ἀπολύω
ἀπολύω, ἀπολύω, acquit, release (verb)
- loose from, ἱμάντα θοῶς ἀπέλυσε κορώνης Od. 21.46; ὄφρʼ ἀπὸ τοίχους λῦσε κλύδων τρόπιος the sides of the ship from the keel, ib. 12.420; undo, ἀπὸ κρήδεμνον ἔλυσεν ib. 3.392; ἐπιδέσματα Hp. Fract. 25.
- 2 set free, release, relieve from, ἀ. τινὰ τῆς φρουρῆς Hdt. 2.30; τῆς ἐπιμελείας X. Cyr. 8.3.47; τῶν ἐκεῖ κακῶν Pl. R. 365a; τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας Id. Phd. 65a, cf. 67a; ἀ. τῆς μετρήσεως save them from the trouble of measuring, Arist. Pol. 1257a40:— Pass., to be set free, τῶν δεινῶν, φόβου, Th. 1.70, 7.56, etc.
- b freq. in legal sense, ἀ. τῆς αἰτίης acquit of the charge, Hdt. 9.88, X. An. 6.6.15; opp. καταψηφίζω, Democr. 262; τῆς εὐθύνης Ar. V. 571: c. inf., ἀ. τινὰ μὴ φῶρα εἶναι acquit of being a thief, Hdt. 2.174; so ἀπολύεται μὴ ἀδικεῖν Th. 1.95, cf. 128: abs., acquit, Ar. V. 988, 1000, Lys. 20.20, etc.
- II in Il. always, = ἀπολυτρόω, release on receipt of ransom, οὐδʼ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατʼ ἄποινα 1.95; Ἕκτορʼ ἔχει . . οὐδʼ ἀπέλυσεν 24.115, al.:—Med., set free by payment of ransom, ransom, redeem, χαλκοῦ τε χρυσοῦ τʼ ἀπολυσόμεθʼ at a price of . ., Il. 22.50 (but Act. in Prose, ἀπολύειν πολλῶν χρημάτων X. HG 4.8.21).
- 2 let go, let alone, leave one, of an illness, Hp. Coac. 564.
- III discharge, disband an army, ἀ. οἴκαδε X. HG 6.5.21; generally, dismiss, discharge, ἐμὲ . . ἀπέλυσʼ ἄδειπνον Ar. Ach. 1155, cf. Bion 1.96.
- 2 divorce a wife, Ev.Matt. 1.19, etc.; τὸν ἄνδρα D.S. 12.18.
- 3 do away with, remove, αἰσχύνην D. 20.47:—Pass., Antipho 2.1.5.
- 4 discharge or pay a debt, Pl. Cra. 417b; pay, ἀ. τὸν χαλκόν PTeb. 490 (i B. C.); pay off a mortgage, POxy. 509.15.
- 5 dismiss a charge, εἰσαγγελία ὑπὸ τοῦ κατηγόρου ἀπολελυμένη Hyp. Eux. 38.
- IV ἀ. ἀνδράποδα Θρᾳξίν sell, Antipho 5.20; ἀ. οἰκίαν τινί sell a mortgaged house outright, Is. 6.33.
- V deliver, τί τινι PFlor. 123.2 (iii A. D.): —Pass., ib. 228.6 (iii A. D.).
- VI begin to count, [μοίρας] ἀπό . . Vett.Val.135: abs., Id. 19.19, Paul.Al. Q. 2.
- VII intr., depart (cf. B.IV, C. 2), Plb. 3.69.14, al.
- B Med. with aor. 2 ἀπελύμην (in pass. sense), Opp. C. 3.128:— redeem, v. supr. A.II.
- II ἀπολύεσθαι διαβολάς do away with, refute calumnies against one, Th. 8.87, Pl. Ap. 37b, al.: abs., Arist. Rh. 1416b9.
- 2 τὴν αἰτίαν, τὰς βλασφημίας, τὰ κατηγορημένα, Th. 5.75, D. 15.2, 18.4: c. gen., τῶν εἰς Ἀριστόβουλον -σασθαι J. AJ 15.3.5.
- b refute, τοὺς ἐναντίους λόγους Dam. Pr. 126 ter: abs., ὁ δὲ ἀπολυόμενος ἔφη in defence, Hdt. 8.59.
- III like Act., acquit, τοῦ μὴ κακῶς ἔχειν ἀλλʼ ὀρθῶς Pl. Lg. 637c.
