ἔσχατος

ἔσχᾰτος, η, ον, also ος, ον Arat. 625 (prob. fr. ἐκ, ἐξ, perh. eĝhz-κατος (cf. ἐχθός) like ἔγ-κατα):

• • I of Space, as always in Hom., farthest, uttermost, extreme, θάλαμος ἔ. the hindmost chamber, Od. 21.9; ἔσχατοι ἄλλων at the end of the lines, Il. 10.434, cf. 8.225; ἔσχατοι ἀνδρῶν, of the Aethiopians, Od. 1.23; οἰκέομεν..ἔσχατοι 6.205; ἐσχάτη τῶν οἰκεομένων ἡ Ἰνδική Hdt. 3.106, cf. Th. 2.96, etc.; τὸ ἔ. τῆς ἀγορᾶς X. HG 3.3.5; ὑπʼ..ἐσχάτην στήλην S. El. 720; τάξις ἐ. the farthest part of the army, Id. Aj. 4: pl., ἔσχατα γαίης Hes. Th. 731; τὰ ἔ. τῶν στρατοπέδων Th. 4.96; ἐπʼ ἔσχατα χθονός S. Fr. 956; αἱ ἐπʼ ἔσχατα τοῦ ἄστεως οἰκίαι Th. 8.95; ἐξ ἐσχάτων ἐς ἔσχατα ἀπικέσθαι from end to end, Hdt. 7.100, cf. X. Vect. 1.6; παρʼ ἔσχατα λίμνης Pl. Phd. 113b, cf. Th. 3.106:—in various senses, uppermost, ἐ. πυρά S. El. 900; lowest, deepest, ἀΐδας Theoc. 16.52; ἅλς AP 13.27 (Phal.); innermost, σάρκες S. Tr. 1053; last, hindmost, ἤλαυνε δʼ ἔ. Id. El. 734; ἐπʼ ἐσχάτῳ at the close of a document, PTeb. 68.54 (ii B.C.), etc.
  • • 2 of Degree, uttermost, highest, τὸ ἔ. κορυφοῦται βασιλεῦσι Pi. O. 1.113; ἀνορέαι ἔ. Id. I. 4(3).11; σοφία Lib. Or. 59.88; of misfortunes, sufferings, etc., utmost, last, worst, πόνος, ἀδικία, κίνδυνοι, Pl. Phdr. 247b, R. 361a, Grg. 511d; ὀδύναι αἱ ἔ. Id. Prt. 354b; δῆμος ἔ. extreme democracy, Arist. Pol. 1296a2.
    • • b Subst., τὸ ἔ., τὰ ἔ., the utmost, ἐς τὸ ἔ. κακοῦ ἀπιγμένοι Hdt. 8.52; τετρῦσθαι ἐς τὸ ἔ. κακοῦ Id. 1.22; without Art., ἐπʼ ἔσχατα βαίνεις S. OC 217 (lyr.); προβᾶσʼ ἐπʼ ἔσχατον θράσους Id. Ant. 853 (lyr.); ἐπʼ ἔ. ἐλθεῖν ἀηδίας Pl. Phdr. 240d, cf. R. 361d, etc.; ὃ πάντων κακῶν ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο πάσχει Id. Phd. 83c; οἱ τὰ ἔ. πεποιηκότες X. Cyr. 8.8.2; ζημιοῦσθαι πᾶσι τοῖς ἐ., Lat. extremis suppliciis, Pl. Plt. 297e; ἔσχατʼ ἐσχάτων κακά worst of possible evils, S. Ph. 65, cf. Philem. 178; εἰς τὰ ἔ. ἐληλυθώς UPZ 60.12 (ii B.C.): Comp. οὔτε γὰρ τοῦ ἐσχάτου -ώτερον εἴη ἄν τι Arist. Metaph. 1055a20: Sup. -ώτατος f.l. in X. HG 2.3.49, cf. Phryn. 51; τὰ -ώτατα Phld. Hom. p.320.
    • 3 of Persons, lowest, meanest, D.S. 8.18, D.C. 42.5, Alciphr. 3.43: prov., οὐδείς, οὐδʼ ὁ Μυσῶν ἔ., i.e. the meanest of mankind, Magnes 5, cf. Philem. 77; in Pl. Tht. 209b it seems to mean the remotest of mankind, cf. πρὸς ἐσχάτην Μυσῶν v.l. in App.Prov. 2.85 (παρὰ τοῖς ἐ. τῆς Μυσίας Apostol. 8.1); similarly οὐδὲ τὸν ἔσχατον Καρῶν Plu. Herod. 2.871b.
    • 4 of Time, last, ἐς τὸ ἔ. to the end, Hdt. 7.107, Th. 3.46; ἔ. πλόος, ναυτιλίαι, the end of it, Pi. P. 10.28, N. 3.22; ἐσχάτας ὑπὲρ ῥίζας over the last scion of the race, S. Ant. 599 (lyr.); ἔ. Ἑλλήνων, Ῥωμαίων, Plu. Phil. 1, Brut. 44: neut. ἔσχατον, as Adv., for the last time, S. OC 1550; finally, best of all, 1 Ep.Cor. 15.8; at the latest, ἔ. ἐν τρισὶ μησίν SIG 1219.11 (Gambreion, iii B. C.), cf. Inscr.Prien. 4.45 (iv B. C.); εἰς τὴν ἐσχάτην at the last, LXX Ec. 1.11; ἐπʼ ἐσχάτῳ ib. 2 Ki. 24.25, al.: Subst. ἐσχάτη, ἡ, end, οὐχ ἕξεις ἐ. καλήν Astramps. Orac. 21.4, cf. 40.3.
    • 5 in the Logic of Arist., τὰ ἔ. are the last or lowest species, Metaph. 1059b26, or individuals, ib. 998b16, cf. APo. 96b12, al.; τὸ ἔ. ἄτομον Metaph. 1058b10.
    • • b ὁ ἔ. ὅρος the minor term of a syllogism, EN 1147b14.
      • c last step in geom. analysis or ultimate condition of action, τὸ ἔ. ἀρχὴ τῆς πράξεως de An. 433a16.
  • II Adv. -τως to the uttermost, exceedingly, πῦρ ἐ. καίει Hp. de Arte 8; ἐ. διαμάχεσθαι Arist. HA 613a11; ἐ. φιλοπόλεμος X. An. 2.6.1; φοβοῦμαί σʼ ἐ. Men. 912, cf. Epicur. Ep. 1 p.31 U.
  • • • b -τως διακεῖσθαι to be at the last extremity, Plb. 1.24.2, D.S. 18.48; ἔχειν Ev.Marc. 5.23; ἀπορεῖν Phld. Oec. p.72 J.
    • 2 so ἐς τὸ ἔ., = ἐσχάτως, Hdt. 7.229; εἰς τὰ ἔ. X. HG 5.4.33; εἰς τὰ ἔ. μάλα Id. Lac. 1.2; τὸ ἔ. finally, in the end, Pl. Grg. 473c; but, τὸ ἔ. what is worst of all, ib. 508d.

