ἀποβάλλω
ἀποβάλλω, to throw off
- throw off, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε Il. 2.183, cf. 21.51; ἀπὸ φροντίδος ἄχθος . . βαλεῖν A. Ag. 166: c. gen., throw off from, ἀ. ὀμμάτων ὕπνον E. Ba. 692:—Med., throw off from oneself, cast off, δύναμιν βασιλέως And. 3.29.
- 2 throw away, h.Merc. 388, Hdt. 3.40, etc.; ἀ. τὴν ἀσπίδα Ar. V. 22, And. 1.74, Lys. 10.9, etc.; τὸν ἄνδρα τὸν πάρος ἀ. reject him, E. Tr. 663, cf. Pl. Tht. 151c, etc.; ἀ. τὰ κέρατα, τὰς ὁπλάς, cast, shed, Arist. HA 500a10, 604a15, al.:—Med., Pl. Lg. 802b; οὐδεὶς ἀ. ἑκών jettisons cargo, Arist. EN 1110a9; ἀ. τὸν φιλέοντα Theoc. 11.19; expose a child, Leg.Gort. 4.9; despise, reject, Hp. Ep. 10:—Pass., ἀποβληθεὶς τῆς τυραννίδος Plu. Comp.Dion.Brut. 3.
- b throw away, sell too cheap, X. Oec. 20.28.
- 3 lose, τὴν τυραννίδα Hdt. 1.60; τὰ πατρώια, τὸν στρατόν, τὴν κεφαλήν, Id. 3.53, 8.65, al.; βιοτάν S. Fr. 593; τὴν οὐσίαν Ar. Ec. 811, Pl. Cri. 44e, etc.; ἱκανὸν μέρος τῶν ὄντων Antipho 2.1.6, etc.; opp. κτᾶσθαι, Isoc. 6.57, Arist. Pol. 1291b41; ἀ.δόξαν, τέχνην, Id. de An. 428b5, Metaph. 1047a1, al.; ἀ. τι ὑπό τινος X. Smp. 4.32; ἀ. πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν Th. 4.7; τὸν εὐεργέταν E. HF 878:—in Med., ἀγαθὸν πολίτην SIG 730.20 (Olbia).
- b Gramm., drop a letter, etc., A.D. Pron. 36.21, al.
- 4 degrade, Pl. Lg. 630d.
I en gener.
1 c. suj. de pers. y compl. de objetos tirar, arrojar esp. las armas para huir
ἀπὸ πάντα χαμαί βάλε
ὅπλα
• esp. del cobarde tirar el escudo tipificado como delito
ἀποβεβληκέναι τὴν ἀσπίδα
haber tirado el escudo
• de ropas
χλαῖναν
σπάργανον
ἐσθῆτα
ἀ. ἱμάτια
de enfermos tirar, rechazar las mantas, destaparse
• en gener.
ἀ. σφρηγῖδα
de Polícratesἀπέβαλον τὴν σφραγῖδα
rompieron, quitaron el selloτὴν πάχνην
ἔπιπλα
• fig. de mercancías vender demasiado barato, tirar el genero, X.Oec.20.28
• de funciones fisiológicas expulsar, arrojar, expeler
ἐπειδὰν ... τὰ ἀντέχοντα ἀποβάλλῃ
después que los impedimentos sean expulsados
• abs. en el parto expulsar Hp.Coac.536
• vomitar, arrojar
θάρσει κἀπόβαλλε
• en v. med. abs. tirar la carga, hacer la echazón para quitar lastre en el mar en caso de tormenta
οὐδείς ἀποβάλλεται ἑκών
2 c. suj. de pers. y compl. de pers. rechazar
μηδὲ ἡμᾶς ἀποβάλῃς
• esp. en rel. c. el amor o el matrimonio
ἄνδρα τὸν πάρος
μηδένα ... τῶν ἀνθούντων ἐν ὥρᾳ
• a un niño rechazar, exponer, ICr.4.72.4.9 (V a.C.)
