φυτεύω

φῠτ-εύω, Od. 5.340, etc., Ep. inf. φυτευέμεν Hes. Op. 812; fut. εύσω X. Oec. 19.13; aor. ἐφύτευσα Il. 6.419, etc.: pf. πεφύτευκα, 3 pl. πεφύτευκαν LXX Ez. 19.13:—Med., fut. -εύσομαι Pi. P. 4.15: aor. -ευσάμην X. Mem. 1.1.8:—Pass., fut. -ευθήσομαι Gp. 5.19.1: aor. ἐφυτεύθην X. An. 5.3.12, poet.3 pl. φύτευθεν Pi. P. 4.69: pf. πεφύτευμαι Hdt. 2.138, etc.: (φυτόν).

• • I c. acc. of the thing planted, plant trees, esp. fruit-trees, οὔτε φυτεύουσιν χερσὶν φυτὸν οὔτʼ ἀρόωσιν Od. 9.108; δένδρεα φ. 18.359, cf. Alc. 44, etc.; ἄλσος πεφυτευμένον Hdt. l.c.; συκᾶς Ar. Fr. 108 (troch.); ὄρχους, ἀμπέλους, X. Oec. 20.3, 4; joined with σπείρω, ib. 11.16, Mem. 2.1.13, Pl. Phdr. 276e; φυτείαν Ev.Matt. 15.13; ἀρώμεναι ἠδὲ φ. Hes. Op. 22; φ. ἐν γῇ X. Oec. 19.2; ἐν ἀφόρῳ ib. 20.3; εἰς γῆν Plu. Bruta anim. 2.986f; φ. ἀπὸ κορύνης Gp. 10.8.1:—Med., plant for oneself, Pi. P. 4.15, Luc. Cat. 20:— Pass., δένδρα πεφυτευμένα, opp. to those of spontaneous growth, D. 55.13.
  • • 2 metaph., beget, engender, Hes. Op. 812, Sc. 29, Hdt. 4.145, Pi. N. 7.84, etc.; φυτεύων παῖδας E. Alc. 662, cf. Or. 11, Ar. V. 1133, Pl. Cri. 50d; ὁ φυτεύσας πατήρ S. OT 793, 1514, E. IA 1177 (s. v.l.); ὁ φυτεύσας alone, the father, S. Ph. 904, Tr. 1244; ὁ φ. αὐτόν E. Andr. 49, etc.: opp. ἡ τεκοῦσα, Lys. 11.4 (rarely of the mother, σὲ . . φύτευσεν Αἴθρα Ποσειδᾶνι B. 16.59); οἱ φυτεύσαντες the parents, S. OT 1007, OC 1377; τοὺς τεκόντας καὶ φυτ. Id. Fr. 64, cf. E. Supp. 1092: metaph., ὕβρις φυτεύει τύραννον S. OT 873 (lyr.); Μούσας λέγουσι Ἁρμονίαν φυτεῦσαι E. Med. 832 (lyr.):—Pass., to be begotten, spring from parents, κείνων Pi. P. 4.144; ἐκ Κρόνου Id. N. 5.7; τοῦ κακοῦ πότμου φυτευθείς S. OC 1324.
    • 3 generally, produce, bring about, cause, mostly of evils, ὅτι τοι κακὰ πολλὰ φυτεύει Od. 5.340; πρὶν ἡμῖν πῆμα φυτεῦσαι 4.668 (v.l.); φόνον καὶ κῆρα φ. 2.165, 17.82; once in Il., κακὸν μέγα πᾶσι φ. 15.134; φύτευέ οἱ θάνατον Pi. N. 4.59; φ. πῆμα S. Aj. 953; also in good sense, φ. γάμον, δόξαν, Pi. P. 9.111, I. 6(5).12; Μίνωϊ τιμάν B. 16.68; καδέων ἀνάπαυσιν Id. 18.35:—Pass., σὺν θεῷ φυτευθεὶς ὄλβος Pi. N. 8.17.
    • 4 implant in, τοῦθʼ ἡμῖν Pl. Ti. 80e; τι εἴς τι Id. Phdr. 248d.
    • 5 set up, ἄγαλμα ἐν τῷ οἴκῳ Iamb. VP 18.84.
  • II less freq. c. acc. of the ground planted, plant with fruit-trees, φ. γῆν Th. 1.2; χωρίον φ. καὶ γεωργεῖν Is. 9.28: abs., Eup. 13, Philem. 116:—Med., ἀγρόν φ. X. Mem. 1.1.8:—Pass., γῆ πεφυτευμένη Hdt. 4.127, cf. X. HG 3.2.10; opp. ψιλή, Eup. 230, D. 20.115; τὰ πεφυτευμένα PHal. 1.102 (iii B.C.), etc.; γεωργία καὶ ψιλὴ καὶ πεφ. Arist. Pol. 1259a2.

