ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

πατρικός

πατρικός, derived from one’s fathers, paternal, hereditary

πατρῐκός, ή, όν, (πατήρ)
  • derived from oneʼs fathers, hereditary, νόμοι Cratin. 116; ἀρίς Call.Com. 16; φίλος Ar. Av. 142; φίλοι OGI 227.9 (Didyma, iii B. C.); βασιλεῖαι Th. 1.13, Arist. Pol. 1285a19; ἁμαρτεῖν τοῦ π. τύπου Democr. 228; αἱ π. ἀρεταί Th. 7.69; ξένος And. 2.11, Th. 8.6; ἐχθρός Lys. 14.40; φύσει τῆς πρὸς ὑμᾶς ἔχθρας αὐτοῖς ὑπαρχούσης πατρικῆς D. 21.49; εἰς τὸ π., = by right of inheritance, PTeb. 5.12 (ii B.C.).
    • II = πάτριος, of or belonging to oneʼs father, γᾶρυς S. Ichn. 65 (lyr.); ὁ π. λόγος Pl. Sph. 242a; ἡ π. πρόσταξις Arist. EN 1180a19; οἰκονομία π., opp. δεσποτική and γαμική, Id. Pol. 1253b10; ἐνευχόμενός σοι τοὺς π. θεούς the gods of your father(s), PCair.Zen. 421.2 (iii B.C.); ἡ πατρική (sc. οὐσία) patrimony, E. Ion 1304; π. οἰκία PStrassb. 99.4 (ii B.C.); τὰ π. AP 11.75 (Lucill.); but τὰ π., also, fatherʼs house, LXX Si. 42.10.
      • 2 like a father, paternal, π. γὰρ ἀρχὴ βούλεται ἡ βασιλεία εἶναι Arist. EN 1160b26; π. καὶ συγγενικὴ αἵρεσις Plb. 31.25.1; παρρησία π. Plu. Praec. 2.802f; π. θεός OGI 418 (Judaea, i A. D.). Adv., τὰς κολάσεις πατρικῶς ποιεῖσθαι Arist. Pol. 1315a21; ὁ θεὸς π. κηδόμενος τοῦ ἀνθρωπείου γένους Plu. Cons.Apoll. 2.117d.
      • 3 Gramm., ἡ πατρική, = ἡ γενική, the genitive, Choerob. in Theod. 1.111 H.

Saved

Recent