λωβάομαι
λωβάομαι, to treat despitefully, to outrage, maltreat
- outrage, maltreat, c. acc. pers., also with cogn. acc. added, λώβην λωβᾶσθαί τινα do one despite, Il. 13.623; esp. maim, mutilate, τινα Hdt. l.c.; ἑωυτὸν λωβᾶται λώβην ἀνήκεστον ibid.; ἀρτάναισι λωβᾶται βίον brings her life to a shameful end by the halter, S. Ant. 54; ἀνδρῶν εὔνιδας λ. dishonouring them, E. Or. 929; λ. τοὺς νέους harm their pupils, Pl. Prt. 318d; of the effect of drudging work, τὰ σώματα λωβῶνται Arist. Pol. 1258b37; also λ. πόλιν Lys. 26.9; [ἄστεα] κατʼ ἄκρας Theoc. 16.89; pillage, πόλιν Plb. 4.54.2; damage statues, etc., IG 3.1417: less freq. c. dat., Ar. Eq. 1408, Pl. Cri. 47e, D.H. 13.4, Orac. ap. Jul. Ep. 88: abs., act outrageously, Il. 1.232, 2.242.
- II Act. λωβάω only Ps. Phoc. 38, and κατ-ελώβησαν in Plb. 15.33.9: but pf. is used as Pass., λελωβημένος mutilated, Hdt. 3.155, Pl. Grg. 511a, R. 611b, etc.; esp. of leprous persons, Man. ap. J. Ap. 1.28: also aor. Pass., μεγάλας λώβας λωβηθείς Pl. Grg. 473c: and Ion. pres. 3 pl. λωβέονται in Hp. Art. l.c.(v.l.); cf. ἀπο-, ἐκ-λωβάομαι.
[λώβη.]
To treat without regard to right or decency, commit outrage upon.
With direct and cognate acc. : λώβης, ἣν ἐμὲ λωβήσασθε Il. 13.623.
Absol. Il. 1.232=Il. 2.242.
- Ito treat despitefully, to outrage, maltreat, λώβην λωβᾶσθαί τινα to do one despite, Il.: esp. to maim, mutilate, Hdt.; λ. βίον to make ruin of oneʼs life, Soph.; λ. τοὺς νέους to corrupt the youth, Plat.:—sometimes, like λυμαίνομαι, c. dat., Ar., Plat.:—absol. to do despite, act outrageously, Il.
- IIthe perf. is used in pass. sense, λελωβημένος mutilated, Hdt., Plat.; also aor1 pass., μεγάλας λώβας λωβηθείς Plat.
-
…μετὰ μοχθηροῦ καὶ διεφθαρμένου σώματος ; οὐδαμῶς. ἀλλὰ μετʼ ἐκείνου ἄρʼ ἡμῖν βιωτὸν διεφθαρμένου, ᾧ τὸ ἄδικον μὲν λωβᾶται, τὸ δὲ δίκαιον ὀνίνησιν ; ἢ φαυλότερον ἡγούμεθα εἶναι τοῦ σώματος ἐκεῖνο, ὅτι ποτʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων ,…
Plato, Crito
-
…Ἱπποκράτης γὰρ παρʼ ἐμὲ ἀφικόμενος οὐ πείσεται ἅπερ ἂν ἔπαθεν ἄλλῳ τῳ συγγενόμενος τῶν σοφιστῶν. οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι λωβῶνται τοὺς νέους · τὰς γὰρ τέχνας αὐτοὺς πεφευγότας ἄκοντας πάλιν αὖ ἄγοντες ἐμβάλλουσιν εἰς τέχνας, λογισμούς τε καὶ ἀστρονομίαν…
Plato, Protagoras
-
…ὃν δεῖ καὶ αἰσχύνεσθαι καὶ φοβεῖσθαι μᾶλλον ἢ σύμπαντας τοὺς ἄλλους ; ᾧ εἰ μὴ ἀκολουθήσομεν, διαφθεροῦμεν ἐκεῖνο καὶ λωβησόμεθα, ὃ τῷ μὲν δικαίῳ βέλτιον ἐγίγνετο τῷ δὲ ἀδίκῳ ἀπώλλυτο. ἢ οὐδέν ἐστι τοῦτο ; οἶμαι ἔγωγε ,…
Plato, Crito
-
…δῶρʼ ἀποαιρεῖσθαι ὅς τις σέθεν ἀντίον εἴπῃ · δημοβόρος βασιλεὺς ἐπεὶ οὐτιδανοῖσιν ἀνάσσεις · ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο. ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι · ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον, τὸ μὲν οὔ ποτε…
Homer, Iliad
-
…δὲ ἄγαλμα τὸ νῦν δή, καθὰ λέγουσιν, Ἀλκαμένους ἐστὶν ἔργον · οὐκ ἂν τοῦτό γε ὁ Μῆδος εἴη λελωβημένος. ἐσελθόντων δὲ ἐς τὴν πόλιν ἐστὶν Ἀντιόπης μνῆμα Ἀμαζόνος. ταύτην τὴν Ἀντιόπην Πίνδαρος μέν φησιν ὑπὸ Πειρίθου καὶ…
Pausanias, Description of Greece
-
…γέρας αὐτὸς ἀπούρας. ἀλλὰ μάλʼ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων · ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο · ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν, Θερσίτης · τῷ δʼ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα…
Homer, Iliad
-
…γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς, ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐδέ τι θυμῷ Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν ξεινίου, ὅς τέ ποτʼ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν…
Homer, Iliad
-
…πρὸς αὐτοφώρων ἀμπλακημάτων διπλᾶς ὄψεις ἀράξας αὐτὸς αὐτουργῷ χερί. ἔπειτα μήτηρ καὶ γυνή, διπλοῦν ἔπος, πλεκταῖσιν ἀρτάναισι λωβᾶται βίον · τρίτον δʼ ἀδελφὼ δύο μίαν καθʼ ἡμέραν αὐτοκτονοῦντε τὼ ταλαιπώρω μόρον κοινὸν κατειργάσαντʼ ἐπαλλήλοιν χεροῖν. νῦν δʼ…
Sophocles, Antigone
-
…μὴ διδόναι δίκην. ἦ γάρ ; φαίνεται. οὐκοῦν τὸ μέγιστον αὐτῷ κακὸν ὑπάρξει μοχθηρῷ ὄντι τὴν ψυχὴν καὶ λελωβημένῳ διὰ τὴν μίμησιν τοῦ δεσπότου καὶ δύναμιν. οὐκ οἶδʼ ὅπῃ στρέφεις ἑκάστοτε τοὺς λόγους ἄνω καὶ κάτω, ὦ…
Plato, Gorgias
-
…γʼ ἐμῶν μήτε οἰκείων μήτε φίλων, μήτε ἀστὸν μήτε ξένον, τοιαύτη μανία λάβοι, ὥστε παρὰ τούτους ἐλθόντα λωβηθῆναι, ἐπεὶ οὗτοί γε φανερά ἐστι λώβη τε καὶ διαφθορὰ τῶν συγγιγνοΜένων. πῶς λέγεις, ὦ Ἄνυτε ; οὗτοι…
Plato, Meno