μονόποιος
μονόποιος, of single nature
μονό-ποιος, ον,
- of single nature or quality, S.E. P. 1.94.
μονό·ποιος, ος, ον, qui n’a qu’une propriété, une qualité, Sext. P. 94, p. 26.
Étym. μ. ποιός.
μονόποιος, von einer Beschaffenheit, Eigenschaft, Sext.Emp. pyrrh. 1.94.