χραίνω
χραίνω, to touch slightly, stain, defile
Could not find χραῖνόν in Logeion dictionaries.
χραῖνόν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular of χραίνω
χραίνω, A. Th. 61, etc., fut. χρᾰνῶ E. Hec. 366: aor. ἔχρᾱνα A. Eu. 170 (lyr.); subj. χράνῃ Id. Fr. 327; inf. χρᾶναι Poll. 7.129, Porph. Chr. 49:—
- touch slightly, ὀλιγάκις ἄστυ κἀγορᾶς χραίνων κύκλον, i.e. keeping aloof from it, E. Or. 919; χ. οὐραίοισιν εὐδίαν ἁλός, of fishes, Achae. 27.3: hence, smear, paint, χ. ἢ ἀποχραίνειν Pl. Lg. 769a, cf. Poll. l.c., Max.Tyr. 40.2: besmear, anoint, τινι Nic. Al. 246:—Pass., χραινομένην μέλιτι AP 7.622 (Antiphil.).
- 2 stain, βωμὸν αἵματι μήλων B. 10.111; πεδία δʼ ἀργηστὴς ἀφρὸς χραίνει σταλαγμοῖς A. Th. 61, cf. Fr. 327; defile, μιάσματι μυχὸν ἔχρανας Id. Eu. 170 (lyr.); esp. of moral pollution, λέχη δὲ τοῦ θανόντος ἐν χεροῖν ἐμαῖν χραίνω S. OT 822, cf. E. Hipp. 1266, Hec. 366; ὄμμα χ. θανασίμοισιν ἐκπνοαῖς Id. Hipp. 1438; οὔτε φόνῳ τοὺς τῶν θεῶν βωμοὺς χραίνειν δεῖ Porph. Abst. 2.28; of words, θεῶν ὀνόματα μὴ χ. ῥᾳδίως Pl. Lg. 917b:—Med., χεῖρα χραίνεσθαι φόνῳ S. Aj. 43:—Pass., αἱμάτων μιάσμασι χρανθεῖσα γαῖα A. Supp. 266; καπνῷ χραίνεται πόλισμα Id. Th. 342 (lyr.), cf. S. OC 368; τὰ ὄμματα μὴ κεχράνθαι τοῖς ἀσεβήμασι Jul. Or. 7.205a; ὄψιν τε καὶ ἀκοὴν ἐχράνθημεν Hld. 10.9.
χραίνω (ao. ἔχρανα [ᾱν], ao. pass. ἐχράνθην) :
I toucher légèrement à la surface, effleurer, raser : οὐραίοισιν εὐδίαν ἁλός, Achæ. (Ath. 277b) effleurer de leurs queues la surface sereine de la mer ; p. anal. : τι αἵματι, Eur. I.A. 971, arroser ou souiller (une épée) de sang ||
II p. suite :
1 enduire, oindre : μέλιτι, Anth. 7, 622, enduire de miel ; τινὶ αἰχμάς, Nic. Al. 246, enduire (de poison) les pointes des javelots ||
2 teindre, colorer, badigeonner, Plat. Leg. 769a ; M. Tyr. 2, p. 257 ; au pass. en parl. de la légère teinte que prend la lune, Plut. M. 933c, etc. ||
3 salir, souiller : καπνῷ, Eschl. Sept. 324, noircir de fumée ; cf. Nic. Al. 469 ; fig. souiller par le meurtre, l’inceste, l’adultère, etc. Eschl. Eum. 163, Suppl. 263 ; Soph. O.C. 368 ; Eur. I.T. 799, Hipp. 1266, etc. ; fig. θεῶν ὀνόματα, Plat. Leg. 917b, souiller les noms des dieux ; τὸ τῆς φιλίας ὄνομα, El. N.A. 3, 46, souiller le nom de l’amitié ||
4 p. suite, offenser : θεοὺς ἀνομίᾳ, Eur. H.f. 757, les dieux par la désobéissance aux lois ||
Moy. :
1 teindre, colorer, Nic. Al. 566 ||
2 salir, souiller, teindre qqe ch. à soi : χεῖρα φόνῳ, Soph. Aj. 43, teindre ou rougir sa main d’un meurtre.
Étym. cf. χραύω, χράω.
1. licht aanraken;
2. bezoedelen, bevlekken:
χραίνω, die Oberfläche eines Körpers leicht berühren, bestreichen, bespritzen, Aesch. Spt. 61 ; – bes. anstreichen, färben, χραίνειν ἢ ἀποχραίνειν Plat. Legg. VI.769a ; schminken, salben, μέλιτι χραινόμενος Antiphil. 30 (VII.622); πρὸς ἥλιον χραίνεσθαι Phryn. in B.A. 72, = ἐπικαίειν ἐν τῷ ἡλίῳ ; κνίδην σὺν λίπει χραίνοιο Nic. Al. 566. – Dah. besudeln, μιάσματι μυχὸν ἔχρανας Aesch. Eum. 163 ; Suppl. 263 ; καπνῷ χραίνεται πόλισμα Spt. 324 ; vgl. Soph. O.R. 822, O.C. 369 ; λέχη τἀμὰ χρανεῖ δοῦλος Eur. Hec. 365, u. öfter ; auch in Prosa, θεῶν ὀνόματα μὴ χραίνειν ῥᾳδίως Plat. Legg. XI.917b ; πέδον φόνῳ Lycophr. 268.
χραίνω
= χράω
- 1to touch slightly, ὀλιγάκις ἄστυ χραίνων, i. e. keeping aloof from it, Eur.
- 2to stain, spot, defile, Aesch.;— esp. of moral pollution, Soph., Eur.:—Mid., χεῖρα χραίνεσθαι φόνωι Soph.:—Pass. to be defiled, Soph.