γαμέω
γαμέω, γαμέω, (act.) take as wife, marry a woman; (mid.) (of male relative of bride) give in marriage, (of bride) give self in marriage, marry a man
- Αmarry, i.e. take to wife, of the man, Ἀδρήστοιο δʼ ἔγημε θυγατρῶν one of his daughters, Il. 14.121; ἔνθα δʼ ἔγημε γυναῖκα Od. 15.241; γ. γυναῖκα ἐς οἰκία, like ἄγεσθαι, Hdt. 4.78: c. acc. cogn., γάμον γαμεῖν A. Pr. 764, 909; τὸν Ἑλένης γάμον . . γήμας E. IA 467; γῆμαι γέκτρα βασιλέως the kingʼs daughter, Id. Med. 594: rarely c. dupl. acc., γάμους τοὺς πρώτους ἐγάμεε Κύρου δύο θυγατέρας (for πρῶτον ἐγάμεε . . θυγατέρας) Hdt. 3.88, cf. E. Tr. 357; also γάμῳ γ. marry in lawful wedlock, D. 39.26; ἐκ κακοῦ, ἐξ ἀγαθοῦ γῆμαι, marry a wife of mean or noble stock, Thgn. 189, 190; ἐκ μειόνων X. Hier. 1.28; ἐκ γενναίων E. Andr. 1279; παρά τινος ib. 975, Pl. Plt. 310c; ἐπὶ θυγατρὶ γ. ἄλλην γυναῖκα set a stepmother over oneʼs daughter, Hdt. 4.154, cf. E. Alc. 372; ἐπὶ δέκα ταλάντοις τινὰ γαμεῖν marry a wife with a dowry of ten talents, And. 4.13.
- 2 of mere sexual intercourse, take for a paramour, Od. 1.36, Luc. Asin. 32; γ. βιαίως σκότιον λέχος E. Tr. 44.
- 3 later of the woman, ἐὰν γαμήσῃ ἄλλον Ev.Marc. 10.12: abs., 1 Ep.Cor. 7.28.
- II Med., give oneself or oneʼs child in marriage:
- 1 of the woman, give herself in marriage, i.e. wed, c. dat., γαμέεσθαι τῷ ὅτεῴ τε πατὴρ κέλεται Od. 2.113; γημαμένη ᾧ υἷϊ· ὁ δʼ ὃν πατέρʼ ἐξεναρίξας γῆμεν 11.273: abs., Hdt. 4.117; σοὶ μὲν γαμεῖσθαι μόρσιμον, γαμεῖν δʼ ἐμοί A. Fr. 13; εἰς τύραννʼ ἐγημάμην I married into a royal house, E. Tr. 474; γήματο δʼ εἰς Μαραθῶνα, i. e. she married Herodes of Marathon, IG 14.1389 i 5 (ἥν τʼ ἐγήματο is f.l. for ἥ τʼ ἐγ. in E. Med. 262): ironically of a henpecked husband, κεῖνος οὐκ ἔγημεν ἀλλʼ ἐγήματο Anacr. 86; so Medea to Jason, μῶν γαμοῦσα . . σέ; did I marry you? E. Med. 606; ἐγημάμην, of a man marrying a rich wife, Antiph. 46; γαμεῖται ἕκαστος (sens. obsc.) Luc. VH 1.22; ὁ γαμηθεὶς ὡς παρθένος κἄπειτα γενόμενος ἀνήρ Phld. Sign. 2; incorrectly, in later writers, γημάμενος Apollod. 3.12.6, cf. Q.S. 1.728.
- 2 of parents, get their children married, betroth them, get a wife for the son, Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκα γαμέσσεται αὐτός (where Aristarch. γε μάσσεται will seek or make suit for) Il. 9.394:—Act. aor. 1 ἐγάμησα in this sense, Men. 885.
- III Pass., to be taken to wife: hence, marry a husband, Il.cc. ad init., PGrenf. 2.76.11 (iv A. D.), etc.; rarely in correct authors, Poll. 3.45.