• a inquilinos echar
ἀποβαλεῖν ὑμᾶς ἐντὸς τοῦ χρόνου
• en la Iglesia rechazar, no admitir, excluir a ciertos profesionales Const.App.8.32.8, 9
• expulsar los demonios, Origenes Cels.2.49 (p.172.8)
• esp. excomulgar Eus.HE 5.24.15
• a anim. por defectuosos rechazar
κάμηλον ἕνα ἀποβληθέντ[α] φανέντα ἀνεπιτήδειον
• en v. med. mismo sent.
Γαλάτεια, τί τὸν φιλέοντ' ἀποβάλλῃ ...;
Galatea ¿por qué desdeñas al que te ama?
3 c. compl. de abstr. o cosas valoradas negativamente rechazar, despreciar, desechar
ταῦτα
βασιλέως δύναμιν
(τὸ) μὴ ἀληθές
τὰς πονηρίας
λίθους
inapropiadas para la construcción
• en v. med. mismo sent.
(τέχνην) τὴν ἀρχαίην
(τὸ ἀνεπιτήδειον) τὸ μὲν ἀποβάλλεσθαι
τὸν νομοθέτην ἡμῶν ἀποβάλλομεν εἰς τοὺς πόρρω νομοθέτας
estamos relegando a nuestro legislador entre aquellos que no cuentan
4 c. ac. y gen. o giros prep. alejar, quitar
φροντίδος ἄχθος
ὀμμάτων ὕπνον
πονηρίαν ἀφ' ἑαυτοῦ
τὰ ἐκ τῆς οἰκίας
μὴ ἐξεῖναι δὲ ἡμῖν ἀποβαλέσθαι σε ἐκ ταύτης τῆς μισθώσεως
• c. ac. de pers. echar, destituir de un cargo
ἀ. τῆς ἐπισχοπῆς
ἀποβληθεὶς τῆς τυραννίδος
τῆς λειτουργίας
5 c. suj. y obj. inanimados soltar
ἑψήσας, ἕως ἄν τὰς κεγχραμίδας ἀποβάλῃ
cociendo hasta que suelte las pepitasἀποβάλλει τὴν σκωρίαν
del oro
II por muerte o destrucción
1 perder en relatos de guerra: de tropas y pertrechos
τὸν στρατόν
πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν
νέας ... ἀπέβαλον
• de regiones, ciudades
τὴν πόλιν
Σμύρνην
Συρίαν
• de pers. apreciadas
Ἑλλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν ἀποβαλεῖς
τὴν ἀδελφήν
τῆς πόλεως ἀποβεβλημένη[ς ἀ]γαθὸν [πολείτην
habiendo perdido la ciudad a un buen ciudadano
• fig. del poder, riqueza
τὴν τυραννίδα ... ἀπέβαλε
τὰ πατρώια
χρήματα
βιοτάν
μέρος τῶν ὄντων
τὴν οὐσίαν
εὐδαιμονίαν
δύναμιν
ὅσα ἀγαθά
πολλὰ ἀποβάλλει
tiene grandes pérdidasἐλπίδας
τὴν ... ἐπιείκειαν
τὴν παρρησίαν
ἐλευθερίαν
δόξαν
αἰδῶ
• abs. tener pérdidas de tipo económico,
op. κτάομαι
2 de partes del cuerpo u otras inherentes a un todo perder por su caducidad
ἀ. τὰ κέρατα μόνον ἔλαφος κατ' ἔτος
ὁπλάς
ἀποβαλεῖ τὰ λευκώματα
de Tobías al ser curado
• en gener.
