μονόπτερος
μονόπτερος, with a row of columns only
μονό-πτερος, ον, of a circular temple,
- with a row of columns only, and no cella (cf. πτερόν III.9), Vitr. 4.8.1.
μονό·πτερος, ος, ον, qui n’a qu’une rangée de colonnes, Vitr. 4, 7.
Étym. μ. πτερόν ; cf. περίπτερος.
μονόπτερος, einflügelig, in der Baukunst = mit einer Säulenreihe, Vitruv. 4.7.