- 2 release from, τοὺς Ἕλληνας ἀ. δουλείας Id. Mx. 245a.
- IV like Pass. (C II), depart, S. Ant. 1314; also, put off, πνεῦμα ἀ. AP 9.276 (Crin.); but πνεῦμα μελῶν ἀπέλυε IG 14.607e (Carales).
- C Pass., to be released, ἐλπίζων τοὺς υἱέας τῆς στρατηΐης ἀπολελύσθαι from military service, Hdt. 4.84, cf. X. Cyr. 6.2.37; τῆς ἀρχῆς ἀπολυθῆναι βουλόμενοι to be freed from their rule, Th. 2.8; τῶν δεινῶν μηδέποτε οἴεσθαι ἀπολυθήσεσθαι Id. 1.70; τῆς ὑποψίας Antipho 2.4.3; τῆς μιαρίας ib. 3.11: abs., to be acquitted, Th. 6.29; to be absolved from, τῶν ἀδικημάτων Pl. Phd. 113d.
- II of combatants, to be separated, part, οὐ ῥᾳδίως ἀπελύοντο Th. 1.49; generally, to be separated or detached, ἀλλήλων or ἀπʼ ἀλλήλων, Arist. Metaph. 1031b3, Ph. 185a28; ἀ. τὰ ᾠὰ τῆς ὑστέρας Id. GA 754b18, al.; ἀπολελυμένος, abs., detached, αἰδοῖον, γλῶττα, ὄρχεις, Id. HA 500b2, 533a27, 535b2; τὴν γλῶτταν ἀ. having its tongue detached, Id. Fr. 319, al.; also, distinct, differentiated, Id. HA 497b22.
- 2 depart, ἔθανες, ἀπελύθης, S. Ant. 1268 (lyr.), cf. Plb. 6.58.4, al., LXX Nu. 20.29, al.; cf. supr. B. IV.
- III of a child, to be brought forth, Hp. Superf. 11, cf. 24, Arist. GA 745b11; of the mother, to be delivered, Hp. Epid. 2.2.17.
- IV to be annulled, Arist. EN 1156a22.
- V ἀπολελυμένος, η, ον, absolute, esp. in Gramm., D.T. 636.15, A.D. Synt. 97.20, al.: also, general, of meaning, Olymp.Alch. p.72 B.
- VI of metres, irregular, without strophic responsion, Heph. Poëm. 5.
A tr. c. ac. y a veces gen.
I c. mov. a partir de un término distinto del suj.
1 c. ac. de cosas o anim. soltar, desatar
ἱμάντα ... κορώνης
τοίχους ... τρόπιος
κρήδεμνον
ἐπιδέσματα
αὐτάς (τὰς ἡμιόνους)
• desgarrar en v. pas.
νεῦρα ἀπολυθέντα
• disolver en v. pas.
τροφὴ ἀπολυθεῖσα
2 c. ac. de pers. dejar libre mediante rescate
θύγατρα
Ἕκτορα
ἀνδράποδα
Τιγράνην ... πολλῶν χρημάτων
(Λυκάονα καὶ Πολύδωρον) χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ'
• gener. liberar, dar libertad
οὐδέναν
• de donde tb. en v. pas. dar a luz Hp.Epid.2.2.17, Superf.11
• hacer o dejar morir
ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς
• medic., abs. resolver o curar una enfermedad, Hp.Coac.564.
3 fig., c. ac. de pers. y gen. de abstr. librar
τοὺς Αἰγυπτίους τῆς φρουρῆς
λόγου δέ σε μακροῦ ἀπολύσω
ἐμὲ ... τῆς ἐπιμελείας
τῶν ἐκεῖ κακῶν ... ἡμᾶς
τῆς μετρήσεως αὑτούς
φόβου ... τοὺς Ἕλληνας
τοὺς ἐν αἰτίαις ὄντας ... τῶν ἐνκεκλ(η)μένων
ἢ τᾶς αἰτίας σεαυτὸν ἢ τοῦ ζῆν
ἡμᾶς ... πάθους
τοῦ σώματος καὶ τῶν τούτου ἁμαρτημάτων τὴν ψυχήν
τῆ[ς μισθώσεως
• c. ac. y ἀπό:
τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας
τοὺς ... Ἕλληνας ... δουλείας
τοὺς δὲ φόβου
4 en cont. legales, c. ac. de pers. absolver
φεύγοντ' ἀπολύσας ἄνδρα
τούτους
• c. ac. de pers. y gen.