ὑπὸ χρόνου τὰς χεῖρας ἀποβεβλήκασι
de estatuasἀποβαλέεις τὴν κεφαλήν
perderás la cabeza, serás castigado con la muerteἀ. τὰς χεῖρας
como castigoτὴν ψυχήν
la vida
• de hojas caducas
ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα
• gram. perder una letra
(ἐμοί/μοι)
1. afwerpen, weggooien,
2. overdr. verwerpen, afwijzen:
1) ab-, wegwerfen, Hom. im adj. verb. ἀπόβλητος u. in tmesi, öfters, z.B. Il. 2.183 ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε ; Od. 4.359 ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐΐσας ἐς πόντον βάλλουσιν, von wo sie mit den Schiffen abfahren ; 19.63 πῦρδʼ ἀπὸ λαμπτήρων χαμάδις βάλον ; ὅπλα Plat. Symp. 179a ; Lys. 10.1 u. öfter ; bes. verächtlich wegwerfen, verschmähen, H.h. Merc. 388 ; Plut. de Εἰ ap. D. 3 ; τὸν ἀνθοῦντα ἐν ὥρᾳ Plat. Rep. V.475a ; aber τὸν νομοθέτην ἐς τοὺς πόρρω, an sie verweisen, Legg. I.630d ; τὸν πρόσθεν λόγον, aufgeben, Lys. 222b ; dah. οὐκ εἰκῆ τὸν σῖτον ἀπέβαλλον, verschleudern, ἀλλʼ ὅπου ἂν ἀκούσωσι τιμᾶσθαι Xen. Oec. 20.28.
2) am häufigsten : verlieren, τυραννίδα, στρατόν, Her. 1.60, 8.65 u. öfter ; πᾶσαν τὴν οὐσίαν Plat. Crit. 44e, u. sonst von verschiedenen Arten des Verlustes, Ggstz σῴζω ; – κέρατα, vom Hirsch, Arist. H.A. 9.5. Auch med., Isae. 2.8.
- 1to throw off, Il.; c. gen. to throw off from, ἀπ. ὀμμάτων ὕπνον Eur.
- 2to throw away, τὴν ἀσπίδα Ar.; τὸν ἄνδρα ἀπ. to reject him, Eur.:—Mid. to cast from one, reject, Theocr.
- 3to lose, τὰ πατρῶια, τὸν στρατόν Hdt.; τὴν οὐσίαν Ar.; πολλοὺς τῶν στρατιωτῶν Thuc.
-
…ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα, ἢ καὶ ἄλλο τι πρὸς τούτοις παθεῖν ; εἰ γάρ τι τοιοῦτον φοβῇ, ἔασον αὐτὸ…
Plato, Crito
-
…καὶ τῇ ὑστεραίᾳ. οἱ δὲ νιφόμενοι ἀπῆλθον εἰς τὸ ἄστυ, μάλα συχνοὺς τῶν σκευοφόρων ὑπὸ τῶν ἐκ Φυλῆς ἀποβαλόντες. γιγνώσκοντες δὲ ὅτι καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν λεηλατήσοιεν, εἰ μή τις φυλακὴ ἔσοιτο, διαπέμπουσιν εἰς τὰς ἐσχατιὰς…
Xenophon, Hellenica
-
