch zum Fliehen bringen, fortjagen, pass. sich fürchten, ängstigen, φρένες ἐπτοίηθεν, Od. 22.298 ; ἐπτοημένοι φρένας, Aesch. Prom. 858, vgl. Ch. 528 ; πτοιοῦμαι ὑπέρ τινος, Philet. 13 ; εἵρξει νιν ἐπτοημένας δεινοῖς δράκουσιν, Eur. El. 1255, u. öfter ; ἔρωτι αὐτὸς ἐπτοάθης, I.A. 586 ; bes. = von einer Leidenschaft hingerissen werden, z.B. von leidenschaftlicher Liebe, Theogn. 1012 ; Mimn. 3.2, Bach ; vgl. μεθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται, er gafft unruhig, unstät nach andern Gleichalterigen, Hes. O. 449 ; im perf. gefesselt sein, τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι, Plat. Phaed. 68c, vgl. 108a, Rep. IV.439d ; Folgde : εἰς γυναῖκας ἐπτόητο, Luc. amor. 5 ; πρός τι, Plut. Sull. 7 ; περὶ τὰ ὄψα, occulte viv. i. A.; πτοηθεὶς ἐπὶ τοῖς ἠγγελμένοις, Pol. 31.19.4, in Furcht gesetzt ; ἐπτοημένος καὶ πλήρης ἀγωνίας, im Ggstz von περιχαρής, 8.21.2 ; Sp.
πτοέω
- Ito terrify, scare, Anth.:—Pass. to be scared, dismayed, φρένες ἐπτοίηθεν Od.; ἐπτοημένος Aesch., Eur.
- IImetaph. to flutter, excite by any passion, τό μοι καρδίαν ἐπτόασεν Sapph.:—Pass. to be in a flutter, be passionately excited, Theogn.; ἐπτοημένοι φρένας Aesch.; ὡς ἐπτόηται Eur.:—generally, μέθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται he gapes like one distraught after his fellows, Hes.; τὸ πτοηθέν distraction, Eur.