Logeion | ἁλιεύς

ἁλι-εύς (later written ἁλεεύς LXX Is. 19.8, Ev.Matt. 4.18, PFlor. 127.15), ὁ, gen. έως, Ion. ῆος, and contr. ἁλιῶς Pherecr. 200: acc. pl. ἁλιέας Antiph. 190.17, Alex. 155.1; gen. ἁλιέων Id. 76.5: (ἅλς, ἅλιος A):—

one who has to do with the sea, and so,
- - 1 fisher, Od. 12.251, 22.384, Hdt. 3.42, S. Fr. 115, Pl. Ion 539e, etc.: ἀνὴρ ἁ. Hes. Sc. 214.
  - 2 seaman, sailor, Od. 24.419; ἐρέτας ἁλιῆας rowers on the sea, 16.349; as Adj., ἁλιεὺς στρατός Opp. H. 5.121.
  - 3 a fish, = βάτραχος, Arist. HA 620b12, Plu. Sollert. 2.978d, Paus. 3.21.5.

I

1 pescador ἰχθύας, οὕς θ' ἁλιῆες ... δικτύῳ ἐξέρυσαν Od.l.c., ἧστο ἀνὴρ ἁλιεὺς δεδοκημένος Hes.Sc.214, cf. Od.12.251, Hdt.3.42, S.Fr.115, Pl.Euthd.290b, Arist.Pr.950^b1, Call.Dian.196, Theoc.21.14, Plb.10.8.7, UPZ 225.9 (II a.C.), ἁ. ποτάμιος PTeb.316.90 (I d.C.), οἱ ἁλιεῖς καὶ ὀψαριοπῶλαι IEphesos 20.7 (I d.C.)

• fig. ἁλιεῖς ἀνθρώπων pescadores de hombres, Eu.Matt.4.19, cf. Clem.Al.Paed.3.12.101

• ἉλιεύςEl pescador tít. de una comedia de Menandro, a veces llamada Ἁλιεῖς Poll.10.132, Sud.α 2606, en plu. Poll.10.52, Phot.α 1907.

2 marinero, Od.24.419

• como adj. ἐρέτας ἁλιῆας Od.16.349, στρατός Opp.H.5.121.

II econ., ptol. τετάρτη τῶν ἁλιέων n. de un impuesto del 25 por ciento sobre la pesca, UPZ 225.9, cf. BGU 1313 (ambos II a.C.).

III ict. rape, pejesapo, Lophius piscatorius L., Arist.HA 620^b12, Plu.2.978d, Paus.3.21.5.

•DMic. a₂-ri-e (?).

ἁλιεύς, έως (ὁ) [ᾰ] qui vit sur mer, d’où :

I subst.

1 pêcheur, Od. 12, 251 ; 22, 384 ; Hdt. 3, 42 ; Soph. fr. 118 ; Plat. Ion 539e, etc. ||

2 marin, matelot, Od. 24, 419 ||

3 sorte de poisson, Plut. M. 978d ||

II adj. ἐρέται ἁλ. Od. 16, 349, rameurs sur mer ; βάτραχος ἁλ. grenouille de mer (Lophius piscatorius L.) Arstt. H.A. 9, 37 ||

➳ Voc. -εῦ, Clém. Hymn. p. 312 ; gén. contr. -ιῶς, Phérécr. (Bkk. 383) ; acc. pl. non contr. ἁλιέας, Antiph. (Com. fr. 3, 104, 17); Alex. (Com. fr. 3, 455). Décl. épq. et ion. : pl. nom. -ιῆες, Od. 22, 384 ; gén. -ιήων, Call. Dian. 196 ; acc. -ιῆας, Od. 16, 349 ; Nic. Th. 823.

Étym. ἅλς.

ἁλιεύς -έως, ὁ [1. ἅλιος] ep. gen. ἁλιῆος, visser, zeeman, ook als adj.

ἁλιεύς, ὁ (gen. ἁλιῶς Pherecr. B.A. 383), Seemann (ἅλς¹, ἁλιεύς Nebenform von ἅλιος), Od. 16.349 ἐρέτας ἁλιῆας, 24.419 πέμπον ἄγειν ἁλιεῦσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶ τιθέντες ; Fischer, Od. 12.251 (ἁλιεύς), 22.384 (ἁλιῆες); – ἀνὴρ ἁλ. Hes. Sc. 214 ; στρατὸς ἁλ. Opp. H. 5.121 ; βάτραχος ἁλ. Seefrosch Arist. H.A. 9.37 ; ein Fisch Plut. Sol. anim. 27.

ἁλιεύς

-ῆος, ὁ

[ἅλιος1.]

- 1
  A seaman Od. 24.419.
  
  With ἐρέτης Od. 16.349.
- 2
  A fisher Od. 12.251, Od. 22.384.

ἁλιεύς ?

1fisher test., Σ. Theocrit 5. 14b, φησὶ δὲ καὶ Πίνδαρος τῶν ἁλιέων αὐτὸν (= Πᾶνα) φροντίζειν fr. 98.

ἁλιεύς, v.s. ἁλεεύς.

ἁλιεύς , ῆος (ἅλς): seaman, fisherman; as adj., Od. 16.349.

ἁλιεύς ἅλς

one who has to do with the sea, and so,
- - 1a fisher, Hom., etc.
  - 2a seaman, sailor, Od.; with another Subst., ἐρέτας ἁλιῆας sea-faring rowers, Od.

Menu

Word wheel

ἁλιεύς

Saved

Recent