Logeion | χωρίζω

χωρ-ίζω, pf. Pass. κεχώρισμαι, 3 pl. Ion. κεχωρίδαται Hdt. 1.140, 151, al.: (χωρίς).

- I in local sense, separate, divide, χ. ἀλλήλων λόχους E. Ph. 108; exclude, τὴν πτέρνην Hp. Fract. 11, etc.: τί τινος, freq. in Pl., χ. τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος R. 609d, cf. Phlb. 55e; ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψ. Phd. 67c, cf. Plt. 268c, etc.; πάντα κατὰ φυλάς X. Oec. 9.8; with inf. added, [τὴν τάξιν] ἐπὶ τῷ μέσῳ ἐχώρισεν ἕπεσθαι Id. An. 6.5.11; οἱ χωρίζοντες the Separators, a name given to those Grammarians (Xenon and Hellanicus acc. to Procl. Chr. p.102 Allen) who ascribed the Iliad and Odyssey to different authors, Sch.A Il. 2.356, 649, 11.692, 21.416:—Pass., to be separated, severed, or divided, Hdt. 1.151, 3.12, al.; τινος E. IT 1002, Pl. Ti. 31b; σοφόν . . πάντων κεχωρισμένον Heraclit. 108.
- II separate in thought, distinguish, ἡδύ τε καὶ δίκαιον Pl. Lg. 663a; ἀπὸ τῶν ὠφελίμων τὰ καθʼ αὑτά Arist. EN 1096b14; χ. καὶ διασπᾶν Id. PA 642b18; esp. in Logic, τὸν ἴδιον τῆς οὐσίας ἑκάστου λόγον ταῖς . . οἰκείαις διαφοραῖς χ. Id. Top. 108b6, cf. 132a13:— Pass., to be different, κεχωρίδαται πολλὸν τῶν . . ἄλλων ἀνθρώπων Hdt. 1.140: less freq. c. dat., κεχώρισται οὗτος ὁ χειμών . . τοῖσι ἐν ἄλλοισι χωρίοισι γινομένοισι χειμῶσι Id. 4.28; ἀπʼ ἀλλήλων Isoc. 14.49; νόμοι κεχωρισμένοι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων laws apart from others, far different, Hdt. 1.172, cf. Plb. 31.23.11; γνῶμαι κεχωρισμέναι Hdt. 4.11; opp. συγκεχυμένος, Pl. R. 524c; κεχώρισται πλεῖστον τό τʼ εἶναι καὶ τὸ τοῦτον φάσκειν D. 45.26.
- III Pass., κεχωρισμένη ἀπὸ τοῦ ἀνδρός divorced, Plb. 31.26.6; θᾶσσον . . οἰστοῦ . . χωρίζεται, of a wife, E. Fr. 1063.13.
- IV later in Pass., depart, go away, Plb. 3.94.9, D.S. 19.65, Heraclit. Incred. 8; ἐκ θρόνων Ezek. Exag. 76.

1 χωρίζω, mettre en place, placer, Xén. An. 6, 5, 11.

Étym. χώρα.

2 χωρίζω (f. -ίσω, att. -ιῶ, ao. ἐχώρισα ; pass. ao. ἐχωρίσθην, pf. κεχώρισμαι)

I séparer, abs. Plat. Leg. 663a ; avec l’acc. μνῆμα χ. Eur. Suppl. 937, élever un tombeau à part ; χ. τοὺς... καὶ τούς, Plat. Leg. 802d, séparer les uns et les autres ; χ. τί τινος, Plat. Phil. 55e, etc., séparer qqe ch. de qqe ch. ; ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχήν, Plat. Phæd. 67c, l’âme du corps ; οἱ χωρίζοντες, Gramm. les partisans de la séparation, c. à d. ceux qui attribuaient l’Iliade et l’Odyssée à deux poètes différents ||

II au pass. être séparé, se séparer, d’où aux temps passés (ao et pf.) :

1 être écarté, éloigné de, gén. Hor. 1, 140 ; Eur. I.T. 596, 1002 ; Plat. Pol. 273c, etc. ||

2 se séparer, s’éloigner, Pol. 3, 94, 9 ; 10, 17, 6 ; Spt. 2 Macc. 10, 19 ; ἀπό τινος, Plat. Phæd. 97b, Pol. 268c, etc. de qqn ou de qqe ch. ; particul. en parl. d’une femme divorcée, Pol. 32, 12, 6 ; ἐκ τοῦ χάρακος, Pol. 3, 90, 2, quitter le retranchement ; πρός τινα, Spt. 1 Par. 12, 8, s’éloigner pour aller trouver qqn ; de même avec εἰς et l’acc. Pol. 5, 2, 8, etc. ; ἐπί et le gén. Pol. 33, 10, 8 ; fig. se détacher de qqn, rompre avec qqn, Pol. 5, 111, 2 ; au pf. être différent, se distinguer : τινος, de qqn, Hdt. 1, 140 ; ou de qqe ch. Hdt. 1, 172 ; 2, 91 ; τινι, Hdt. 4, 28 ; ou ἀπό τινος, Isocr. 306a, de qqn ||

3 se tenir loin de, s’abstenir de, être étranger à, gén. Plat. Leg. 663a, etc. ; Pol. 39, 1, 1, etc. ||

➳ Pf. pass. 3 pl. ion. κεχωρίδαται, Hdt. 1, 140, 151.