I en v. act.
1 tomar esposa, casarse el hombre, c. el ac. de la palabra ‘esposa’ o un determinante de ésta
γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον
ἔνθα δ' ἔγημε γυναῖκα
γυναῖκα ... ἐπιχωρίην
ἐπὶ θυγατρὶ ἀμήτορι ... ἔγημε ἄλλην γυναῖκα
dio madrastra a su hija huérfana de madreτρῖς δὲ πόντ[ω γᾶμε] μέδων Π[οτιδάων
tres esposas tuvo el señor del Ponto, Posidónγῆμαι δὲ κακήν
tomar por esposa a una villanaἐγάμησεν ἣν ἐβουλόμην ἐγώ
• en gener. c. ac. de la pers.
κούρην ... Ἀγαμέμνονος
παῖδα κόρην
παρθενικήν
τὰν Ἀφροδίταν
σὴν κασιγνήτην
τὴν Καλλίου γήμας ἀδελφὴν ἐπὶ δέκα ταλάντοις
• tard., c. γυνή en dat. precedido de σύν:
ὁ γ[α]μῶν Διονύσιος σὺν τῇ γυναικὶ Σαρ[αποῦτι
en un contrato matrimonial
• c. gen. partit. para indicar el origen de la mujer
Ἀδρήστοιο δ' ἔγημε θυγατρῶν
se casó con una de las hijas de Adrastoἐκ κακοῦ ... ἔγημεν
tomó esposa de baja condiciónφίλων μὲν ἂν γήμαιμ' ἀπ' ἀνδρῶν
γαμεῖν ... ἐκ γενναίων χρεών
παρ' ἐλευθέρων γαμοῦσι
se casan con mujeres de condición libreἐκ μειόνων γαμεῖν
• c. ac. int.
γαμεῖ γάμον τοιοῦτον
γάμους τε τοὺς πρώτους ἐγάμεε Πέρσῃσι ὁ Δαρεῖος
Darío hizo entre los persas bodas de la mejor categoríaτὸν Ἑλένης ... γάμον γήμας
ἀνόσιον γήμας γάμον
γῆμαι ... λέκτρα βασιλέων
tomar una esposa de familia real
• pero γάμῳ γεγαμηκέναι estar unido en matrimonio
γάμῳ γεγαμηκὼς τὴν ἐμὴν μητέρα
• uso abs.
ᾧ τε Κρονίων ὄλβον ἐπικλώσῃ γαμέοντι
(hombre) al que el Crónida colme de fortuna en su matrimonioκ' ᾆτα τίς γαμεῖ;
γῆμαι καὶ παιδοποιήσασθαι
τέθνηκας ... οὐ γαμήσας
has muerto sin haberte casadoὁ γαμῶν
el novio
•
ὁ γήμας
el varón casadoὁ γεγαμηκώς
οἱ γαμοῦντες
los novios, los contrayentes hombre y mujer
2 ocasionalmente y tard. casarse la mujer, irón.
μῶν γαμοῦσα καὶ προδοῦσά σε;
¿acaso he sido yo la que se ha casado y te ha traicionado?γαμῶ por γαμοῦμαι
dice una mujerἐγάμησεν Ἑλένη τὸν θεοῖς στυγούμενον
ἡ Ἀφροδίτη γαμεῖ
Afrodita es la novia de una novia que va muy guapa
• en el NT sin matices
καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ πάρθενος
3 de uniones no legítimas o fuera del matrimonio unirse a, mantener relaciones sexuales el hombre
Ἀτρεΐδαο γῆμ' ἄλοχον μνηστήν
ἣν δὲ παρθένον ... γαμεῖ βιαίως σκότιον Ἀγαμέμνων λέχος
(Casandra) la doncella a la que Agamenón lleva por la fuerza a un secreto lechoἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ
ἐὰν αὐτὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα αὐτῆς γαμήσῃ ἄλλον
si ella se une a otro después de haber repudiado al maridoγεγαμημένη, γαμηθείση glos. a διεσπλεκωμένη
4 de anim. cubrir
τὴν δὲ γυναῖκα ἐς τὴν ὁδὸν ἀνατρέψας γαμεῖν ἐβούλετο
• en v. pas. de la hembra ser cubierta
τὴν αἰδῶ πρὸς τὸν ζέφυρον ἀποστρέψαντες ὑπὸ τῇ πνοῇ γαμοῦνται
II en v. med.-pas.