…δὲ τοῖς ἑαυτοῦ ξυγγενέσι τε καὶ φίλοισι, διὰ τὸ συνετὸς εἶναι. χαρίεν οὖν μὴ Σωκράτει παρακαθήμενον λαλεῖν, ἀποβαλόντα μουσικὴν τά τε μέγιστα παραλιπόντα τῆς τραγῳδικῆς τέχνης. τὸ δʼ ἐπὶ σεμνοῖσιν λόγοισι καὶ σκαριφησμοῖσι λήρων διατριβὴν ἀργὸν ποιεῖσθαι…
Aristophanes, Frogs
-
…τοῦ Λυκούργου ἐξελαύνουσί μιν. οὕτω μὲν Πεισίστρατος ἔσχε τὸ πρῶτον Ἀθήνας, καὶ τὴν τυραννίδα οὔκω κάρτα ἐρριζωμένην ἔχων ἀπέβαλε. οἱ δὲ ἐξελάσαντες Πεισίστρατον αὖτις ἐκ νέης ἐπʼ ἀλλήλοισι ἐστασίασαν. περιελαυνόμενος δὲ τῇ στάσι ὁ Μεγακλέης ἐπεκηρυκεύετο Πεισιστράτῳ…
Herodotus, The Histories
-
…ἐόντι · σὺ δʼ ὁπλοτέροισιν ἄρηγε. ὣς φάτʼ ἐπιλλίζων Κυλλήνιος Ἀργειφόντης · καὶ τὸ σπάργανον εἶχεν ἐπʼ ὠλένῃ οὐδʼ ἀπέβαλλε. Ζεὺς δὲ μέγʼ ἐξεγέλασσεν ἰδὼν κακομηδέα παῖδα εὖ καὶ ἐπισταμένως ἀρνεύμενον ἀμφὶ βόεσσιν. ἀμφοτέρους δʼ ἐκέλευσεν ὁμόφρονα θυμὸν…
NA, Homeric Hymns
-
…. ἐξαγαγὼν δὲ τούτους καὶ συμβαλὼν τοῖσι Πέρσῃσι ἑσσώθη, καὶ αὐτός τε Ἀστυάγης ἐζωγρήθη καὶ τοὺς ἐξήγαγε τῶν Μήδων ἀπέβαλε. ἐόντι δὲ αἰχμαλώτῳ τῷ Ἀστυάγεϊ προσστὰς ὁ Ἅρπαγος κατέχαιρέ τε καὶ κατεκερτόμεε, καὶ ἄλλα λέγων ἐς αὐτὸν θυμαλγέα…
Herodotus, The Histories
-
…τῷ παράπλῳ ἐς Κεφαλληνίαν καὶ ἀπόβασιν ποιησάμενοι ἐς τὴν Κρανίων γῆν, ἀπατηθέντες ὑπʼ αὐτῶν ἐξ ὁμολογίας τινὸς ἄνδρας τε ἀποβάλλουσι σφῶν αὐτῶν, ἐπιθεμένων ἀπροσδοκήτοις τῶν Κρανίων, καὶ βιαιότερον ἀναγαγόμενοι ἐκομίσθησαν ἐπʼ οἴκου. ἐν δὲ τῷ αὐτῷ χειμῶνι…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…οὗτοι δὲ οἱ Αἰολέες χώρην μὲν ἔτυχον κτίσαντες ἀμείνω Ἰώνων, ὡρέων δὲ ἥκουσαν οὐκ ὁμοίως. Σμύρνην δὲ ὧδε ἀπέβαλον Αἰολέες. Κολοφωνίους ἄνδρας στάσι ἑσσωθέντας καὶ ἐκπεσόντας ἐκ τῆς πατρίδος ὑπεδέξαντο. μετὰ δὲ οἱ φυγάδες τῶν Κολοφωνίων φυλάξαντες…
Herodotus, The Histories
-
…μήτηρ ὠλόλυξεν ἐν μέσαις σταθεῖσα βάκχαις, ἐξ ὕπνου κινεῖν δέμας, μυκήμαθʼ ὡς ἤκουσε κεροφόρων βοῶν. αἳ δʼ ἀποβαλοῦσαι θαλερὸν ὀμμάτων ὕπνον ἀνῇξαν ὀρθαί, θαῦμʼ ἰδεῖν εὐκοσμίας, νέαι παλαιαὶ παρθένοι τʼ ἔτʼ ἄζυγες. καὶ πρῶτα μὲν…
Euripides, Bacchae
-
…μὴ λέγειν ; ἢ τὰς στρατείας, φησί, μὴ ἐστρατευμένος, ὅσαι ἂν αὐτῷ προσταχθῶσιν, ἢ τὴν ἀσπίδα ἀποβεβληκώς, δίκαια λέγων. τί δή ποτε ; ἄνθρωπε, τῇ πόλει, ὑπὲρ ἧς τὰ ὅπλα μὴ τίθεσαι ἢ…
Aeschines, Speeches