παῖδας ... τῆς αἰτίης
(τὸν πατὲρα) τῆς εὐθύνης
• c. inf.
μὴ φῶρα εἶναι
ἀπολύεσθαι μὴ ἀδικεῖν
ser declarado inocente
• abs.,
op. καταψηφίζειν
• rescindir en v. pas.
ἀπολυθέντος οὖν δι' ὃ φίλοι ἦσαν, διαλύεται καὶ ἡ φιλία
cuando se destruye aquello por lo que eran amigos, se destruye también la amistad
• dispensar
αὐτὸν ... λαμβάνειν ὃ δύναται
5 en cont. milit., sólo c. ac. de pers. dejar ir, licenciar
Σπαρτιάτας ... οἴκαδε
ἱππεὺς ἀπολελυμένος
οἱ ἐντίμως ἀπολελυμένοι ἀπὸ (ἑκατοντάρ)χ(ων)
• de grupos disolver
τὸ πλῆθος
τὴν ἐκκλησίαν
• tb. c. ac. de pers. o grupos despedir
ἐμὲ ... ἄδειπνον
λαμπαδάρχας
τοὺς κατηχουμένους
• gener., c. ac. de pers. o cosas enviar
(σέ)
ταῦτα
6 c. ac. de pers. e inf. permitir
τὸν μάγον ... τοιαῦτα πράττειν
σοὺς ὀφθαλμοὺς ῥέμβεσθαι
7 pagar
τὸν χαλκόν
• entregar
Ὠρείωνι ... οἴνου μονόχωρα ἑκατόν
τὰ ἀπολυθέντα μοι ἀπὸ τοῦ ... Ἀλυπίου
8 cancelar
ὑποθήκην
• descontar
ταύτας (ἡμέρας) ἀπὸ Θώθ
II c. mov. a partir del suj., c. ac. de abstr., pers. o cosas en rel. c. el suj.
1 librarse c. ac. de abstr.
τὴν αἰσχύνην
τοὺς] ματαίως κατ[έχον]τας ἡμᾶς φόβους
• renunciar a
τὸ γένημα
εἰσαγγελία ... ἀπολελυμένη
2 c. ac. de pers. fem. repudiar
τὴν γυναῖκα
Σαλώμην
αὐτήν
3 en v. med. refutar
διαβολάς
τὴν αἰτίαν
τὰς βλασφημίας
τὰ κατηγορημένα
ὑπὲρ ἡμῶν πᾶσαν ὑποψίαν καὶ διαβολήν
τοὺς ἐναντίους ... λόγους
• c. gen. hacer refutación
τῶν εἰς Ἀριστόβουλον
• abs. Arist.Rh.1416b9,
ὁ δὲ ἀπολυόμενος ἔφη
dijo en su defensa
4 c. ac. de abstr. o partes del suj. separar, destacar
ἀπὸ τοῦ προτέρου ... ἕκαστον ὧν συμβουλεύω φράζειν
• esp. en part. pas. independiente
τὰ ἀριστερὰ δ' ἧττον ἔχει ἀπολελυμένα τῶν ἀνθρώπων
sus miembros izquierdos son menos independientes que los del hombre
• separado, destacado
αἰδοῖον
γλῶττα
τὸ ἐφ' ἡμῖν ἀπολελυμένον
• gram. absoluto
(ὄνομα)
• de sentido general
τὸ δὲ τῆς πλύσεως (εἶδος) διττόν, τὸ μὲν μυστικόν, τὸ δὲ ἀπολελυμένον
• métr. sin responsión estrófica
τὰ ἀπολελυμένα
• disoluto
ἑταιρίς
B intr. en v. med.-pas.