1 casarse la mujer, c. dat.
ἄνωχθι δέ μιν γαμέεσθαι τῷ ὅτεῳ ...
exhórtala (a Penélope) a que se case con quien ...γημαμένη ᾧ υἷϊ
οὐ γὰρ γαμοῦμαι σῷ κασιγνήτῳ ποτέ
τούτῳ Μετώπη γημαμένη
κἀς τύρανν' ἐγημάμην
entré por matrimonio en la casa realγήματο δ' ἐς Μαραθῶνα
ἡ δὲ γυνὴ ... πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο
σοὶ μὲν γαμεῖσθαι μόρσιμον, γαμεῖν δ' ἐμοί
οὐ γαμέεται παρθένος οὐδεμία πρὶν ...
ἥν τ' ἐπὶ ἕδνοις κουριδίην μνήστευσας ἐελδόμενος γαμέεσθαι
ἡ γαμουμένη
la contrayente en un contrato matrimonial
• tb. en la forma pas. de aor. en -θη:
λαβοῦσα χρυσῆν φιάλην ... δὸς ᾧ θέλεις γαμηθῆναι
ἡ δὲ μήτηρ ἡ[μ]ῶν ἐγαμήθη τῷ πατρὶ [ἡμῶν
2 de uniones no legítimas mantener relaciones sexuales
οὕτω νῦν, ὦ Ζηνὸς ὀνείδεα, καὶ γαμέοισθε λάθρια καὶ τίκτοιτε κεκρυμμένα
• irón. del homosexual hacer el papel de mujer
καὶ θάλαμος, ἐν τῷ κεῖνος οὐκ ἔγημεν, ἀλλ' ἐγήματο
ὁ γαμηθεὶς ὡς παρθένος ... κἄπειτα γενό[με]νος ἀνήρ
μέχρι μὲν οὖν πέντε καὶ εἴκοσι ἐτῶν γαμεῖται ἕκαστος, ἀπὸ δὲ τούτων γαμεῖ αὐτός
de los selenitas
III fact., en vv. act. y med. dar un hijo o hija en matrimonio
Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκα γαμέσσεται αὐτός
τὸν δόντα τ' αὐτῷ θυγατέρ' ἥν τ' ἐγήματο
tanto al que entregó la hija a éste, como a la hija que dio en matrimonioνόμος ἐστὶ τοῖς Σπαρτιάταις ... γαμεῖν δὲ ἀπροίκους ἔτι
existe entre los espartanos una ley ... casar a las hijas aún sin dote
•Etim. desc. Quizá rel. γέντο o γέμω qq.u.
1. act.
