ἀπογιγνώσκω
ἀπογιγνώσκω, depart from a judgment, give up a design
- depart from a judgement, give up a design or intention of doing, τοῦ μάχεσθαι X. An. 1.7.19, cf. Plb. 1.29.5, etc.; ἀ. τὸ κατὰ γῆν πορεύεσθαι X. HG 7.5.7; ἀ. διώκειν Plu. Ant. 34, cf. Thes. 6; ἀ. μὴ βοηθεῖν resolve not to help, D. 15.9, cf. IG 2(2).457.30: c. gen., give up a notion, Simp. in Ph. 610.9.
- II c. gen. rei, despair of, τῆς ἐλευθερίας Lys. 2.46; οὐδενὸς χρὴ πράγματος ὅλως ἀπογνῶναι Men. 131; ὡς ἀνιάτων D.Chr. 32.97; ὑπὲρ σφῶν Jul. Or. 2.61c: abs., despair, D. 4.42 (where some codd. supply ἑαυτῶν), Babr. 43.18: c. fut. inf., αἱρήσειν ἀ. Arr. An. 3.20.3; ἀκούσεσθαι Luc. Icar. 10: c. aor. inf., τὴν πόλιν ἀπέγνω ἑλεῖν Arr. An. 1.5.8, cf. D.Chr. 32.9.
- 2 c. acc., give up as hopeless or desperate, τὴν σωτηρίαν Arist. EN 1115b2; τὰς πρεσβείας Plb. 5.1.5, al.; τὰς ἐλπίδας Id. 2.35.1; ἀ. τι ἀπὸ τῶν παρόντων App. Hisp. 37; ἀρετῆς ἀκρίβειαν Porph. Antr. 36; ἀ. αὑτόν Plb. 21.26.14:—Pass., to be given up, τὰ παρʼ ὑμῶν D. 19.54; ἐλπίς D.H. 5.15; ἐλευθερία Luc. Tyr. 6; ἀπεγνωσμέναι ἐλπίδες forlorn hopes, Plb. 30.8.3; ἐπιβουλὴ -μένη Hdn. 4.4.3; ἀπεγνωσμένοι ἄνθρωποι desperate men, Id. 1.16.4 (but ἄνθρωποι ἀπεγνωκότες Plu. Alex. 16); ὑπὸ τῶν ἰατρῶν ἀ. to be despaired of . ., Id. Per. 13. Adv. ἀπεγνωσμένως in despair, Id. Nic. 21.
- b renounce, reject, τι Hp. Medic. 4, cf. D. 3.33; τινάς Id. 6.16, cf. D.C. 73.15; φιλίαν Iamb. VP 22.102.
- III as law-term, refuse to receive an accusation, reject, γραφήν, ἔνδειξιν, D. 22.39, 58.17:hence,
- 2 ἀ. τινός (sc. δίκην vel γραφήν) reject the charge brought against a man, i.e. acquit him, opp. καταγιγνώσκειν τινός, Id. 40.39, cf. Aeschin. 2.6, etc.; ἀ. τί τινος Is. 5.34: c. inf., ἀ. τινὸς μὴ ἀδικεῖν acquit him of wrong, Lys. 1.34; also οὐκ ἀπέγνω τῆς δίκης D. 34.21.
I en gener.
1 renunciar a, abandonar la idea de gener. c. inf.
τοῦ μάχεσθαι
τοῦ ... παραφυλάττειν τὸν ἐπίπλουν
τὸ κατὰ γῆν πορεύεσθαι
διώκειν
πλεῖν
αἱρήσειν
ἀκούσεσθαι
τὴν μὲν πόλιν ἀπέγνω ἑλεῖν
• c. μή e inf.:
μὴ βοηθεῖν
μὴ συγχωρῆσαι
2 desesperar abs., de pers., D.4.42,
μηδ' αὖτ' ἀπογνῷς, μηδ' ἀπελπίσῃς
ὑπὲρ σφῶν
ἄνθρωποι ἀπεγνωκότες
hombres desesperadosἀπεγνωσμένοι ἄνθρωποι
ἀπεγνωσμένων σκεπαστής (ὁ θεός)
ἀπεγνωσμένας ἐλπίδας
esperanzas perdidas
• c. gen. desesperar de
τῆς ἐλευθερίας
οὐδενὸς ... πράγματος
τῆς ἐκ τοῦ θεοῦ βοηθείας
τῆς σωτηρίας
ὡς ἀνιάτων
como de gente incurable
• c. ac. abandonar por falta de confianza, desesperar de
τὴν σωτηρίαν
με
ἀπογνοὺς αὑτόν
τὰς πρεσβείας
τὰς ἐλπίδας
τὴν ὠφέλειαν
τὴν ἐλευθερίαν
ἀκρίβειαν
τὴν ἐπάνοδον
• en gener. rechazar de abstr.
