κακότης
κακότης, badness
- badness:
- I of moral character, baseness, cowardice, Il. 2.368, 13.108, Od. 24.455; ἀτιμίη καὶ κ. Tyrt. 10.10; κ. καὶ δειλία Th. 5.100; οὐδεμιῇ κ. λειφθῆναι τῆς ναυμαχίης not through cowardice, Hdt. 7.168.
- 2 wickedness, vice, τείσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος Il. 3.366, cf. Hes. Op. 287, Democr. 178; κακότητος ἄπειροι Emp. 112.3; κακότητʼ ἀσκεῖν A. Pr. 1066 (anap.); ἄνευ κακότητος [συμφορά] Antipho 6.1: pl., Emp. 145.
- II of condition, evil case, distress, misery, ἐκφυγέειν κακότητα Od. 5.414, cf. 290, 379, 397, Pi. P. 2.35, Hdt. 2.128, 6.67, S. El. 236 (lyr.); esp. in war, Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος Il. 11.382, cf. 12.332, Hdt. 8.109, etc.: pl., distresses, miseries, Alc. 59, E. Fr. 303 codd. (lyr.); αἱ ἐντὸς κ. Pl. Ax. 366a.
- III of quality, badness, τῶν οὔρων Hp. Epid. 3.10: pl., bad qualities, Id. Acut. 57.
1. slechtheid, lafheid:
2. ongeluk, ellende:
3. slechte kwaliteit:
-ητος, ἡ
[κακός.]
- 1
Cowardice, want of spirit or enterprise: ἡγεμόνος κακότητι Il. 13.108. Cf. Il. 2.368, Il. 15.721: Od. 24.455.
- 2
Evil, bane, harm, destruction, ill fortune, trouble, suffering, misery, danger: κακότητα φὲροντες Il. 12.332. Cf. Il. 10.71, Il. 11.382: ὄφρʼ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν Od. 3.175. Cf. Od. 4.167, Od. 5.290, Od. 8.182, Od. 19.360, Od. 20.203, Od. 23.238, etc.
- 3
Wrong done to one: τείσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος Il. 3.366.
- 1
- Ibadness:
- 1of character, baseness, weakness, cowardice, Hom., Thuc.
- 2badness, wickedness, Il., Hdt., Attic; κακότητι λειφθῆναι to have been absent by malice prepense, Hdt.
- IIof condition, evil condition, distress, misery, Od., Hdt.
-
…ἄτερ τε κακῶν καὶ ἄτερ χαλεποῖο πόνοιο νούσων τʼ ἀργαλέων, αἵ τʼ ἀνδράσι Κῆρας ἔδωκαν. αἶψα γὰρ ἐν κακότητι βροτοὶ καταγηράσκουσιν. ἀλλὰ γυνὴ χείρεσσι πίθου μέγα πῶμʼ ἀφελοῦσα ἐσκέδασʼ · ἀνθρώποισι δʼ ἐμήσατο κήδεα λυγρά. μούνη δʼ…
Hesiod, Works and Days
-
…, ἔνθα οἱ αἶσα ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει. ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος. ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον χερσὶ τρίαιναν ἑλών · πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας παντοίων ἀνέμων ,…
Homer, Odyssey
-
…παραμυθοῦ μʼ ὅ τι καὶ πείσεις · οὐ γὰρ δή που τοῦτό γε τλητὸν παρέσυρας ἔπος. πῶς με κελεύεις κακότητʼ ἀσκεῖν ; μετὰ τοῦδʼ ὅ τι χρὴ πάσχειν ἐθέλω · τοὺς προδότας γὰρ μισεῖν ἔμαθον, κοὐκ ἔστι νόσος τῆσδʼ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε νῆας ἑλεῖν, αἳ δεῦρο θεῶν ἀέκητι μολοῦσαι ἡμῖν πήματα πολλὰ θέσαν, κακότητι γερόντων, οἵ μʼ ἐθέλοντα μάχεσθαι ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν αὐτόν τʼ ἰσχανάασκον ἐρητύοντό τε λαόν · ἀλλʼ εἰ δή ῥα…
Homer, Iliad
-
…παῦροι δʼ ἐξέφυγον πολιῆς ἁλὸς ἤπειρόνδε νηχόμενοι, πολλὴ δὲ περὶ χροῒ τέτροφεν ἅλμη, ἀσπάσιοι δʼ ἐπέβαν γαίης, κακότητα φυγόντες · ὣς ἄρα τῇ ἀσπαστὸς ἔην πόσις εἰσοροώσῃ, δειρῆς δʼ οὔ πω πάμπαν ἀφίετο πήχεε λευκώ. καί…
Homer, Odyssey
-
…βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε. τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησʼ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς · τοῦ γὰρ δὴ πρὸς πύργον ἴσαν κακότητα φέροντες. πάπτηνεν δʼ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τινʼ ἴδοιτο ἡγεμόνων, ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι · ἐς…
Homer, Iliad
-
…κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων, δηρὸν τηκόμενος, στυγερὸς δέ οἱ ἔχραε δαίμων, ἀσπάσιον δʼ ἄρα τόν γε θεοὶ κακότητος ἔλυσαν, ὣς Ὀδυσεῖ ἀσπαστὸν ἐείσατο γαῖα καὶ ὕλη, νῆχε δʼ ἐπειγόμενος ποσὶν ἠπείρου ἐπιβῆναι. ἀλλʼ ὅτε τόσσον…
Homer, Odyssey
-
…ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν · Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος · ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος · νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδʼ ἔβαλόν μιν…
Homer, Iliad
-
…ἅλιον βέλος ἔκφυγεν · ὡς ὄφελόν τοι νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι. οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος, οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθʼ ὡς μηκάδες αἶγες. τὸν δʼ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης · τοξότα λωβητὴρ…
Homer, Iliad
-
…νύκτας ἔχον, τρία δʼ ἤματʼ ἔρυξα ἐν κλισίῃ · πρῶτον γὰρ ἔμʼ ἵκετο νηὸς ἀποδράς · ἀλλʼ οὔ πω κακότητα διήνυσεν ἣν ἀγορεύων. ὡς δʼ ὅτʼ ἀοιδὸν ἀνὴρ ποτιδέρκεται, ὅς τε θεῶν ἒξ ἀείδει δεδαὼς ἔπεʼ ἱμερόεντα βροτοῖσι…
Homer, Odyssey