ὑλάω
ὑλάω, to howl, bark, bay
Could not find ὑλάουσιν in Logeion dictionaries.
ὑλάουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ὑλάω
ὑλάω [ῠ],
- = ὑλακτέω, used only by Poets and only in pres. and impf., bark, bay, of dogs, κύνες οὐχ ὑλάουσιν, ἀλλὰ περισσαίνουσι Od. 16.9; κύων . . ἄνδρʼ ἀγνοιήσασʼ ὑλάει 20.15; θεσπέσιον ὑλάοντες Theoc. 25.70:—Med., κύνες οὐχ ὑλάοντο Od. 16.162.
- 2 metaph. of a man, howl, ἣ μάτην ὑλῶ (so Herm. for ὑλακτῶ); S. Fr. 61 (lyr., dub.); of Cassandra, μάτην ὑλάουσα Tryph. 421.
- II trans., bark or bay at, τινα Od. 16.5 (so perh. 20.15, v. supr.).
ὑλάω-ῶ (seul. prés. et impf. épq. sans contr.) [ῠ]
1 intr. aboyer, Od. 16, 9 ; 20, 15 ||
2 tr. aboyer après, poursuivre de ses aboiements, acc. Od. 16, 5 ; Thcr. Idyl. 25, 70 ||
Moy. (impf. 3 pl.) aboyer, Od. 16, 162 ||
➳ Prés. ind. 3 sg. épq. ὑλάει, Od. 20, 15 ; 3 pl. épq. ὑλάουσιν, Od. 16, 9 ; moy. impf. 3 pl. épq. ὑλάοντο, Od. 16, 162.
Étym. onomatopée, cf. ὑλακτέω, lat. ululō.
ὑλάω, (onomatop. heulen, ululare), nur im praes. u. imperf. gebräuchliche, poet. Stammform von ὑλακτέω, bellen ; Od. 16.9, 20.15 ; auch med., ὑλάοντο, 16.162 ; – τινά, anbellen, Od. 16.5 u. sp.D., wie Opp. Cyn. 1.449, Theocr. 25.70.
ὑλάω
- 1
Of dogs, to bark or bay Od. 16.9, Od. 20.15.
In mid. Od. 16.162.
- 2
To bark or bay at : οὐδʼ ὕλαον προσιόντα Od. 16.5.
- 1
ὑλάω : bark, bay, bark at, Od. 16.5. (Od.)
ὑλάω
.ὑλάω (ῠ),
only in pres. and imperf.
- Ito howl, bark, bay, of dogs, Od.: so in Mid., κύνες οὐχ ὑλάοντο Od.
- IItrans. to bark or bay at, τινά Od., Theocr. Formed from the sound.