χρεμέθω
χρεμέθω, = sq., 3pl. χρεμέθουσι, and subj. -ωσι, Opp. C. 1.224, 163; part. -ων ib. 263, AP 9.295 (Bianor).
χρεμέθω, c. χρεμετίζω ||
➳ Seul. prés. ind. 3 pl. χρεμέθουσι, Opp. C. 1, 224 ; sbj. 3 pl. χρεμέθωσι, Opp. C. 1, 163 ; part. χρεμέθων, Opp. C. 1, 234 ; acc. χρεμέθοντα, Anth. 9, 295.
χρεμέθω, = χρεμετάω ; Bian. (IX.295); Opp. C. 1.234.