εὐρύθμους ... ἐπιδέσιας
φιλίαν
τὰ θνητά
Θηβαίους
τὸν ... Νίγρον
• ignorar
τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ
τὰ κατ' ἐμαυτόν
• renunciar a
ἀσφάλειαν
• en v. pas. desesperarse, perderse abs.
ὥστε πανταχῇ τὰ παρ' ὑμῶν ἀπογνωσθῆναι
ἀπέγνωστο παντάπασιν ἡ ἐλευθερία
ὅταν ἀπογνωσθῇ ... ἐλπίς
• en medic. ser desahuciado
ὑπὸ τῶν ἰατρῶν
II sent. jur.
1 desestimar
γραφήν
un escrito de acusaciónτὴν ἔνδειξιν
2 absolver c. gen. de pers. ἀ. μου (sc. δίκην o γραφήν) rechazar un cargo contra alguien D.40.39,
ἐμοῦ
Λεωχάρους ἅ ...
ἐμοῦ ... ἀ. ... μὴ ἀδικεῖν
absolverme de la acusación de injusticia
• c. gen. de cosa
τῆς δίκης
• abs.
μήτ' ἀπογνώτω μηδὲν μήτε καταγνώτω
ni absuelva ni condene
3 ser declarado culpable, convicto en v. pas.
διὰ τί τοὺς ἀπεγνωσμένους ἐπὶ κλοπαῖς ... «φουρκίφερας» καλοῦσιν;
1. afzien van een plan, het plan laten varen,
2. de hoop opgeven, de hoop (op ...) laten varen;
3. ptc. perf. act.
1) nicht anerkennen, verwerfen, z.B. τὴν θειότητα τῆς ἀρετῆς Plut. Rom. 28. Daher
a) vom Richter, lossprechen, Ggstz καταγιγνώσκειν Dem. 22.37 ; öfter bei den Rednern, τινός 40.39 ; τῆς δίκης 34.21, 45 ; τὴν γραφήν, die Anklage verwerfen, 22.39.
b) etwas aufgeben, bes. mit dem inf., τοῦ μάχεσθαι od. μαχεῖσθαι Xen. An. 1.7.19, s. Krüger ; τὸ πορεύεσθαι Hell. 7.5.7 ; μὴ βοηθεῖν Dem. 15.9 ; oft Pol., sowohl τὸ πολιορκεῖν 1.48, als τοῦ διαφθείρειν ibid.; ἑαυτῶν Dem. 4.42, wo Bekker das pron. ausläßt ; τοὺς Θηβαίους 6.16 ; τὰς πρεσβείας Pol. 5.1 ; oft ἐμαυτόν, Plut. T.Gracch. 13 Pol. 22.9 ; – an etwas verzweifeln, τῆς ἐλευθερίας Lys. 2.47 ; τὴν σωτηρίαν Arist. Eth. 3.6 ; Pol. 1.86 ; DS. 2.27, 17.109. – Pass., τὰ παρʼ ἡμῖν ἀπεγνώσθη Dem. 19.54 ; ἐλπίδες ἀπεγνωσμέναι, aufgegebene Hoffnungen, Pol. 30.8 ; ἀπεγνωσμένος ὑπὸ τῶν ἰατρῶν Luc. Abdic. 4, wie Aesop. 15.
- Idepart from a judgment, give up a design or intention of doing, ἀπ. τὸ μάχεσθαι Xen.; ἀπ. μὴ βοηθεῖν to resolve not to help, Dem.
- IIc. gen. rei, to despair of a thing, c. gen., Lys.:—absol. to despair, Dem.
- 2c. acc. to give up as hopeless, Dem.:—Pass. to be so given up, Dem.
- IIIas law-term, to refuse to receive an accusation, reject, Dem.:— ἀπ. τινος (sc. δίκην vel γραφήν) to reject the charge brought against a man, i. e. acquit him, opp. to καταγιγνώσκειν τινός, Dem.: also, ἀπ. τινά (sc. τῆς δίκης vel γραφῆς) to judge one free from the accusation, to acquit him, Dem.
