γαμετή

mujer legalmente casada, esposa legítima op. esclava o concubina:

a) como adj. γυνὴ γ. Hes.Op.406, Pl.Lg.841d, 868d, Lys.1.31, Men.Pc.487, PGiss.2.11 (II a.C.), PTeb.104.17 (I a.C.), Plu.2.141c, γ. ἄλοχος GVI 992.2 (Jonia II/III d.C.), TAM 3.700.6 (Termeso II/III d.C.), cóm. γαμετὴν ἑταίραν, ὡς ἔοικ', ἐλάνθανον ἔχων por lo visto tengo sin saberlo una hetera ‘legítima’ Men.Sam.130;

b) como subst. κοννῶ δ' ἄγαν γαμετ<ᾶς Διὸς> οὐρανονίκου A.l.c., γαμετὴν οὖσαν τὴν Ἑλένην Arist.Fr.144, μαρτυρῶ ... ὑὸν ναι ττον γνήσιον ἐγ γαμετῆς IG 2².1237.110 (IV a.C.), τέκνα καὶ γαμετάς Phld.Ir.24.33, ἡ Ἀττάλου ... γ. Plb.22.20.1, ἑταίρᾳ μὲν πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖ, γαμετῇ δὲ πρὸς τὸ συμφέρον Pythag.Ep.6.1, γνησ[ία] γ. PSI 64.4 (I a.C.), Vett.Val.380.32, ὅτι νόμῳ γαμετὴν ποιήσεταί σε Luc.DMeretr.7.1, γυνή σοι ... ἐστὶν οὐ γ. Philostr.VA 4.25, cf. LXX 4Ma.2.11, POxy.795.4 (I d.C.), I.BI 1.475, AI 11.209, D.P.Au.1.7, Plu.2.140b, Ael.NA 15.2, VH 13.33, 14.43, TD 67.9 (Pselchi), D.C.71.22.3, Vett.Val.380.32, 1Ep.Clem.6.3, IG l.c., Aristaenet.2.11.5, Gr.Nyss.Virg.262.2.