ὑποφαίνω
ὑποφαίνω, to bring to light from under
Could not find ὑποφαίνων in Logeion dictionaries.
ὑποφαίνων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ὑποφαίνω
ὑποφαίνω,
- bring to light from under, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης he drew the stool from under the table, Od. 17.409.
- 2 show a little, just show, θύννοι . . τὰ λευκὰ ὑποφαίνοντες Arist. HA 537a21; αἱ παρειαὶ ὑ. τὴν τῆς αἰδοῦς χροιάν Poll. 2.87: metaph., give indications of, μικρὰν ἐλπίδα D. 19.123; πραότητα Plb. 27.12.3, cf. v.l. in 23.5.5: c. part., ὑπέφαινʼ ἐσομένη . . λαμπρὰ (Dobree for -ὸν) πάνυ Anaxandr. 9.6; ὑ. ὥσπερ ἐπιθησόμενος Ael. NA 5.19: c. acc. et inf., Sor. 2.61.
- II Pass., to be seen under, ὑπὸ τὰς πύλας πόδες πολλοὶ ὑποφαίνονται Th. 5.10; cf. v.l. in Thphr. Char. 4.4.
- 2 just show oneself, be half seen, as the half-opened eyes (cf. ὑπόφασις I), ἤν τι -ηται τοῦ λευκοῦ Hp. Prog. 2, Aph. 6.52; of teeth, Arist. HA 502a12; εἴ τι τῆς χώρας ἔρημον χιόνος ὑ. Arr. An. 4.19.1; ὑ. σελήνη Ael. NA 4.10; ἡ ὠλένη διὰ τῆς ἐσθῆτος Philostr. Im. 2.8; ὑ. σωτηρία Isoc. 4.93, 6.44; ὅπως πιστότερα ὑμῖν ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 codd. (ὅπως -οτέρα ἡ μήνυσις φαίνοιτο corr. Francken); ἀμφις βήτησις Arist. EN 1096b9; ἡμέρα, ἔαρ (v. infr. III), X. Cyr. 4.5.14 (as v.l.), HG 5.3.1.
- III intr. in Act., of the dawn of day, ὑπέφαινε ἡμέρα, ἕως, the day gradually breaks or just begins to break, Id. An. 3.2.1, 4.3.9, cf. Cyr. 4.5.14, etc.; ἤδη ὑπέφαινέν τι ἡμέρας (impers.) Pl. Prt. 312a: so ἔαρ ὑπέφαινε X. HG 3.4.16; γίνωσκε τὸν καρπὸν καλῶς ὑποφαίνοντα PCair.Zen. 329.13 (iii B. C.).
- 2 metaph., τὰ νῦν ὑποφαίνοντα the difficulties now dawning upon us, Pl. Sph. 245e; τοσαύτας ὁρῶν ὑποφαινούσας ἐλπίδας Din. 1.21; ἐὰν ὑποφαίνῃ ἀπορία μέλιτος Arist. HA 625a23.
ὑπο·φαίνω (ao. ὑπέφηνα) :
I tr. :
1 montrer sous, d’où au pass. se montrer sous : ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται, Thc. 5, 10, sous les portes apparaissent des pieds de chevaux et d’hommes ||
2 montrer de dessous, produire au jour : θρῆνυν τραπέζης, Od. 17, 409, tirer un escabeau de dessous la table ; fig. πρᾳότητα, Pol. 27, 10, 3, montrer de la douceur ; ἐλπίδα, Dém. 379, 1, donner une espérance ||
3 montrer un peu, faire entrevoir, d’où au pass. commencer à se montrer : ἅμα τῷ ἦρι ὑποφαινομένῳ, Xén. Hell. 5, 3, 1, au moment où le printemps commençait à paraître ; cf. Xén. Cyr. 4, 5, 14 ||
4 fig. montrer, faire comprendre : τί τινι, Phalar. Ep. 117, qqe ch. à qqn ||
II intr. :
1 se montrer, apparaître, Plat. Soph. 245e ; Din. 92, 43, etc. ||
2 commencer à se montrer : ἡμέρα ὑπέφαινε, Xén. An. 3, 2, 1, etc. ; Luc. Nec. 9, le jour commençait à paraître ; cf. Xén. An. 4, 3, 9, etc. ; Plat. Prot. 312a, etc. ; avec un part. ὑποφαίνει λαμπρὰ ἐσομένη, Anaxandr. (Ath. 570e) elle s’annonce comme devant être brillante.