a. gezegd van een man die met een vrouw een ‘huwelijk’ in de zin van erkende seksuele relatie aangaat tot vrouw nemen, trouwen met, met acc.:
b. uitbr. eufem. ‘tot vrouw nemen’, een seksuele relatie hebben met, met acc.:
c. later ook van een vrouw trouwen (met), tot man nemen;
2. med., gezegd van een vrouw met wie een man een
3. pass., gezegd van de vrouw getrouwd raken, getrouwd worden, perf. getrouwd zijn:
1) act., heiraten, zum Weibe nehmen, τινά, von Hom. an überall ; Od. 21.72 ἀλλʼ ἐμὲ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα, Homerische Figur, παραλλήλως ; auch absol., Hom. Od. 4.208 ᾧ τε Κρονίων ὄλβον ἐπικλώσῃ γαμέοντί τε γιγνομένῳ τε, Homerische Figur ; οἱ γεγαμηκότες, im Ggstz der ἄγαμοι, Xen. Symp. 9.7 ; γυναῖκα γαμεῖν Od. 15.241 ; Eur. Alc. 373 ; Her. 4.154 u. sonst ; γάμον γαμεῖν Aesch. Prom. 908 ; Eur. El. 926 ; τὸν Ἑλένης γάμον I.A. 467 ; γάμους τοὺς πρώτους ἐγάμει Κύρου δύο θυγατέρας, die beiden ersten Ehen schloß er mit zwei Töchtern, Her. 3.88 ; λέκτρα βασιλέως, eine Königstochter, Eur. Med. 591 ; σκότιον λέχος Tr. 44 ; anders Dem. 39.26 γάμῳ γαμεῖν, als rechtmäßige Frau heiraten. Zu bemerken sind noch : ἀπὸ φίλων ἀνδρῶν γαμεῖν, Eur. Andr. 976, wie παρά τινος, Plat. Polit. 310c (wie Plut. Symp. 4.3.1); ὁπόθεν ἂν βούληται Rep. II.362b ; ἐξ ἐμεῦ γῆμαι Her. 6.130, aus meinem Hause eine Frau nehmen ; ἐκ γενναίων Eur. Andr. 1280 ; ἐκ μειόνων, eine Frau aus geringerm Stande, Xen. Hier. 1.28 ; Ἀδρήστοιο ἔγημε θυγατρῶν, eine von den Töchtern des Ad., Il. 14.121 ; εἰς οἰκία, eine Frau ins Haus führen, Her. 4.78. – Von außerehelichem Beischlaf Od. 1.36 u. Sp., wie Luc. Asin. 32. – Den aor. ἐγάμησα brauchte Menand. in der Bdtg zum Weibe geben, s. Meineke p. 274.
2) Med., a) gew. vom Weibe, sich verheiraten, τινί, mit Jemandem, von Hom. an überall, vgl. Od. 11.273 ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀϊδρείῃσι νόοιο γημαμένη ᾧ υἱεῖ· ὁ δʼ ὃν πατέρʼ ἐξεναρίξας γῆμεν, activ. u. med. neben einander ; Plat. Legg. XI.925e, act. neben med., die auch in VLL oft so unterschieden werden ; εἰς τύραννα, sich in ein Fürstenhaus verheiraten, Eur. Tr. 474 ; vgl. Herod.Attic. (APP 51.5). Selten von außerehelichem Beischlaf, wie Callim. Del. 240. – Vom Manne, Antiphan. B.A. 86 nach Meineke, ich ließ mich heiraten.
b) von den Eltern, die ihre Kinder verheiraten, v.l. Il. 8.394 Πηλεὺς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκα γαμέσσεται αὐτός, s. Scholl. u. Apollon. Lex.Homer. p. 53.30, Aristarch las nach Scholl. Didym. γυναῖκά γε μάσσεται, er wird suchen, auswählen ; Parthen. 33 ; die Tochter an Jemand verheiraten, τὸν δόντα τʼ αὐτῷ θυγατέρα, ἥντʼ ἐγήματο Eur. Med. 257, wo man ἥτʼ hat ändern wollen.
3) Pass., geheiratet werden, γεγαμημένη Xen. An. 4.5.24 ; γαμεθεῖσα Theocr. 8.91 ; Sp. brauchen γαμηθῆναι = γήμασθαι, was Poll. 3.45 tadelt, s. Beispiele Lobeck Phryn. 742.
[γάμος.]
Fut. γαμέω Il. 9.388, 391.
Infin. γαμέειν Od. 15.522.
3 sing. aor. ἔγημε Il. 14.121: Od. 11.179, Od. 15.241, Od. 16.34, Od. 23.149. γῆμε Il. 13.433: Od. 1.36, Od. 11.274, 282.
Pple γήμας, -αντος Il. 9.399, Il. 11.227.
