χρεμέδα

χρεμέδα· ἡγῆ ὡς Καλλίμαχος, Hsch. (χρεμετᾷ· ἠχεῖ Salm., χρεμέδα· ἠχή Bentl., χρεμεδά (Advb.): ἠχητικῶς cj. Schneid. Call. Fr. 352.)