1 retirarse
ἐκ τῆς ἐκκλησίας
ἐκ τῆς χώρας
ἐν εἰρήνῃ
• gener. partir de donde fig. morir S.Ant.1268,
ἀπέλυσεν ἐν Κυρίῳ
• tb. en v. act. cesar
ἐκ τῆς ἀγωνοθεσίας
2 separarse de combatientes
(ἀλλήλων) οὐ ῥαδίως ἀπελύοντο
ἀλλήλων
3 librarse
τὸ σῶμα ... τὴν θέρμην ἀπολύεται
• separarse, liberarse
διάνοια ... ἀπολυομένη ἀτρέμα τῆς αἰσθήσεως
ἀπελύσαο δεσμῶν
• abs. romper relaciones
ἀπ' ἀλλήλων
1. act.
a. losmaken;
b. vrijlaten:
c. jur. vrijspreken; met gen.:
2. med.
a. zich ontdoen van, afdoen:
b. vrijkopen:
c. zich verdedigen tegen, weerleggen:
1) einen Gefangenen für ein Lösegeld freigeben, Il. 1.95 ; 10.449 dem μεθεῖναι, umsonst freilassen, gegenüberstehend ; freilassen, Plat. Rep. III.390a ; von Soldaten, entlassen, Xen. Hell. 6.5.21 ; die Frau entlassen, sich von ihr scheiden, Ev. Matth. 1.19, vgl. 5.31 ; freisprechen vor Gericht, ἀπέλυσαν αὐτόν, μὴ φῶρα εἶναι Her. 2.174 ; τινὰ τῆς αἰτίης 8.88 ; Thuc. 6.29 ; Xen. Mem. 4.8.5 u. sonst ; pass. ἀπολύεσθαι μὴ ἀδικεῖν Thuc. 1.95 ; vgl. Lys. 8.4 ; Isocr. 1.23 ; med. ἀπολύσασθαι αἰτίας Aesch. 2.2 ; absol. Ar. Vesp. 988 ; rechtfertigen, Dem. 24.13 u. Sp.
2) trennen, absondern, losmachen, ἱμάντα θοῶς ἀπέλυσε κορώνης Od. 21.46 ; ἀπὸ κρήδεμνον ἔλυσεν, machte das Band, den Deckel los, 3.392 ; vgl. πεῖσμαδʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο Od. 13.77 ; losreißen, ἀπὸ τοίχους λῦσε κλύδων τρόπιος Od. 12.420 ; befreien, τινὰ κακῶν Plat. Rep. II. 365a ; τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας Phaed. 64e ; ὁπλοφόρου τάξεως Xen. Cyr. 6.2.37 ; ὠδῖνα, gebären, Ael. H.A. 3.16 u. öfter ; übertr., τινὰ τῆς ὠδῖνος Plat. Symp. 206e ; Theaet. 184b τινὰ ὧν κύει ἀπολῦσαι ; ἀνάλωμα, bezahlen, Crat. 417b ; wie absolvo, abmachen, Men. 99b.
Med., a) loskaufen, χρυσοῦ, für Gold, Il. 22.50 ; πολλῶν χρημάτων Xen. Hell. 4.8.21 ; befreien, τοὺς Ἕλληνας δουλείας Plat. Men. 245a ; sich von etwas befreien, διαβολήν Apol. 37b, eine Verleumdung widerlegen ; ἀπολύεσθαι τὰς διαβολὰς πρός τινα Thuc. 8.87 ; vgl. Dem. 18.50 ; αἰτίας καὶ ὑπονοίας Plut. Anton. 74.
b) voneinander loskommen, Thuc. 1.49 ; dah. weggehen, Pol. 2.34 u. öfter ; ähnl. ποίῳ δέ ἀπελύσατʼ ἐν φοναῖς τρόπῳ Soph. Ant. 1314, wie kam sie um ? vgl. ἔθανες, ἀπελύθης, 1254, u. πνεῦμα ἀπελύσατο Crinag. 31 (IX.276). – τὸ ἀπολελυμένον, = ἀπόλυτον, der Positiv.
[ἀπο- 1, ἀπο- 4.]
- 1
To loose or untie from.
With genit.: ίμάντα κορώνης Od. 8.46.
In mid., to undo (something) from one’s person,
[κρήδεμνον]
Od. 5.349.
- 2
- a
To set free (a captive) on payment of ransom Il. 1.95, Il. 6.427, Il. 10.449.
To restore (a corpse) Il. 24.115, 136.
- b
In mid., to effect the ransoming of,
[Λυκάονα καὶ Πολύδωρον
] χαλκοῦ (genit. of price) Il. 22.50.
- a
- 1
Strong 630
1. to set free, release: Lk 13:12, Jo 19:10, al.; a debtor, Mt 18:27; metaph., of forgiveness, Lk 6:37.
