χρειόω
χρειόω, have force, avail
χρει-όω,
- have force, avail, πρός τι S.E. M. 7.436.
χρειόω-ῶ, être utile, servir, Sext. M. 7, 436, etc.
Étym. χρεία.
χρειόω, nützen, S.Emp. adv.mus. 29, öfter.