About Report a problem

Menu

κόπος

κόπος, a striking, beating

κόπ-ος, ὁ, (κόπτω)
  • striking, beating, ὀξύχειρι σὺν κόπῳ (Pauw for κτύπῳ) A. Ch. 23 (lyr.); στέρνων κόπους (Seidler for κτύπους) E. Tr. 794 (anap.); = κοπανισμός, Hsch.
    • II toil and trouble, suffering, A. Supp. 210 (pl.); ἀνδροδάϊκτος κόπος Id. Fr. 132ap. Ar. Ra. 1265; pain of a disease, S. Ph. 880; κόπους παρέχειν τινί to give trouble, Ev.Matt. 26.10, al., PTeb. 21.10 (ii B. C.), BGU 844.10 (i A. D.); κόπον ἔχειν Phld. Mus. p.62 K.; πάντα κ. ἀναδεξάμενος SIG 761B 6 (Delph., i B. C.).
      • 2 fatigue, Hp. VM 21, Gal. 6.190; κόπου ὕπο from very weariness, E. Ba. 634; κόπῳ παρεῖμαι Id. Ph. 852; κόπῳ δαμέντες, ἁλίσκεσθαι, Id. Rh. 764, Th. 7.40; τῷ κ. ξυνεῖναι Ar. Pl. 321; τὰ γόνατα κ. ἕλοι μου Id. Lys. 542: in pl., E. Rh. 124; κόποι καὶ ὕπνοι Pl. R. 537b, cf. X. Eq. 4.2, 2 Ep.Cor. 6.5, etc.; περὶ κόπων title of work by Thphr.
      • 3 work, exertion, καμάραν ἀφʼ ἱδίων κόπων ἐποίησεν IG 12(7).384 (Amorgos), cf. BGU 884.10 (i A. D.); κόπῳ κόπον λύειν prov. in Orib. Eup. 1.2.8.

Saved

Recent