2. to let go, dismiss (Field, Notes, 9 f.): Mt 15:23, Lk 2:29 9:12, Ac 19:41, al.; of divorce, τ. γυναῖκα: Mt 1:19 5:31, 32 19:3, 8, 9, Mk 10:2, 4, 11, Lk 16:18; with ref. to Gk. and Rom. (not Jewish) custom, τ. ἄνδρα: Mk 10:12. Mid., to depart: Ac 28:25 (MM, s.v.).
1
1.a
ἐὰν δὲ εἴπῃ, ἀπόλυε αὐτὸν τῇ ἀπολύσει
si te habla, déjalo libre con la fórmula de liberación
ἐὰν τοῦτό μοι ποιήσῃς, ἀπολύσω σε
si haces esto para mí, te liberaré
μὴ ἀπερχέσθω ἄχρις ἂν ἀπολύσω αὐτόν
que no se vaya hasta que lo libere
μὴ εὐκόλως αὐτὴν ἀπολύσῃς
no la liberes de buena gana
ἐπὰν δὲ ἀπολύσῃς αὐτόν, ... ἐπίθυε αὐτῷ τὰ προκείμενα
cuando lo liberes, ofrécele en sacrificio lo prescrito
μαθὼν δὲ ἅπαντα ἀπολύσεις δοξοποιήσας ἀξίως
cuando hayas aprendido todo, lo liberarás alabándolo adecuadamente
τὴν δὲ θεὸν ἀπολύσεις, ὅταν μάθῃς, [ὅπ]ως σοι ὑπηρετήσει ἡ γραῦς
a la diosa libérala cuando sepas que la vieja te servirá
καὶ τότε ἀπόλυσον εὐχαριστῶν τῷ θεῷ
y entonces libéralo dando gracias al dios
1.b
ἀναγκάσει σε ... ἀπολῦσαι τὸν κάνθαρον
te obligará a liberar al escarabajo
1.c
λαβὼν νυκτερίδος ὀφθαλμοὺς ζῶσαν αὐτὴν ἀπόλυσον
toma los ojos de un murciélago hembra y déjalo ir con vida
1.d
λαβὼν βάτραχον ζῶντα βάλε εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ τοὺς ὀρόβους ... καὶ ἀπόλυσον τὸν βάτραχον ζῶντα
toma una rana viva, echa en su boca las arvejas y déjala ir con vida
2
si quieres romper el conjuro, desata la lámina
3
cerrando los ojos suelta el guijarro
- Ito loose from, τί τινος Od.: to undo, Od.
- 2to set free from, release or relieve from, τινὰ τῆς φρουρῆς, τῆς ἐπιμελείας Hdt., Xen.; τι ἀπό τινος Plat.:—Pass. to be set free from, Thuc.
- 3in legal sense, ἄπ. τῆς αἰτίης to acquit of the charge, Hdt., Xen.:—c. inf., ἀπ. τινὰ μὴ φῶρα εἶναι to acquit one of being a thief, Hdt.: then absol. to acquit, Ar.
- IIto let go free on receipt of ransom, hold to ransom, Il.:—Mid. to ransom, redeem, χρυσοῦ by payment of gold, Il.
- IIIto discharge or disband an army, Xen.:—generally, to dismiss, Ar.
- 2to divorce a wife, NTest.
- BMid. to redeem, v. supr. II.
- IIto do away with charges against one, Lat. diluere, Thuc., Plat.:— absol., ἀπολυόμενος in defence, Hdt.
- IIIlike Pass. (c. II), to depart, Soph.
- CPass. to be released, let off, τῆς στρατηΐης from military service, Hdt.; τῆς ἀρχῆς ἀπολυθῆναι to be freed from their rule, Thuc.:—absol. to be acquitted, discharged, Thuc., Plat.
- IIof combatants, to be separated, part, Thuc.
- 2to depart, Soph.