Infin. γῆμαι Od. 21.72, 158.
Mid. 3 sing. fut. γαμέσσεται Il. 9.394.
3 sing. aor. opt. γήμαιτο Od. 16.392, Od. 21.162.
Fem. pple. γημαμένη Od. 11.273.
Infin. γήμασθαι Od. 2.128, Od. 15.17, Od. 18.270, 289, Od. 19.159, 531, Od. 20.335, 342.
- 1
In act., of a man, to marry, wed: κούρην Il. 9.388, μιν 391, Ἀδρήστοιο θυγατρῶν(partitive genit., one of his daughters) Il. 14.121. Cf. Il. 9.399, Il. 11.227, Il. 13.433: ἄλοχον μνηστήν Od. 1.36 (here of another’s wife), Od. 11.179, 274, 282, Od. 15.241, 522, Od. 16.34, Od. 21.72, 158, Od. 23.149.
Absol. Od. 4.208.
- 2
In mid.
- a
Of a woman, to give herself in marriage to, to wed.
With dat.: Εὐρυμάχῳ Od. 15.17. Cf. Od. 2.113, 128, Od. 11.273, Od. 16.392 = Od. 21.162, Od. 18.270, 289, Od. 20.335, 342.
Absol. Od. 1.275, Od. 19.159, 531.
- b
App., to get (a wife for one’s son): Πηλεύς μοι γυναῖκα γαμέσσεται Il. 9.394 (v.l. γε μάσσεται).
- a
- 1
- 1marry ὁπόθʼ Ἁρμονίαν γᾶμεν βοῶπιν (sc. Κάδμος) P. 3.91 ἔγαμεν ὑψιθρόνων μίαν Νηρείδων (sc. Πηλεύς) N. 4.65
Strong 1060
*
to marry;
1. of the man, to marry, take to wife (
2. Of the woman,
(a) mid. (and in late
(b) in Hellenistic (M, Pr., 159), act. (as of the man), to marry: absol., I Co 7:28, 34, I Ti 5:11, 14. c acc., Mk 10:12.
3. Of both sexes: absol., I Ti 4:3, I Co 7:9, 10, 36.†
- Ito marry, i. e. to take to wife, Lat. ducere, of the man, Hom., etc.; ἔγημε θυγατρῶν married one of his daughters, Il.:—c. acc. cogn., γάμον γαμεῖν, Aesch., Eur.:— ἐκ κακοῦ, ἐξ ἀγαθοῦ γῆμαι to marry a wife of mean or noble stock, Theogn.
- IIMid. to give oneself or oneʼs child in marriage:
- 1of the woman, to give herself in marriage, i. e. to get married, to wed, Lat. nubere, c. dat., Od., Hdt.; γήμασθαι εἰς . . to marry into a family, Eur.:—ironically of a henpecked husband, κεῖνος οὐκ ἔγημεν ἀλλʼ ἐγήματο Anacr.; (cf. Martial, uxori nubere nolo meae); so Medea speaks contemptuously of Jason, as if she were the husband, γαμοῦσα σέ Eur.
- 2of the parents, to get their children married, or betroth them, to get a wife for the son, Πηλεύς μοι γυναῖκα γαμέσσεται Il.