φυτεύω, pflanzen, Bäume, andere Gewächse pflanzen, φυτόν, δένδρεα, Od. 9.108, 18.359 ; Hes. O. 22 ; Pind. Ol. 3.36 ; ἄλσος Her. 2.138 ; als Ggstz von ἀρόω bepflanzen, γῆν, Thuc. 1.2 ; Plut. Num. 20 ; dah. γῆ πεφυτευμένη, Xen. Hell. 3.2.10 ; Ggstz von ψιλή Her. 4.127 u. Dem. 20.115. – Uebertr., zeugen, erzeugen, Hes. O. 814, Sc. 29 ; Her. 4.145 ; Pind. φυτευθὲν γένος P. 4.256 ; ἐκ Κρόνου καὶ ἀπὸ Νηρηΐδων φυτευθέντες N. 5.7, u. öfter ; Soph. ὁ φυτεύσας, der Vater, Phil. 892 ; οἱ φυτεύσαντες, die Aeltern, O.R. 1007 ; Eur. oft ; παῖδας Ar. Vesp. 1133 ; auch in Prosa, Her. 4.145 ; Plat. Crit. 50d ; überh. hervorbringen, bewirken, anstiften, bes. von schlimmen Dingen, φυτεύειν τινὶ κακόν, κακά, μόρον, φόνον, Il. 15.134 u. oft in der Od.; θάνατον Pind. N. 4.50 ; auch γάμον, P. 9.115 ; δόξαν I. 5.11 ; φυτευθεὶς ὄλβος N. 8.17 ; Παλλὰς φυτεύει πῆμα Soph. Aj. 933 ; ὕβρις φυτεύει τύραννον O.R. 873 ; ὅταν τις φυτεύῃ τε καὶ σπείρῃ μετʼ ἐπιστήμης λόγους Plat. Phaedr. 276e ; Folgde.

φυτεύω

[φυτός. See φυτόν.]

• • 1

    To cause to grow, plant: πτελέας Il. 6.419: δένδρεα μακρὰ φυτεύων (trees that are to grow to be great) Od. 18.359. Cf. Od. 9.108.

  • 2

    To bring about, cause, prepare: κακόν Il. 15.134. Cf. Od. 2.165, Od. 5.340, Od. 14.110, 218, Od. 15.178, Od. 17.27, 82, 159.

φῠτεύω (φυτεύει; -ων: impf. φύτευε(ν): aor. φυτεῦσαι: med. fut. φυτεύσεσθαι: pass. aor. φύτευθεν; -είς, -έντες, -έντας, -έν: pf. πεφυτευμένον.)

• • a plant (δένδρεα) τῶν νιν γλυκὺς ἵμερος ἔσχεν δωδεκάγναμπτον περὶ τέρμα δρόμου ἵππων φυτεῦσαι O. 3.34 [ἐν Τυν]δαριδᾶν ἱερῷ [τεμέ]νει πεφυτευμένον ἄ[λσος (supp. Snell, Lobel) Pae. 18.2
  • b beget λέγοντι γὰρ Αἰακόν μιν (= Δία) ὑπὸ ματροδόκοις γοναῖς φυτεῦσαι N. 7.84 pass., be born, ἐκ δὲ Κρόνου καὶ Ζηνὸς ἥρωας αἰχματὰς φυτευθέντας καὶ ἀπὸ χρυσεᾶν Νηρηίδων Αἰακίδας ἐγέραιρεν N. 5.7 τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ τέλλετο P. 4.256 c. gen., “ἄμμες αὖ κείνων φυτευθέντες” (cf. Soph., O. K. 1324) P. 4.144
  • c met.,
  • • α plant, sow the seeds of σύν τέ οἱ δαίμων φυτεύει δόξαν ἐπήρατον I. 6.12 θεὸς ὁ πάντα τεύχων βροτοῖς καὶ χάριν ἀοιδᾷ φυτεύει fr. 141. plan πατὴρ δὲ θυγατρὶ φυτεύων κλεινότερον γάμον P. 9.111 Δαιδάλου δὲ μαχαίρᾳ φύτευέ οἱ θάνατον ἐκ λόχου Πηλίαο παῖς N. 4.59
    • β pass., be planted, spring up, grow θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν P. 4.69 σὺν θεῷ γάρ τοι φυτευθεὶς ὄλβος ἀνθρώποισι παρ μονώτερος N. 8.17
    • γ med., have planted within one c. acc. “φαμὶ γὰρ τᾶσδʼ ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι μελησίμβροτον” P. 4.15
  • d ]λυγιαις φυτευο[ Πα. 17. a. 5. ]φυτευενματρὶ[ Δ. 4. 14.

φυτεύω , ipf. φύτευεν, aor. ἐφύτευσαν, subj. φυτεύσω, inf. -εῦσαι: plant; fig., devise, plan, Od. 2.165, Od. 4.668, Il. 15.134.

φυτεύω φῠτεύω, φυτόν

• • Ito plant trees, Od., Hdt., etc.:—absol., Hes., Xen.:—Mid. to plant for oneself, Pind.
  • • 2metaph. to beget children, Hes., Hdt., etc.; ὁ φυτεύσας alone, the father, Soph., Eur., etc.; οἱ φυτεύσαντες the parents, Soph.: metaph., ὕβρις φυτεύει τύραννον Soph.:—Pass. to spring from parents, τινος, ἔκ or ἀπό τινος Pind., Soph.
    • 3generally, to produce, bring about, cause, κακόν or κακὰ φυτ. Hom.; φυτ. πῆμα Soph.:—Pass., ὄλβος σὺν θεῷ φυτευθείς Soph.
  • IIto plant ground with fruit-trees, φυτ. γῆν Thuc.; φυτ. ἀγρόν Xen.:—Pass., γῆ πεφυτευμένη, opp. to ψιλή, Hdt., Dem.