-
…τὸν νόμον τιθεὶς θάνατον αὐτοῖς ἐποίησε τὴν ζημίαν. ἐμοῦ τοίνυν, ὦ ἄνδρες, οἱ μὲν νόμοι οὐ μόνον ἀπεγνωκότες εἰσὶ μὴ ἀδικεῖν, ἀλλὰ καὶ κεκελευκότες ταύτην τὴν δίκην λαμβάνειν · ἐν ὑμῖν δʼ ἐστὶ πότερον χρὴ τούτους ἰσχυροὺς…
Lysias, Speeches
-
…πολεμίων, Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ Τεγεᾶται τοὺς βαρβάρους ἐτρέψαντο, Ἀθηναῖοι δὲ καὶ Πλαταιεῖς πάντας τοὺς Ἕλληνας ἐνίκων μαχόμενοι τοὺς ἀπογνόντας τῆς ἐλευθερίας καὶ ὑπομείναντας τὴν δουλείαν. ἐν ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ καλλίστην τελευτὴν τοῖς προτέροις κινδύνοις ἐπιθέντες, βέβαιον…
Lysias, Speeches
-
…Ῥωμαίοις φοβερὸς ἦν · ἄνωθεν γὰρ ἀποστρέφων ἐπʼ ἐκείνους ἤλαυνε τὴν φλόγα, καὶ σχεδὸν ἤδη τῶν μηχανημάτων ὡς συμφλεγησομένων ἀπέγνωσαν · ἔπειτα δʼ αἰφνίδιον νότος μεταβαλὼν καθάπερ ἐκ δαιμονίου προνοίας καὶ πολὺς ἐναντίον πνεύσας τῷ τείχει φέρων αὐτὴν προσέβαλε ,…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…δὲ καὶ ἐπὶ τῷδε πολλῆς γενομένης ὁ Γράκχος ἐλαττούμενος τὴν μὲν χειροτονίαν ἐς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἀνέθετο, πάντα δʼ ἀπογνοὺς ἐμελανειμόνει τε ἔτι ὢν ἔναρχος καὶ τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας ἐν ἀγορᾷ τὸν υἱὸν ἐπάγων ἑκάστοις συνίστη καὶ παρετίθετο ὡς…
Appian, The Civil Wars
-
…καὶ ἐβούλετο ἐναντιοῦσθαι ὑπὲρ ὑμῶν, τὸ δέος καὶ ὁ φόνος τῶν πεπονθότων ἀπέτρεπε πάντας. ὥστε οἱ πολλοὶ πάντα ἀπεγίγνωσκον αὐτῶν · τοὺς μὲν γὰρ ἐξήλαυνον αὐτῶν, τοὺς δὲ ἀπεκτίνυσαν. οἳ δὲ ἐκείνων ἔμελλον ἀκροᾶσθαι καὶ μηδὲν ἐπιβουλεύειν…
Lysias, Speeches
-
…, ὁπότε καὶ τοὺς οὐ δυναμένους φυλάττειν ἀποκτείνετε ; ἐνθυμεῖσθαι δὲ χρὴ ὅτι ἀδύνατον ὑμῖν ἐστιν ἀποψηφίσασθαι. εἰ γὰρ ἀπογνώσεσθε ὁμολογούντων αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἐμπόρους συνίστασθαι, δόξεθʼ ὑμεῖς ἐπιβουλεύειν τοῖς εἰσπλέουσιν. εἰ μὲν γὰρ ἄλλην τινὰ ἀπολογίαν ἐποιοῦντο…
Lysias, Speeches
-
…βαρβάροις μεγάλην, ὑποδεδεγμένου βασιλεῖ κινοῦντι τὸν Ἑλληνικὸν πόλεμον στρατηγήσειν. Θεμιστοκλῆς μὲν οὖν οὐχ ἥκιστα λέγεται τὰς Ἑλληνικὰς πράξεις ἀπογνούς, ὡς οὐκ ἂν ὑπερβαλόμενος τὴν Κίμωνος εὐτυχίαν καὶ ἀρετήν, ἑκὼν τελευτῆσαι, Κίμων δὲ μεγάλων ἐπαιρόμενος ἀρχὰς ἀγώνων…
Plutarch, Cimon
-
…χρόνον ὄντες ἔτι μᾶλλον ἐν τῷ τότε διέμειναν μίσει τε τῆς Ἀλεξάνδρας καὶ τῷ μηδʼ ὅσιον ὑπολαμβάνειν ζῶντα τὸν Ἡρώδην ἀπεγνωκέναι · φίλοι γὰρ ἄνωθεν ἦσαν, εἷς δʼ αὐτῶν καὶ ἀνεψιὸς τοῦ βασιλέως Ἀχίαβος. εὐθὺς οὖν ἐξήγγειλαν πέμψαντες ἐκείνῳ…
Flavius Josephus, Antiquities of the Jews
-
…, παρὰ μικρὸν δέ · καὶ εἰδέναι μὲν μηδὲν πλὴν αὐτὸ τοῦτο εἰδέναι. τούς τε τὰ πρώϊμα πολλοῦ ἐωνημένους ἀπογινώσκειν ἔλεγεν εἰς τὰς ὥρας ἐλθεῖν. καί ποτε ἐρωτηθείς, τίς ἀρετὴ νέου, τὸ μηδὲν ἄγαν, εἶπεν .…
Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers
-
…, ἵνα βλέπων με τοιοῦτον εἰσερχόμενον πρὸς αὐτὸν οὕτως αἰσχρῶς ἔχοντα περιίδῃ καὶ μηδέποτε μηδὲ ῥῆμα εἴπῃ ; οὕτως μου ἀπέγνω ; νέος οὐκ ἤμην ; οὐκ ἤμην λόγου ἀκουστικός ; πόσοι δʼ ἄλλοι νέοι ἐφʼ ἡλικίας πολλὰ τοιαῦτα διαμαρτάνουσιν ;…
Epictetus, Discourses