-
…ἡγοῦμαι σωτηρίαν, ἐὰν ὑμῖν εἰπεῖν ἅπαντα δυνηθῶ τὰ πεπραγμένα. ἐγὼ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, ἐπειδὴ ἔδοξέ μοι γῆμαι καὶ γυναῖκα ἠγαγόμην εἰς τὴν οἰκίαν, τὸν μὲν ἄλλον χρόνον οὕτω διεκείμην ὥστε μήτε λυπεῖν μήτε λίαν ἐπʼ ἐκείνῃ…
Lysias, Speeches
-
…τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται ; πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ κενοφρόνων βουλευμάτων. ποίῳ τρόπῳ ; σήμηνον, εἰ μή τις βλάβη. γαμεῖ γάμον τοιοῦτον ᾧ ποτʼ ἀσχαλᾷ. θέορτον, ἢ βρότειον ; εἰ ῥητόν, φράσον. τί δʼ ὅντινʼ ·…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἄλγεα κάλλιπʼ ὀπίσσω πολλὰ μάλʼ, ὅσσα τε μητρὸς Ἐρινύες ἐκτελέουσιν. καὶ Χλῶριν εἶδον περικαλλέα, τήν ποτε Νηλεὺς γῆμεν ἑὸν διὰ κάλλος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα, ὁπλοτάτην κούρην Ἀμφίονος Ἰασίδαο, ὅς ποτʼ ἐν Ὀρχομενῷ Μινυείῳ ἶφι…
Homer, Odyssey
-
…ξυνήονας ἔργων ἀργαλέων · ἕτερον δὲ πόρεν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο · ὅς κε γάμον φεύγων καὶ μέρμερα ἔργα γυναικῶν μὴ γῆμαι ἐθέλῃ, ὀλοὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἵκοιτο χήτεϊ γηροκόμοιο · ὅ δʼ οὐ βιότου γʼ ἐπιδευὴς ζώει, ἀποφθιμένου δὲ…
Hesiod, Theogony
-
…ἀπολείπων μήτʼ ἐπιθεὶς μάλα πολλά · γάμος δέ τοι ὥριος οὗτος · ἡ δὲ γυνὴ τέτορʼ ἡβώοι, πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο. παρθενικὴν δὲ γαμεῖν, ὥς κʼ ἤθεα κεδνὰ διδάξῃς. τὴν δὲ μάλιστα γαμεῖν, ἥτις σέθεν ἐγγύθι ναίει…
Hesiod, Works and Days
-
…ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼ ἔχουσιν, ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος ὑπὲρ μόρον Ἀτρεΐδαο γῆμʼ ἄλοχον μνηστήν, τὸν δʼ ἔκτανε νοστήσαντα, εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον, ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς, Ἑρμείαν πέμψαντες…
Homer, Odyssey
-
…περιστεναχίζετο ποσσὶν ἀνδρῶν παιζόντων καλλιζώνων τε γυναικῶν. ὧδε δέ τις εἴπεσκε δόμων ἔκτοσθεν ἀκούων · ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν · σχετλίη, οὐδʼ ἔτλη πόσιος οὗ κουριδίοιο εἴρυσθαι μέγα δῶμα διαμπερές, ἧος ἵκοιτο. ὣς ἄρα…
Homer, Odyssey
-
…πολλά · γάμος δέ τοι ὥριος οὗτος · ἡ δὲ γυνὴ τέτορʼ ἡβώοι, πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο. παρθενικὴν δὲ γαμεῖν, ὥς κʼ ἤθεα κεδνὰ διδάξῃς. τὴν δὲ μάλιστα γαμεῖν, ἥτις σέθεν ἐγγύθι ναίει, πάντα μάλʼ ἀμφιιδών…
Hesiod, Works and Days
-
…δʼ ἤδη τόδε δῆλον, ὅ τʼ οὐκέτι νόστιμός ἐστιν. ἀλλʼ ἄγε, σῇ τάδε μητρὶ παρεζόμενος κατάλεξον, γήμασθʼ ὅς τις ἄριστος ἀνὴρ καὶ πλεῖστα πόρῃσιν, ὄφρα σὺ μὲν χαίρων πατρώϊα πάντα νέμηαι, ἔσθων καὶ πίνων ,…
Homer, Odyssey
-
…χρήματʼ ἔπειτα ἅλις θυμηδέʼ ἔδωμεν ἐνθάδʼ ἀγειρόμενοι, ἀλλʼ ἐκ μεγάροιο ἕκαστος μνάσθω ἐέδνοισιν διζήμενος · ἡ δέ κʼ ἔπειτα γήμαιθʼ ὅς κε πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἔλθοι. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ. τοῖσιν…
Homer, Odyssey