τρυγών
τρυγών, the turtle-dove
τρῡγών, όνος, ἡ, (τρύζω)
- turtle-dove, Columba turtur, Ar. Av. 302 (troch.), 979 (hex.), Ev.Luc. 2.24, Gal. 6.700, etc.; περιστεραὶ τρυγόνες Aristeas 145: prov. of a great talker, τρυγόνος λαλίστερος Men. 416, cf. Alex. 92.3, Theoc. 15.88, Alciphr. 3.29; πονηρὰ κατὰ τρυγόνα ψάλλεις, ἐπὶ τῶν ἐπιπόνως ζώντων, Diogenian. 7.71, cf. Hsch. s.v. τρυγονοψάλλειν.
- II a kind of fish, the sting-ray, τρυγόνες ὀπισθόκεντροι Epich. 66, cf. Arist. HA 489b31, Antiph. 26.23, Cels. 6.9.6, Gal. Vict. Att. 8; cf. τρυγόνιος.
- III an oviparous quadruped of uncertain kind, Arist. HA 540a31.
τρυγών, όνος (ἡ) [ῡ]
1 tourterelle, Ar. Av. 309, 979 ; Alex. (Ath. 133c); Thcr. Idyl. 7, 141 ||
2 pastenague, poisson, sorte de raie à queue épineuse (Pastinaca raja L.) Epich. fr. 41 Ahrens ; Antiph. (Ath. 339b); Arstt. H.A. 1, 5, 8, etc. ||
3 sorte de quadrupède ovipare, Arstt. H.A. 5, 3.
τρυγών, [ῡ], όνος, ἡ,
1) die Turteltaube, nach ihrer girrenden Stimme genannt ; Ar. Av. 309, 979 ; τρυγόνος λαλίστερος, sprichwörtlich von großer Geschwätzigkeit, Zenob. 6.8 ; vgl. Meineke quaest. Men. p. 148 und Theocr. 15.88.
2) eine Rochenart mit einem Stachel am Schwanz ; Epicharm. bei Ath. VII.309d ; Luc. Tragod. 262.
1) die Turteltaube, nach ihrer girrenden Stimme genannt ; Ar. Av. 309, 979 ; τρυγόνος λαλίστερος, sprichwörtlich von großer Geschwätzigkeit, Zenob. 6.8 ; vgl. Meineke quaest. Men. p. 148 und Theocr. 15.88.
2) eine Rochenart mit einem Stachel am Schwanz ; Epicharm. bei Ath. VII.309d ; Luc. Tragod. 262.
Strong 5167
a turtle-dove: Lk 2:24.†
λαβὼν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἀπόπνιξον ζῷα ζʹ, ἕνα ἀλε[κτ]ρυόνα, ὄρτυγα, βασίλισκον, περιστεράν, τρυγόνα
toma el primer día siete animales y estrangúlalos, un gallo, una codorniz, un reyezuelo, una paloma, una tórtola
ὥρᾳ τετ[άρ]τῃ μορφὴν ἔχεις ταύρου, γεννᾷς δένδρον [κα]ὶ λί[θ]ον παιδέρωτα, ὄρνεον τρύγονα
en la hora cuarta tienes forma de toro, engendras un árbol y una piedra ópalo, una tórtola
sangre de una tórtola
τρυγών
τρῡγών, όνος, ἡ,
From τρύζω
- the turtle-dove, Ar.