ἔσχατος, η, ον (auch 2 Endgn, Arat. Phaen. 625, 628 u. Lesart der mss. Strab. 2.5.14), der äußerste, letzte, entlegenste ; bei Hom. nur örtlich, der z.B. die Aethiopen ἔσχατοι ἀνδρῶν nennt, die am äußersten Rande der Erde wohnten, Od. 1.23 ; ähnl. von den Phäaken, 6.205 ; vgl. auch Il. 10.434 ; ναυτιλία, πλοῦς, Pind. N. 3.21, P. 10.28 ; γᾶς ἔσχατον τόπον Aesch. Prom. 416 ; ὅροι 669, vgl. Pers. 848 ; so auch Soph. Tr. 1090 ; τάξιν ἐσχάτην ἔχει Aj. 4 ; στήλη, am äußersten Ziele, El. 710 ; πρὸς τὴν ἕω ἐσχάτη τῶν οἰκουμένων ἡ Ἰνδική Her. 3.106 ; τὰ ἔσχατα τοῦ ἄστεος, τῶν στρατοπέδων, Thuc. 8.95, 4.96 ; ἔσχατοι τῆς ἀρχῆς ἦσαν, sie wohnten an den äußersten Grenzen, 2.96 ; ἕως ἐξ ἐσχάτων εἰς ἔσχατα ἀπίκετο καὶ τῆς ἵππου καὶ τοῦ πεζοῦ, von einem Ende zum andern, Her. 7.100 ; παρʼ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης Plat. Phaed. 113 h ; σάρκες Soph. Tr. 1042, das Innerste. – Oft übertr., das Aeußerste, Letzte, Höchste, τὸ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσι Pind. Ol. 1.113 ; ἐλπίδες I. 6.36 ; προβᾶσʼ ἐπʼ ἔσχατον θράσους Soph. Ant. 846 ; ἔσχατʼ ἐσχάτων κακά, die allergrößten, Phil. 65 ; πόνος καὶ ἀγών Plat. Phaedr. 247d ; ἀδικία, die äußerste Ungerechtigkeit, Rep. II.361a ; τὸ πάντων μέγιστόν τε καὶ ἔσχατον πάσχειν Phaed. 83c ; ἐπʼ ἔσχατον ἐλθεῖν ἀηδίας Phaedr. 240d ; ἐπὶ τὸ ἔσχ. τοῦ ἀγῶνος ἐλθεῖν Thuc. 4.92 ; ἐς τὸ ἔσχ. τοῦ κακοὺ ἀπιγμένοι Her. 8.52 ; κίνδυνος Dem. 59.1 ; – τὰ ἔσχατα παθεῖν, das Aergste, gew. den Tod erleiden, Xen. u. A., u. so vorzugsweise von schlimmen Dingen. – Der Letzte, Niedrigste, Schlechteste, ἀνδράποδον Alciphr. 3.43. – Von der Zeit, zuletzt, ἔσχατόν σου τοὐμὸν ἅπτεται δέμας Soph. O.C. 1547 ; διεκαρτέρεε ἐς τὸ ἔσχατον, bis zuletzt, Her. 7.107 ; Thuc. 3.46 ; τὸ ἔσχατον, adverbial, zuletzt, Plat. Gorg. 473c u. öfter. – Comp. ἐσχατώτερος, Arist. metaph. 10.4 ; τὰ ἐσχατώτατα παθών Xen. Hell. 2.3.49.
• Adv. ἐσχάτως , äußerst, höchst, z.B. φιλοπόλεμος Xen. An. 2.6.1 ; διακεῖσθαι, ἔχειν, sich in der elendesten Lage befinden, Pol. 1.24.2 u. a.Sp.