Étym. χωρίς.

χωρίζω [χωρίς] Att. fut. χωριῶ, later χωρίσω; Ion. perf. pass. 3 plur. κεχωρίδαται
1. scheiden van, met acc. en gen.: χωρίζειν τὴν ψυχὴν ... τοῦ σώματος de ziel van het lichaam scheiden Plat. Resp. 609d; pass., met prep.: χωρίζεται ἕτερον ἀφ’ ἑτέρου het een wordt van het ander gescheiden Plat. Phaed. 97b; bij huwelijk scheiden: γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι dat een vrouw niet mag scheiden van haar man NT 1 Cor. 7.10.
2. (onder)scheiden, uit elkaar houden: ὁ μὲν μὴ χωρίζων λόγος ἡδύ τε καὶ δίκαιον de redenering die het aangename en het rechtvaardige niet scheidt Plat. Lg. 663a; perf. pass. verschillen, verschillend zijn: κεχωρίδαται πολλὸν τῶν ... ἄλλων ἀνθρώπων zij zijn zeer verschillend van de andere mensen Hdt. 1.140.2.

χωρίζω, (von χωρίς), sondern, trennen, scheiden, τί τινος u. ἀπό τινος, auch übh. entfernen, u. pass. gesondert, getrennt werden, sein, sich trennen, sich entfernen ; übertr., sich unterscheiden ; so κεχώρισμαί τινος Her. 1.172, u. oft, u. Folgde ; seltener τινί, Her. 4.28 ; χωρίζουσιν ἀλλήλων λόχους Eur. Phoen. 108 ; χωρισθεὶς σέθεν I.T. 596 ; πασῶν τεχνῶν ἄν τις ἀριθμητικὴν χωρί ζῃ Plat. Phil. 55e ; χωρίσαντες ἀπʼ ἐκείνων Polit. 268c, u. oft ; Sp., καὶ διαιρεῖν τὰς πράξεις Pol. 5.31.4 ; πολὺ κεχωρισμένος τῆς Ῥωμαϊκῆς αἱρέσεως, weit entfernt, ganz verschieden davon, 32.9.11, u. so oft bei Sp. – Insbes. hießen bei den Alten die Grammatiker χωρίζοντες, Sonderer, welche die Il. u. die Od. verschiedenen Verfassern zuschrieben, s. Sengebusch Homer. diss. 1 p. 57.

χωρίζω ², (von χώρα), stellen, an eine Stelle, einen Platz bringen, an einen Ort versetzen, τάξιν Xen. An. 6.5.11.

Number of occurrences in NT: 13
Strong 5563

χωρίζω [in LXX: II Ch 12:8, al. (בּדל ni., etc.), Wi 1:3, II Mac 5:21, al. ;]

1. to separate, divide, put asunder: c. acc. rei, opp. to συζεύγνυμι Mt 19:6, Mk 10:9; c. acc. pers., seq. ἀπό (Wi 1:3), Ro 8:35, 39; pf. pass ptcp., He 7:26.

2. In late writers, mid. and 1 aor pass., to separate oneself, depart: Phm 15; seq. ἀπό Ac 1:4, ἐκ, Ac 18:1-2; of divorce (polyb., al.), I Co 7:10, 11, 15 (cf. ἀπο-, δια-χωρίζω).†

separar como acción cosmogónica de la divinidad

δεῦρό μοι, ... ὁ τὸ πῦρ κρεμάσας ἐκ τοῦ ὕδατος καὶ τὴν γῆν χωρίσας ἀπὸ τοῦ ὕδατος
ven a mí, tú que colgaste el fuego del agua y separaste del agua la tierra P IV 1173

ἐπικαλοῦμαί σε ... ὁ χωρίσας τὸ φῶ[ς ἀ]πὸ τοῦ σκότους
te invoco a ti, el que separó la luz de la oscuridad P V 463

χωρίζω χωρίς

- Iin local sense, to separate, part, sever, divide one thing from another, τί τινος Eur., Plat.; τι ἀπό τινος Plat.:— χ. πάντα κατὰ φυλάς Xen.;— οἱ χωρίζοντες the Separaters, a name given to those Grammarians who ascribed the Iliad and Odyssey to different authors:—Pass. to be separated, severed, divided, Hdt., Eur.
- IIto separate in thought, to distinguish, τὸ ἡδύ τε καὶ δίκαιον Plat., etc.:—Pass. to differ, to be different, κεχωρίδαται πολλὸν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων Hdt.; more rarely, χωρίζεσθαί τινι Hdt.; νόμοι κεχωρισμένοι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων laws apart from the others, far different, Hdt.

Menu

Word wheel

χωρίζω

Saved

Recent