1. act. met acc., causat. (van onder) te voorschijn brengen, met acc. en gen.:
2. act. zonder acc. (geleidelijk
3. med.-pass. (geleidelijk
ὑποφαίνω, (φαίνω),
1) darunter zeigen, sichtbar machen, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης, er holte den Fußschemel unter dem Tische hervor und zeigte ihn, Od. 17.409 ; – Etwas dabei zeigen, merken lassen, ἐλπίδα μικράν Dem. 19.123 ; πρᾳότητα καὶ βάθος ὑπέφαινε ἐλευθέριον Pol. 27.10.3.
2) Pass. sich darunter, dabei sehen lassen, erscheinen ; sich heimlich, allmälig zeigen, ὑποφαινεται ἡμέρα, ἔαρ, der Tag, der Frühling bricht allmälig an, Xen. Hell. 5.3.1 ; ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες πολλοὶ καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται Thuc. 5.10 ; – πιστότερα ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 ; ὑποφαινομένης οὐδεμιᾶς σωτηρίας Isocr. 4.93 ; – so auch das act. intr., ὁρῶν ἐλπίδας ὑποφαινούσας Din. 1.21, wo früher ὑποβαινούσας stand ; δηλοῖ σχεδὸν καὶ τὰ νῦν ὑποφαίνοντα Plat. Soph. 245e ; ἤδη γὰρ ὑπέφαινέ τι τῆς ἡμέρας Prot. 312a, wie Xen. Cyr. 4.5.14, An. 3.2.1 u. öfter ; Pol. 1.53.5 u. Sp.
1) darunter zeigen, sichtbar machen, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης, er holte den Fußschemel unter dem Tische hervor und zeigte ihn, Od. 17.409 ; – Etwas dabei zeigen, merken lassen, ἐλπίδα μικράν Dem. 19.123 ; πρᾳότητα καὶ βάθος ὑπέφαινε ἐλευθέριον Pol. 27.10.3.
2) Pass. sich darunter, dabei sehen lassen, erscheinen ; sich heimlich, allmälig zeigen, ὑποφαινεται ἡμέρα, ἔαρ, der Tag, der Frühling bricht allmälig an, Xen. Hell. 5.3.1 ; ὑπὸ τὰς πύλας ἵππων τε πόδες πολλοὶ καὶ ἀνθρώπων ὑποφαίνονται Thuc. 5.10 ; – πιστότερα ὑποφαίνοιτο Lys. 13.19 ; ὑποφαινομένης οὐδεμιᾶς σωτηρίας Isocr. 4.93 ; – so auch das act. intr., ὁρῶν ἐλπίδας ὑποφαινούσας Din. 1.21, wo früher ὑποβαινούσας stand ; δηλοῖ σχεδὸν καὶ τὰ νῦν ὑποφαίνοντα Plat. Soph. 245e ; ἤδη γὰρ ὑπέφαινέ τι τῆς ἡμέρας Prot. 312a, wie Xen. Cyr. 4.5.14, An. 3.2.1 u. öfter ; Pol. 1.53.5 u. Sp.
†ὑποφαίνω
[ὑπο- 1.]
3 sing. aor. ὑπέφηνε.
To move from under so as to bring to the light, cause to peep from under.
With genit. : θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης Od. 17.409.
ὑποφαίνω , aor. 1 ὑπέφηνε: bring into view from under; θρῆνυν τραπέζης, Od. 17.409†.
ὑποφαίνω
fut. -φανῶ
- Ito bring to light from under, θρῆνυν ὑπέφηνε τραπέζης he drew the stool from under the table, Od.
- 2to shew a little, just shew, Dem.
- IIPass. to be seen under, ὑπὸ τὰς πύλας πόδες ὑποφαίνονται Thuc.
- 2to just shew oneself, be half seen, Xen.
- IIIAct. used intr. of the dawn of day, ὑποφαίνει ἡμέρα day just begins to break, Xen.; so, ὑποφαίνει ἔαρ Xen.:—metaph., τὰ νῦν ὑποφαίνοντα the difficulties now dawning upon us, Plat.