ἔσχατος

-ον.

• • 1

    The extreme, furthest, most remote: ἔσχατοι ἀνδρῶν (dwelling in the uttermost parts of the earth) Od. 1.23, οἰκέομεν ἀπάνευθε, ἔσχατοι (the last or outermost of civilized communities) Od. 6.205, θάλαμόνδε ἔσχατον (to the innermost Od. 8..) Od. 21.9.

    With genit.: ἔσχατοι ἄλλων Il. 10.434 (the most remote from the centre as compared with all others, holding the most advanced post).

  • 2

    In neut. pl. ἔσχατα as adv.: ἔσχατα νῆας εἴρυσαν (at the extremities of the line) Il. 8.225 = Il. 11.8.

ἔσχᾰτος (-ον; -ων, -οις: -ας; -αις (ιν); -ον nom., acc.)

• • a the end of, limit of ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαίαις ἁπτόμεσθα, περαίνει πρὸς ἔσχατον πλόον P. 10.28 κιόνων ὕπερ Ἡρακλέος ἥρως θεὸς ἃς ἔθηκε ναυτιλίας ἐσχάτας μάρτυρας κλυτούς N. 3.22 Αἰγυπτίαν Μένδητα, πὰρ κρημνὸν θαλάσσας ἔσχατον Νείλου κέρας (join with κέρας) fr. 201. 2.
  • b extreme, i. e. supreme ὅστις ἁμιλλᾶται πέρι ἐσχάτων ἀέθλων κορυφαῖς N. 10.32 ἀνορέαις δʼ ἐσχάταισιν οἴκοθεν στάλαισιν ἅπτονθʼ Ἡρακλείαις I. 4.11 προμάχων ἀνʼ ὅμιλον, ἔνθʼ ἄριστοι ἔσχον πολέμοιο νεῖκος ἐσχάταις ἐπίσιν I. 7.36
  • c final, at the last ἁ δʼ Ψμέναιον (sc. ὕμνει), ὃν ἐν γάμοισι χροιζόμενον [Μοῖρα] σύμπρωτον λάβεν, ἐσχάτοις ὕμνοισιν (Hermann, Schneidewin: ἔσχατον ὕμνον cod.: i. e. at the end of his life, opp. to σύμπρωτον) Θρ. 3. 9.
  • d subs., summit, crown τὸ δʼ ἔσχατον κορυφοῦται βασιλεῦσι O. 1.113

ἔσχατος (ἐξ): furthest, remotest, extremest, last, only of place; of the Aethiopians, ἔσχατοι ἀνδρῶν, Od. 1.23, cf. 24; ἔσχατοι ἄλλων, ‘outside of the others,’ Il. 10.434; neut. pl. as adv., ἔσχατα, at the outside, at the ends, Il. 8.225, Il. 11.8.

ἔσχατος ἔσχᾰτος, η, ον prob. from ἐκ, ἐξ, as if ἔξατος,

• outermost
• • Iof Space, as always in Hom. the furthest, uttermost, extreme, Hom., Hdt., Attic; ἔσχατοι ἄλλων, of the Thracians who were the last in the Trojan lines, Il.; ἔσχατοι ἀνδρῶν, of the Aethiopians, Od.: ἔσχατα, τά, extremities, ἐσχ. γαίης Hes.; τὰ ἔσχ. τοῦ στρατοπέδου Thuc.
  • IIthe furthest in each direction.
  • • 2the uppermost, Soph.
    • 3lowest, deepest, Lat. imus, ἀΐδας Theocr.
    • 4innermost, Lat. intimus, Soph.
    • 5the last, hindmost, Soph.
  • IIIof Degree, the uttermost, utmost, last, worst, πόνος, κίνδυνος Plat.:—as Subst., τὸ ἔσχατον, τὰ ἔσχατα, the utmost, Hdt.; of suffering, pain, etc., Hdt., Attic; ἐπʼ ἔσχατα βαίνεις Soph.; ἔσχατʼ ἐσχάτων κακά worst of possible evils, Soph.; so in Sup., τὰ πάντων ἐσχατώτατα the extremest of all, Xen.
  • IVof Time, last, ἐς τὸ ἔσχ. to the end, Hdt., Thuc.; ἐσχάτας ὑπὲρ ῥίζας over the last scion of the race, Soph.: —neut. ἔσχατον as adv., for the last time, Soph.
  • Vadv. -τως, to the uttermost, exceedingly, Xen.:—so, ἐς τὸ ἔσχ. Hdt., Xen.