-
…μὴ μίαν ἡμέραν μόνον κρίνειν ἀλλὰ πολλάς, ἐπείσθητε ἄν · νῦν δʼ οὐ ῥᾴδιον ἐν χρόνῳ ὀλίγῳ μεγάλας διαβολὰς ἀπολύεσθαι. πεπεισμένος δὴ ἐγὼ μηδένα ἀδικεῖν πολλοῦ δέω ἐμαυτόν γε ἀδικήσειν καὶ κατʼ ἐμαυτοῦ ἐρεῖν αὐτὸς ὡς ἄξιός εἰμί του…
Plato, Apology
-
…Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν. ἀλλʼ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τʼ ἂν ἔπειτα χαλκοῦ τε χρυσοῦ τʼ ἀπολυσόμεθʼ, ἔστι γὰρ ἔνδον · πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης. εἰ δʼ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο…
Homer, Iliad
-
…βλέποντες ἐμφυλίους. ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων. ἰὼ παῖ, νέος νέῳ ξὺν μόρῳ αἰαῖ αἰαῖ, ἔθανες, ἀπελύθης ἐμαῖς οὐδὲ σαῖς δυσβουλίαις. οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀψὲ τὴν δίκην ἰδεῖν. οἴμοι, ἔχω μαθὼν δείλαιος · ἐν…
Sophocles, Antigone
-
…τῇ μὲν τέχνῃ οὐχ ὁμοίως, πεζομαχίᾳ δὲ τὸ πλέον προσφερὴς οὖσα. ἐπειδὴ γὰρ προσβάλοιεν ἀλλήλοις, οὐ ῥᾳδίως ἀπελύοντο ὑπό τε τοῦ πλήθους καὶ ὄχλου τῶν νεῶν, καὶ μᾶλλόν τι πιστεύοντες τοῖς ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ὁπλίταις ἐς τὴν…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…, δειλαίᾳ δὲ συγκέκραμαι δύᾳ. ὡς αἰτίαν γε τῶνδε κἀκείνων ἔχων πρὸς τῆς θανούσης τῆσδʼ ἐπεσκήπτου μόρων ποίῳ δὲ κἀπελύσατʼ ἐν φοναῖς τρόπῳ ; παίσασʼ ὑφʼ ἧπαρ αὐτόχειρ αὑτήν, ὅπως παιδὸς τόδʼ ᾔσθετʼ ὀξυκώκυτον πάθος. ὤμοι μοι ,…
Sophocles, Antigone
-
…μή τις αὐτὸς παρέσται. οὕτως ; ἐν ; ὀργῇ εἶχον οἱ πλείους τοὺς Ἀθηναίους, οἱ μὲν τῆς ἀρχῆς ἀπολυθῆναι βουλόμενοι, οἱ δὲ μὴ ἀρχθῶσι φοβούμενοι. παρασκευῇ μὲν οὖν καὶ γνώμῃ τοιαύτῃ ὥρμηντο, πόλεις δὲ ἑκάτεροι τάσδε…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν, ἐν δὲ σταθμοὺς ἄρσε, θύρας δʼ ἐπέθηκε φαεινάς, αὐτίκʼ ἄρʼ ἥ γʼ ἱμάντα θοῶς ἀπέλυσε κορώνης, ἐν δὲ κληῗδʼ ἧκε, θυρέων δʼ ἀνέκοπτεν ὀχῆας ἄντα τιτυσκομένη · τὰ δʼ ἀνέβραχεν ἠΰτε ταῦρος βοσκόμενος…
Homer, Odyssey
-
…ἄνδρες ἀγαθοὶ τὸν μὲν τοῦ ζῆν χρόνον ὥσπερ ἀναγκαίαν τινὰ τῇ φύσει λειτουργίαν ἀκουσίως ὑπομένουσι, σπεύδουσι δὲ τὰς ψυχὰς ἀπολῦσαι τῶν σωμάτων, καὶ μηδενὸς αὐτοὺς ἐπείγοντος κακοῦ μηδʼ ἐξελαύνοντος πόθῳ τῆς ἀθανάτου διαίτης προλέγουσι μὲν τοῖς ἄλλοις ὅτι μέλλουσιν…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…σοί φησι θεούς, ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσιν Ἕκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας. ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς · τῇδʼ…
Homer, Iliad
-
…μηκέτι ἡδεῖς ἢ χρήσιμοι ὦσι, παύονται φιλοῦντες. τὸ δὲ χρήσιμον οὐ διαμένει, ἀλλʼ ἄλλοτε ἄλλο γίνεται. ἀπολυθέντος οὖν διʼ ὃ φίλοι ἦσαν, διαλύεται καὶ ἡ φιλία, ὡς οὔσης τῆς φιλίας πρὸς ἐκεῖνα. μάλιστα δʼ…
Aristotle, Nicomachean Ethics